Istina i Pravda - portal srpskog naroda

   "  Radenko Đapa - prva žrtva proteklog odbrambeno-otadžbinskog rata u Prijedoru ubijen 01.05.1992 od strane muslimanskih ekstremista " - uklesano je na spomen obeležju u Kozarskoj ulici na mestu gde je okrutno ugašen jedan mladi život.  Dvadesetogodišnji mladić Radenko Đapa, na putu ka radnom mestu, mučki je ubijen u noći između 30. aprila i 1. maja 1992. godine sa četiri metka u leđa i jednim u glavu a na mestu njegovog stradanja svake godine se okuplja se rodbina, prijatelji, ali i predstavnici organizacija proisteklih iz proteklog rata. Svi su saglasni – uspomena na Radenka ne bledi ni nakon gotovo tri decenije od njegove smrti. Od tog dana više ništa nije bilo isto u Prijedoru! Tada je zvanično počeo rat u ovom kraju a sve pretnje i zle slutnje počele su da se ostvaruju.  Srbin po nacionalnosti, pravoslavac po veroispovesti,  policajac po struci - mladi Radenko je vrlo lako postao meta ekstremnih nacionalista koji svoju mržnju nisu skrivali. Radenko ...

  Prošlo je 28 godina od kako su pripadnici muslimanske "Armije BiH" izvršili strahovit napad na Šekoviće i tom prilikom ubili i ranili veći broj civila. Za počinjeni zločin do danas niko nije odgovarao Iako tokom poslednjeg rata na području Šekovića nije bilo većih ratnih dejstava, meštani  ovog podrinjskog mesta zauvek će pamtiti kraj aprila i početak maja 1994. kada su počinjeni strašni, nezamislivi zločini nad civilnim stanovništvom. Nesposobni da se vojnički suoče sa srpskom vojskom na bojnom polju, večite kukavice i gubitnici, pripadnici Alijine muslimanske tzv. Armije BiH su t og  30. aprila 1994.  oko 15 časova,  iz pravca kote Bandijerke ispalili veći broj granata uže područje Šekovića. Planski i ciljano su gađani civilni objekti i mesta daleko od borbenih linija . Naredba je došla sa najviših instanci a imala je za cilj masakr nad civilnim stanovništvom. U tom besomučnom, kukavičkom napadu muslimanskih agresora živote su izgubili osamnaestogodišnja dev...

  Jedan od najboljih načina da se sačuva sećanje na nevine žrtve rata svakako jeste imenovanje ulica, trgova ili institucija po ovim ljudima. Najpoznatiji zločini počinjeni u Bratuncu koji predstavljaju simbole stradanja Srba u Podrinju svakako jesu surovo ubistva četvorogodišnjeg dečaka Vladimira Gajića   i trudnice Ljiljane Ilić Lončarević.  Četvorogodišnji Vladimir ubijen je početkom 1993. godine tokom napada muslimanskih vojnih formacija iz Srebrenice na grad Bratunac. Vladimir je nešto ranije prognan ostao bez oca Stanka kojeg su vojnici Nasera Orića mučki ubili na kućnom pragu. Nakon gubitka oca maleni Vladimir je bio primoran da sa majkom Ljubinkom izbegne iz rodnog sela Kravice. Ovo selo je spaljeno na pravoslavni Božić 7. januara 1993. kada je zverski ubijeno 49 žena, dece i starih, nepokretnih lica. Ljubinka i njen četvorogodišnji sin za dlaku su preživeli masakr i privremeno sklonište pronašli u gradu Bratuncu. Verovali su da će tamo biti sigurni. Međutim, nako...

  Među prvim žrtvama muslimanske agresije na opštinu Foča bila je devojčica Ivana Vuković, stara samo šest godina. Njeno detinjstvo na okrutan i svirep način prekinuli su 26. aprila 1992. pripadnici muslimanskih paravojnih formacija koji su iz pravca MZ Jabuka započeli sveopšti napad na srpska sela i zaseoke. U fanatičnom napadu ekstremista baš niko nije bio pošteđen a glavne mete napada su bile žene, deca i stari. Jedna od ciljano ispaljenih granata na srpsko selo na licu mesta je usmrtila malu Ivanu, a teže ranila njenu sestru i roditelje.  Pošto nisu bili sposobni da se pokažu na bojnom polju, bošnjački vojnici su kukavički granatirali Foču i okolna sela.  Ivana je ubijena samo zbog svoje srpske nacionalnosti i pravoslavne veroispovesti. Kome je bila kriva devojčica koja tek što je zakoračila u šestu godinu života? Kome je i zašto bilo krivo dete koje tek što je počelo pisati prva slova?  Odgovora nema ali je više nego jasno da su u zločinu učestvovale prve komšij...

   U Vlasenici se svakog 21. aprila tradicionalno obeležava Dan oslobođenja opštine u proteklom odbrambeno-otadžbinskom ratu. Građani Vlasenice se na ovaj dan u velikom broju okupljaju kako bi odali počast svima koji su ubijeni i stradali tokom rata i kako bi se molitvama prisetili jednog teškog i tragičnog perioda Muslimanske snage su tokom poslednjeg rata (1992-1995) na teritoriji srednjeg Podrinja ubile 3267 građana srpske nacionalnosti, uključujući i 72-oje dece. Samo na području predratne vlaseničke opštine (uključujući Miliće i Šekoviće koji gravitiraju ka Vlasenici) ubijeno je više od pet stotina Srba, među kojima i mnogo žena, staraca i dece. Nad građanima srpske nacionalnosti su tokom trajanja rata počinjeni brojni ratni zločini od masovnih egzekucija, silovanja, mučenja, nasilnog i sistematskog progona pa sve do uništavanja društvenih, kulturnih i verskih objekata. V rlo brzo su širom vlaseničke i susednih opština formirani i logori za Srbe u kojima su vršene najgnus...

    O tragediji Srba u Vitezu i Lašvanskoj dolini jako se malo zna a još manje govori. Egzodus i genocid koji je srpski narod doživeo tokom agresije 1992-1995 ostao je u potpunoj senci i zaboravu.. Vitez,  mali gradić u Lašvanskoj dolini, ostao je u bliskoj prošlosti upamćen po stravičnim zločinima muslimanske vojske nad hrvatskim stanovništvom. Ipak, pored Hrvata u ovom malom gradu su stradali i Srbi. Prema popisu stanovništva iz 1991. u Vitezu je živelo blizu 2000 Srba, a danas ih u čitavoj opštini ima jedva tri stotine. Neposredno nakon rata, u Vitezu je živelo svega 20 Srba jer su gotovo svi proterani ili poubijani. Do danas se na svoja vekovna ognjišta vratilo još oko 250 građana, mahom starije dobi. O zločinima nad srpskim stanovništvom vrlo se malo zna. O tome se ne pišu članci, ne postoje televizijske emisije, nema tv priloga...  Iako je srpska zajednica bila malobrojna, podaci nam govore kako je ona uništena u totalitetu! Osim zločina nad civilnim stanovništ...

  Danas se navršava 29 godina od stravičnog zločina u selu Trusina, nedaleko od Konjica. Muslimanski vojnici su tog 16. aprila 1993. na svirep način ubili 26 meštana hrvatske nacionalnosti Polaganjem venaca kod spomen-obeležja u Trusini, danas će biti obeležena 28 . godišnjica ratnog zločina u tom selu kod Konjica kada su pripadnici muslimanske tzv. "Armije BiH" upali u selo i ubili 26 meštana hrvatske nacionalnosti.  Nakon što su muslimanski agresori u proleće i leto 1992. popalili sva srpska sela na području konjičke opštine, a srpsko stanovništvo poubijali i zatvorili u logore, poklonici zločinačke idelogije Alije Izebegovića, svoju mržnju su usmerili prema hrvatskom stanovništvu ovog kraja. Prva hrvatska žrtva je bila Paula Vukosav koja je ubijena 1992. zato što je bila udata za Srbina a u januaru 1993. započinju napadi na hrvatska naselja i sela. Tog 16. aprila 1993. na red je došla i Trusina. Zločinci su u ranim jutarnjim satima upali u ovo malo selo i uz povike "A...

U Sarajevu se danas obeležava nekakav "dan Armije BiH". Ljudi bi pomislili da je to samo jedan od  uobičajenih dana kada Bošnjaci obeležavaju neki od mitoloških događaja iz svoje "bogate" istorije. Međutim, i nije baš tako. Na ovaj dan građani Sarajeva i još po koje kasabe, naravno naseljene bošnjačkim stanovništvom, veličaju jednu od najzloglasnijih armija na svetu. Reč je o muslimanskoj Armiji BiH čiji su pripadnici odgovorni za zločine protiv čovečnosti, za progone, deportacije, surove likvidacije, silovanja, ubistva žena, dece, staraca srpske, hrvatske ali i muslimanske nacionalnosti, zatim za urbicid: za razaranje pravoslavnih i katoličkih crkvi i hramova, za devastiranje hiljada grobalja, uništavanje kulturnih i istorijih objekata i spomenika...po svojim ciljevima i realizovanim idejama, ova takozvana Armija najsličnija je današnjem ISIL-u, organizaciji koja u ime nekih sličnih ideja takođe pokušava stvoriti nekakvu islamsku državu po svetu. Reč je o Armiji či...