Istina i Pravda - portal srpskog naroda

Zoran Stanković je  srpski patolog, profesor i doktor medicinskih nauka, sanitetski   general-major   u penziji, aktuelni predsednik koordinacionog centra za jug Srbije, bivši ministar zdravlja u   vladi Republike Srbije , bivši ministar odbrane Srbije i Crne Gore u   Savetu ministara Srbije i Crne Gore   sve do razdruživanja   Srbije i Crne Gore   i bivši ministar odbrane u   vladi Republike Srbije .  Rođen je 9. novembra 1954. godine u selu Tegovište (opština Vladičin Han) a osnovnu školu i gimnaziju završio je u Hanu. Nakon mature upisuje Medicinski fakultet u Nišu. Kada je diplomirao (maja 1980), staje u vojnički stroj kao lekar stažista, garnizonski lekar u Peći i Vranju.  Od 2012. obavlja dužnost predsednika koordinacionog centra za jug Srbije u Vladi Ivice Dačića. Svaku funkciju i svaki zadatak Zoran je obavljao maksimalno posvećeno i profesionalno zbog čega je i ostao upamćen kao čovek izuzetnih spos...

28. septembra 1993. muslimanski agresori - pripadnici tzv. Armije BIH počinili su stavičan i neoprostiv zločin u Vitezu. Muslimanske snage su tada prekršile sva ratna i moralna načela i granatirale ambulantu u Vitezu. Ti  objekti su, razume se,  prema ratnom pravu bili strogo zabranjena meta za granatiranje, ali zločince naoružane mržnjom to nije sprečilo da počine ono što su naumili. Muslimanski zločinci su tog dana ispalili nekoliko granata a jedan geler se odbio od zidove ambulante i ubio 4-mesečno dete u susednoj zgradi.  Ubijeno novorođenče se zvalo Anto Garić a prema evidenciji civlnih žrtava rata on je i najmlađa žrtva rata u Vitezu ali i najmlađa žrtva hrvatske nacionalnosti tokom celokupnog rata na u BiH. Kako navodi jedan od retkih nepristrasnih i objektivnih medija Poskok Online, inače jedini medij hrvatskog naroda u Bosni i Hercegovinu, novinar BBC-a je  29.9. 1993 objavio prilog – video vest u kojem se gledateljima tumači " upravo vidimo majku Bošnj...

Kod spomen-obeležja na uzvišenju Rogosija kod Vlasenice juče je obeleženo 29 godina od monstruoznog ubistva 29 meštana Vlasenice srpske nacionalnosti koje su 26. septembra 1992. godine svirepo ubili muslimanski vojnici. Predsednica Skupštine Republičke organizacije porodica zarobljenih, poginulih boraca i nestalih civila Radojka Filipović rekla je da je na ovom mestu ubijeno 29 Srba koji su branili svoja vekovna ognjišta, a da se srpskom narodu pripisuje da su izvršili agresiju i genocid. Ona je pitala gde je pravda za ubijene Srbe ne samo na ovom prostoru, nego i šire, jer se svedoči da su Sud i Tužilaštvo BiH prepisali rad Haškog tribunala i ne procesuiraju predmete ratnih zločina gde su žrtve Srbi. - Sud i Tužilaštvo čine novi zločin prema nama porodicama, ne samo u Vlasenici nego širom Republike Srpske, jer prikrivaju istinu i šta se dešavalo na ovim prostorima kako bi mit o Srebrenici ostao još dugo godina, to je da postoje samo jedni krivci - Srbi, a da su Bošnjaci žrtve - istak...

Turistička organizacija Trebinja će u naredna dva dana, uz podršku grada, obilježiti 27. septembar - Svjetski dan turizma različitim sadržajima prilagođenim za sve uzraste. Planiran je poklon koncert u Dučićevoj ulici povodom najbolje ljetne turističke sezone, obilazak Grada sunca uz prikladne sadržaje za djecu iz vrtića, dan otvorenih vrata u Muzeju Hercegovine. U planu je i besplatno razgledanje grada u pratnji turističkog vodiča za srednjoškolce, zainteresovane turiste i građane, radionica učenika Turističke škole i dan otvorenih vrata u Turističkom info-centru za učenike završnih razreda Turističke škole, te nagradna igra putem društvenih mreža, saopšteno je iz gradske Turističke organizacije. Kao centralno dešavanje programa obilježavanja planiran je radni sastanak predstavnika grada i Turističke organizacije sa predstavnicima obrazovnih ustanova sa područja Trebinja, koje pripremaju i profilišu kadrove za oblast turizma.

Prva asocijacija kada neko spomene zimnicu su staklene teglice raznih boja, porodična tradicija, bakina kuhinja i svi oni mirisi koje nosi sa sobom priprema zimnice. Ekipa RTRS-a posjetila je školski magacin Poljoprivredne škole u Banjaluci i saznala šta su to sve ove godine pripremile vrijedne ruke učenika i profesora ove škole. Opširnije u prilogu:  

U kalendaru Srpske pravoslavne crkve danas se proslavlja jesenji Krstovdan, dan kada je carica Jelena pronašla krst na kojem je razapet Isus Hrist. Vernici se tokom današnjeg dana pridržavaju posta, a bere se i posvećuje bosiljak. Prema predanju, 326. godine carica Jelena, majka cara Konstantina, pronašla je krst kada je otišla u Palestinu da poseti sveta mesta.  Tokom ratova krst se izgubio, a kasnije, kada je ponovo nađen, njegove delove uzimali su spretni vernici u nadi da imaju veliku moć, pošto su napravljeni od svetog drveta. Prema nepotvrđenim podacima, čak su i neki srpski vladari imali delove tog krsta. O Krstovdanu se drži strogi post, a mnogi vernici tog dana jedu samo hleb i grožđe. Jesenji Krstovdan pada 27. septembra i toga dana se, prema drevnim običajima, bere i posvećuje bosiljak. Na zimski Krstovdan, koji je uoči Bogojavljenja 18. januara, po predanju, ukrštaju se vetrovi. U crkvi se tog dana krst stavlja u vodu i, ako se voda smrzne, očekuje se dolazak rodne godi...

Stupni Do, naseljeno mesto između Olova i Vareša, ostalo je javnosti poznato isključivo po stradanju bošnjačkog stanovništva u oktobru 1993. godine tokom trajanja borbi HVO i tzv. Armije BiH. Uprkos višegodišnjim pokušajima bošnjačkih medija da se Stupni Do i uopšte čitav Vareš predstave kao nebranjena mesta gde nije bilo vojske niti borbenih dejstava već su tamo isključivo ubijani bošnjački civili, činjenice pokazuju drugačije. Rezultati I nstituta za istraživanje srpskih stradanja u XX veku pokazuju kako je pre događaja iz oktobra 1993. godine, srpsko stanovništvo u Varešu je bilo izloženo strahovitim napadima. Od proleća 1992. godine, muslimanske snage započinju kampanju nasilja i progona Srba, ubijani su civili, njihova imovina se uzurpira i pljačka a na meti su se našli i verski objekti, čak i pravoslavna groblja. Tokom rata na području Vareša je ubijeno 112 Srba, civila i malobrojnih branilaca. Mnoga sela su opustošena i spaljena, neka danas i ne postoje. Tragedija srpskog naroda...

Muslimanske / bošnjačke snage su tokom poslednjeg rata (1992-1995) na teritoriji srednjeg Podrinja ubile 3267 građana srpske nacionalnosti, uključujući i 72-oje dece. Samo  na području predratne vlaseničke opštine (uključujući Miliće i Šekoviće) ubijeno je više od pet stotina Srba, među kojima i mnogo žena, staraca i dece.  Nad građanima srpske nacionalnosti su tokom trajanja rata u srednjem Podrinju počinjeni brojni ratni zločini od masovnih egzekucija, silovanja, mučenja, nasilnog i sistematskog progona pa sve do uništavanja verskih i kulturnih objekata. V rlo brzo su širom vlaseničke i susednih opština formirani i logori za Srbe u kojima su vršene najgnusnije torture i zverska mučenja, sadistička iživljavanja, silovanja, sakaćenja te masovne egzekucije. Žrtve ratnog bezumlja bili su civili oba pola i svih uzrasta: od male dece do starih i nemoćnih. Samo na području ove opštine uništeno je i spaljeno preko trideset sela i zaselaka a mnoge kuće do danas nisu obnovljene. Osim ...

Vida Mitrović, baka Spomenka Gostića, poginula je u septembru 1992. na svom kućnom pragu u Jovićima. Ime njenog unuka ostaće zauvek simbol herojstva i čovečnosti Vida Mitrović je bila baka poginulog heroja Spomenka Gostića, jednog od najmlađih boraca Vojske Republike Srpske. Upravo je ova skromna i čestita žena u velikoj meri zaslužna za sva junačka dela koja je maleni Spomenko ostavio za sobom. Vidin život nije bio nimalo lak. Oduvek je vredno i neumorno radila kako kako bi svojoj deci obezbedila lagodan život. Obavljala je seoske i poljoprivredne poslove, bila je skromna i poštena žena. Spomenkovi roditelji su se razveli te je on ostao da živi sa majkom i bakom u malenom selu Jovići, u današnjoj opštini Maglaj. Živeli su teško i siromašno a baka Vida se uvek trudila da malenom Spomenku ništa ne nedostaje. Selo Jovići se nalazilo u okruženju muslimanskih sela i kao takvo je bilo ozbiljno ugroženo od potencijalnih napada. Milenka Gostić je bila srčani bolesnik a zbog svih barikad...

Tokom rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995) na području grada Mostara je ubijeno i nestalo blizu 470 građana srpske nacionalnosti. Preko tri stotine ubijenih su bili civili i žrtve ratnog zločina - ubijeni po logorima, nakon strahovitog mučenja i zarobljavanja i na druge načine, što je, razume se, protivno svim načelima Ženevske konvencije. Tačan broj srpskih žrtava do danas nije zvanično objavljen, žrtve nemaju centralno spomen obeležje i gotovo tri decenije su prepuštene zaboravu.  • Ovo je samo predlog, dobronamerna ideja koja treba da podstakne i motiviše predstavnike Srba u Mostaru da pokrenu inicijativu i izgrade spomen obeležje svojim žrtvama ma gde god to bilo jer ipak je prošlo 26 godina od završetka rata! Prema popisu iz 1991. na području Mostara je živelo 23.779 Srba i 12 768 Jugoslovena, dok je prema popisu iz 2013. ovaj broj smanjen na 4.421. Ovakav nagli pad srpskog stanovništva rezultat je genocida i etničkog čišćenja koji su temeljno planirani. Tokom poslednjeg rat...

Masakr u selu Podravanje (opština Srebrenica) predstavlja jedan od najstrašnijih i najmonstruoznijih zločina nad srpskim stanovništvom u Podrinju. Tog 24. septembra 1992. naoružane horde muslimanskih ekstremista pod komandom Nasera Orića izvršile su strahovit napad na ovo nebranjeno selo i pobile sve što se moglo pobiti. Samo tog dana je ubijeno 40 civila, mahom starih i nemoćnih a tokom čitavog rata ukupno je ugašeno 64 života ovog malog podrinjskog mesta.  Prema popisu iz 1991. u Podravanju je živelo 413 stanovnika i svi su bili srpske nacionalnosti. Meštani su oduvek, pa čak i u najtežim danima rata pomagali komšijama Bošnjacima iz susednih sela, davali im namirnice, čuvali ih i branili, da bi zauzvrat dobili metak ! Novinari i patolozi koji su pristigli odmah nakon pokolja svedočili su da u selu nisu preživele čak ni životinje. Zlikovci su tog hladnog, jesenjeg dana ubijali sve što su stigli: i žene, i starce, i bolesne i nemoćne pa čak i stoku i živinu. Gotovo nijedna žrtva ni...