Istina i Pravda - portal srpskog naroda

  Goražde gotovo tri decenije nosi epitet "grada logora" a upravo zbog stravičnih zločina koje su nad srpskim stanovništvom počinili pripadnici muslimanske tzv. Armije BiH. Počevši od aprila 1992. pa sve do kraja 1995. na području ovog grada zverski je ubijeno blizu osam stotina građana srpske nacionalnosti, starosti od dve do 94 godine.  Na području Goražda je prema podacima Republičkog centra za istraživanje rata i ratnih zločina postojalo čak 19 logora za Srbe, dok je na području Gornjeg Podrinja bilo ukupno 33 logora gde su vršena prisilna zatvaranja, mučenja, silovanja, zlostavljanja i ubistva Srba. U kampanji etničkog čišćenja spaljena su gotovo sva srpska sela, uništene su i oskrnavljene brojne pravoslavne crkve, groblja i kulturni objekti. Iz grada je proterano gotovo celokupno srpsko stanovništvo.  Ako se širom čitavog Balkana traži grad koji je prošao kroz najteže, ljudskom umu nezamislive muke, čije su stanovnike zločinci masovno istrebljivali, a žene silovali ...

  Po završetku ratnih sukoba,  5.518 Srba se vodilo kao nestalo, a danas se još uvek traga za 1.662 osobe, od čega je 644 neidentifikovanih u spomen-kosturnicama. Među nestalima je  veliki broj žena, staraca i dece. Srbi iz Bratunca i Srebrenice i danas tragaju za kostima svojih najmilijih koji su mučki i svirepo ubijeni u svojim kućama ili su zarobljeni i odvedeni u srebreničke logore prilikom napada Orićevih hordi na srpska sela u periodu 1992-1993.  Pitanje nestalih predstavlja jedno od najbolnijih pitanja za porodice širom srebreničke regije. Porodice srpskih žrtava neumorno već tri decenije pokušavaju da pronađu grobnice gde su pokopani njihovi najmiliji ali sami procesi eshumacije i identifikacije teku jako sporo.  Samo na ovom  području tokom i nakon rata je pronađeno 130 grobnica ( i pojedinačnih i masovnih) sa posmrtnim ostacima ubijenih Srba, a procenjuje se da je broj mnogo, mnogo veći budući da se mnogi civili još uvek nalaze na listi nestalih. ...

  Selo Podgrađe kod Prijedora simbol je užasa i patnje koju je srpski narod proživeo tokom Drugog svetskog rata kada su komšije muslimani integrisani u fašističke jedinice počinile masakr nad komšijama Srbima, tačnije civilnim stanovništvom među kojima je bilo najviše dece ali nažalost i tokom poslednjeg građanskog rata koji je vođen u periodu od 1992. do 1995. godine. Grad Prijedor uspešno je  odbranjen 30. maja 1992. od muslimanskih agresora i paravojnih formacija koji su izvršili napad na grad sa namerom da ponove scenarije iz Goražda, Konjica i ostalih bosanskohercegovačkih gradova gde je samo par dana ranije srpsko stanovništvo prognano, zatočeno u logore i u velikoj meri istrebljeno. Grad je odbranjen ali okolna prijedorska sela i zaseoci nisu bila tako zaštićeni.   U avgustu i septembru 1992. godine na više lokacija u Prijedoru i Kozarcu počinjeni su gotovo identični zločini. To se desilo u mestima Lamovita, Kozaruša, Podgrađe i Zecovi. Žrtve bi najčešće bile ...

  Srpska pravoslavna crkva i vernici danas slave Uspenje Presvete Bogorodice, jedan od najvećih hrišćanskih praznika, poznat u narodu kao Velika Gospojina. Praznik se slavi u znak sećanja na smrt Bogorodice i, prema crkvenom predanju, dan kada se ona "vaznela na nebesa i predala svoj duh u ruke Spasitelja". Prema predanju, Bogorodica je nadživela svog sina Isusa Hrista i nastavila njegovu misiju. Prema nekim izvorima, Bogorodica je živela 60, a prema drugim 72 godine. Uspenje Presvete Bogorodice praznuje se od četvrtog veka a zvanično je 528. godine po želi cara Mavrikija koji je 15. avgusta po julijanskom kalendaru pobedio Persijance. Od tada, svi hrišćani slave ovaj praznik. Srpska pravoslavna crkva i ostale pravoslavne crkve koje koriste julijanski kalendar slave ga 28. avgusta, kada se završava post koji traje 14 dana. Kako prazniku prethodi dvonedeljni post, danas se vernici, posebno žene, pričešćuju, uopšteno govoreći, ovaj dan se smatra praznikom žena i majki. Po običa...

U besomučnom granatiranju Ilijaša i Srpskog Sarajeva tog 25. avgusta 1992. ubijena su 52 srpska civila, dok je ranjeno više od 120 Sarajlija. Za ovaj svirepi zločin muslimanske tzv. Armije BiH do danas niko od pripadnika tzv. Armije BiH nije odgovarao 25. avgust 1992. ostao je duboko urezan u sećanjima mnogih građana Ilijaša i Srpskog Sarajeva koji su tog dana ostali bez majki, očeva, dece, braće, sestara, prijatelja...U besomučnom granatiranju tzv. Armije BiH kojem je centar opštine bio izložen ovog i prethodna dva dana, ubijena su 22 stanovnika dok je više desetina civila ranjeno. Istovremeno, u napadu na Ilidžu i druga srpska naselja muslimanski agresor usmrtio je još trideset meštana. Preko 120 civila je teško ranjeno, među njima i mnogo dece. Ipak, tužna godišnjica ovog masakra iz godine u godinu protiče potpuno nezapaženo  i u potpunoj tišini... Bošnjački portali i mediji iz Sarajeva i Federacije BiH svakog 25. avgusta napišu i objave niz tekstova o paljenju Saraj...

  14. jula 1992. naoružani pripadnici tzv. Armije BiH ušli su u srpsko selo Bučje u opštini Goražde prilikom čega su zarobili svih 45 civila srpske nacionalnosti i odveli ih u muslimanske kazamate i logore. Među zarobljenima je bilo mnogo žena, dece i staraca koji su u zatočeništvu bili podvrgnuti torturama. Neki od meštana ovog malog sela su ubijeni ili su podlegli usled tortura i zlostavljanja. Neke žene su i silovane po logorima a sve to je u svojoj "Crnoj knjizi" detaljno opisao Miroslav Toholj, čuveni književnik i političar, naravno na osnovu svedočanstava preživelih Srba iz Goražda. Na osnovu činjenica iznesenih u ovoj knjizi u nastavku teksta pružamo informacije o patnji meštana sela Bučje.  Meštani Bučja su te ratne 1992. od samog početka rata živeli bukvalno kao u ka­ve­zu; bili su okru­že­ni sa svih stra­na či­sto musliman­skim se­li­ma – Žu­že­lo, pa Gaj, Vran Po­tok, Ra­di­je­vi­ći, Mi­la­no­vi­ći, Stra­ža, a do­le uz Dri­nu nalazili su se još i Hu­bje­ri i Ka­za­...

  Crkva Pokrova Bogorodice se nalazi u današnjem centru Loznice a nekadašnjem utvrđenju pod imenom Loznički grad. Podignuta je 1873. godine. U crkvi su ikone i 32 umetnička predmeta. Izgrađena je u Vizantijskom stilu i visoka je 42 m. Hram ima tri mala i jedan veliki toranj, a podignut je na uzvišenju, tako da se može videti sa svih strana.

Malo je onih koji nisu čuli za Rasavce, pitomo mesto smešteno pokraj Sane. Ovo mesto  predstavlja jedan od bisera Bosanske Krajine a nalazi se u opštini Prijedor. Rasavci su nadaleko čuveni po prirodnim lepotama ali i svojim stanovnicima koji važe za izuzetno gostoljubive, poštene, čestite i nadasve vesele ljude. Rasavci su baš kao i čitav Prijedor iznedrili mnoštvo talenata i uspešnih ljudi. Za ljude ovog kraja neretko se kaže da su rođeni sa pesmom, budući da se u Rasavcima uvek nešto slavi a meštani uvek pronađu razlog za veselje i muziku. Treba ipak napomenuti, da je istorija ovog kraja veoma teška i bolna, te sudbina nije bila nimalo naklonjena ovim ljudima budući da su i tokom Drugog svetskog rata i tokom poslednjeg građanskog rata koji je vođen devedesetih godina mnoge kuće ostale zavijene u crno. O stradanju meštana govori i skromno spomen obeležje na kojem su uklesana imena petnaestoro branilaca i civila koji su izgubili živote u periodu od 1992. do 1995. godine....

Njegova svetost patrijarh srpski Porfirije poručio je da je mir put srpskog pravoslavnog naroda i da je važno da Hristos bude u srcu i duši svakog čovjeka, a da je najvažnije vaspitavati djecu u pravoslavnoj vjeri. - Djecu moramo vaspitavati u pravoslavnoj vjeri i da nam to bude najvažniji zadatak. Molite se za svoju djecu jer je Јevađelje naš život - rekao je patrijarh srpski nakon doksologije koja je služena u dobojskom hramu u prisustvu velikog broja vjernika. Patrijarh Porfirije je naglasio da mu je srce ispunjeno radošću jer je uoči Prebraženja Gospodnjeg došao u Republiku Srpsku. - Došao sam u krajeve odakle su i moji korijeni. Ovaj kraj je utkan u moje biće, dušu, što mi je davalo i daje snagu - rekao je patrijarh i dodao da dobro poznaje srce i dušu srpskog naroda na području Republike Srpske i Doboja. On je naveo da prema ovom narodu osjeća ljubav, ali i da ga njihova ljubav prema njemu i Crkvi čine posebno radosnim. Srpski patrijarh je podsjetio da je sa episkopom zvornič...