Istina i Pravda - portal srpskog naroda

  Na današnji dan 29. septembra 1992. u granatiranju užeg gradskog područja Brčkog ubijena je jedna, a ranjene su tri osobe. Napad su izvršili pripadnici tzv. Armije BiH a za počinjeni zločin do danas niko nije odgovarao Tokom granatiranja užeg područja grada Brčkog (1992-1995) od strane  tzv. Armije BiH ali i sa položaja regularne vojske Republike Hrvatske, život je izgubio 30 civila, dok je više od 400 građana zadobilo teške povrede. Samo od posledica granatiranja poginulo je osmoro dece, dok je 44-oro mališana je ranjeno. Mnogi koji su imali tu sreću da prežive, ostali su nažalost doživotni invalidi. Mnoga deca su od posledica granatiranja izgubili vid, sluh a nekima su amputirani čitavi ekstremiteti. Granatiranje je vršeno iz muslimanskih uporišta Vranovača i iz rejona sela Brka, mada je i određen broj granata lansiran sa područja Republike Hrvatske (iz pravca Gunje i Slavonskog Broda). Granatiranje je bilo neselektivno, gađani su stambeni objekti, trgovi, ulice, pijace, b...

  Čini se da su izjave dvorskih zabavljača u srednjovekovnim dvorovima bile ozbiljnije shvatane i analizirane nego li izjave Željka Komšića, drugog bošnjačkog člana predstavništva u BiH. Željko ili Sejdo, kako ga pripadnici hrvatskog konstitutivnog naroda nazivaju odmila, svojim apsurdnim izjavama često zasmejava javnost, kako u Republici Srpskoj tako i u Herceg Bosni. Smeju se tome i bošnjački predstavnici ali u sebi, jer im je drago što imaju pijuna koji će govoriti sve ono oni misle ! Zato ga i puštaju.. Jedna od poslednjih izjava koja je uzburkala strasti jesto naglo interesovanje Željka Komšića za položaj srpske zajednice u Hrvatskoj i njegova zabrinutost za njihova prava. Zlatni ljiljan ne moži doći k sebi nakon poslednje posete srpskog člana predstavništva Milorada Dodika Zagrebu, te na sve načine pokušava skrenuti pažnju na sebe pokazujući tako da se i on za nešto pita. Na sve ima odgovor, iako ni za šta nije pitan. Njegova zabrinutost za položaj Srba u Hrvatskoj i tez...

  Mnogi Fočaci pamte mesec april i čitavo proleće 1992. kao period kada su morali da napuste svoja ognjišta ali i kao period kada su počeli prvi zločini i ubistva nad srpskim stanovništvom u Foči i Gornjem Podrinju. Tog aprila 1992. više hiljada Srba je napustilo svoja ognjišta i domove u strahu za vlastite živote ali i živote svojih najmilijih. Bio je to progon neviđenih razmera. Napadi na Foču bili su dobro organizovani i godinama pripremani. O tome u prilog svedoči i činjenica da su oružane muslimanske paravojne jedinice formirane još 2. avgusta 1990., dakle dvadeset meseci pre početka rata!  Oružanu grupu je formirao Halid Čengić, zvani Hadžija, iz Ustikoline. Te 1990. organizovan je veliki skup muslimana koji je okupio nekoliko hiljada ljudi a odatle su upućene strašne pretnje srpskom narodu kako će biti stvorena muslimanska Bosna i Hercegovina, te kako za pripadnike ostalih naroda više nema mesta!  Po nalogu Alije Izetbegovića, početkom aprila 1992. u Foču je upućen...

Srpski član Predsedništva BiH Milorad Dodik rekao je danas u Zagrebu da su Srbi i Hrvati kao najveći narodi na ovom prostoru primorani da sarađuju i izrazio uverenje da će do te komunikacije doći, a da srpski predsednik Aleksandar Vučić može pomoći u stabilizaciji prilika. "Mislim da je greška ne komunicirati. Mislim da (Aleksandar) Vučić ima dobre namere i da može pomoći u stabilizaciji ukupnih prilika", rekao je Dodik za hrvatski RTL posle razgovora sa zvaničnicima te zemlje upitan da li je bez saradnje Hrvatske i Srbije moguće poboljšanje stanja u BiH. Dodik je napomenuo i da su Srbi i Hrvati kao narodi kroz istoriju imali teška sučeljavanja i da nose teško breme, ali ističe da su u ovom trenutku najvažniji narodi na ovom prostoru, da imaju svoje države. "Naprosto smo primorani sarađivati, ja verujem da će do te komunikacije doći i treba do nje da dođe", poručio je Dodik. On je rekao i da se zalaže za mir, stabilnost i dogovor, ali da Sarajevo Srbe tretira kao ag...

  Predsjednica Udruženja žena žrtava rata Republike Srpske Božica Živković Rajilić rekla je Srni da je sve što Bošnjaci rade putem Memorijalnog centra Srebrenica u proteklih 25 godina duboka politika oličena u mržnji prema srpskom narodu Rajilićeva je istakla da je samo osnivanje Memorijalnog centra Srebrenica imalo za svrhu da pokaže da su samo Bošnjaci žrtve u proteklom ratu u BiH. Komentarišući tvrdnje ovog centra da se premijer Republike Srpske Radovan Višković navodno dovodi u vezu sa događajima u Srebrenici u julu 1995. godine, Rajilićeva kaže da oni neće da propuste nijednu priliku da "puste priču" protiv bilo kojeg Srbina, pogotovu ako je na visokom položaju. - Oni neće propustiti nijednu priliku da bilo koga naruže, da puste priču, pa da se čovjek ni kriv ni dužan poslije brani - kaže Rajilićeva. Ona je navela da Memorijani centar Srebrenica, uz poštovanje žrtvama, nema namjenu za ono za šta je izgrađen, a u šta je ugrađeno hiljade i hiljade KM.

  Milojka Bibić Marinković je tokom poslednjeg rata doživela veliku porodičnu tragediju. Njoj su muslimanski ekstremisti, pripadnici 28. divizije tzv. Armije BiH tog 24. septembra 1992. na kućnom pragu ubili majku, oca, dva brata i pet rođaka. Milojka je i sama ranjena prilikom napada Orićevih zločinaca na njeno selo Podravanje. Fizičke rane su ipak donekle zarasle ali one na srcu i duši nikada ne mogu. Štaviše, ta bol sa godinama postaje sve jača a jednako je bolna i činjenica što za ove stravične zločine do danas niko nije odgovarao. Milojka je davala izjave, pričala i za medije i za televizijske emisije svoju tragičnu ispovest ali uprkos brojnim dokazima i izjavama svedoka za masakr u Podravanju niko nije procesuiran niti osuđen.  " Muslimanski vojnici opkolili su i napali selo sa svih strana, a onda su uz neopisivu galamu i uzvike `Alahu egber` upali u selo i ubijali sve što su stigli ".  , ispričala je Milojka za medije pre nekoliko godina, prisećajući se kobnog dana...

  Dragan ilić imao je samo 16 godina kada je počeo rat u njegovoj Vlasenici. Živeo je sa porodicom u selu Pribinići, bio je učenik i vrlo vredno, kulturno i vaspitano dete. Vršnjaci ga se sećaju kao vedrog i nasmejanog dečaka koji je uvek bio raspoložen za šalu u druženje, te je stoga bio omiljen u društvu. Izlaske sa društvom i školsku nastavu zamenili su tog proleća 1992. fijuci granata, skrivanja po vlažnim podrumima i skloništima, neprestani strah i neizvesnost. Žutica, Rogosija, Neđeljišta, Rupovo Brdo, Šadići, Klještani - vesti o masovnim zločinima i likvidacijama srpskih civila svakodnevno su širile strah među srpskim stanovništvom. Niko nije bio imun na ove zločine koje su činile upravo dojučerašnje komšije Bošnjaci. Porodica Ilić verovala je u čvrstu komšijsku reč i nisu želeli da napuštaju svoju kuću i imanje. Međutim, obećanje je vrlo brzo pogaženo. Naoružani muslimanski vojnici, pripadnici TO Kasaba upali su 21. juna 1992. u srpsko selo Pribinići i poubijali neke od meš...

  Ime Blagoje Baltića i danas se u Prijedoru ali i u čitavoj bosanskoj krajini izgovara sa velikim poštovanjem i uvažavanjem. Njegove radne kolege, prijatelji i sugrađani ni tri decenije nakon njegove smrti ne zaboravljaju ovog velikog humanistu i vrhunskog stručnjaka koji je svojim delima zadužio čitav Prijedor. Blagoja je bio zaposlen kao medicinski tehničar u opštoj Bolnici u Prijedoru a ubijen je tokom juna 1992. tokom strahovitih napada na grad i okolinu. Njegovo ime uklesano je na spomen ploči koja je 1996. postavljena u atrijumu bolnice. Uklesano da nas večno podseća na humana dela ovog čoveka ali i da nas opominje na strašna razaranja koje rat i sukobi donose.  Na toj ploči nalaze se imena još četvorice njegovih kolega - lekara i zdravstvenih radnika koji su bili zaposleni u Opštoj Bolnici a koji su ubijeni za vreme trajanja sukoba. Nema čoveka u Prijedoru koji nije čuo za ime velikog Blagoja Baltića. O njemu i njegovoj porodici i danas svi imaju samo reči hvale i pozi...

Masakr u selu Podravanje (opština Srebrenica) predstavlja jedan od najstrašnijih i najmonstruoznijih zločina nad srpskim stanovništvom u Podrinju. Tog 24. septembra 1992. naoružane horde muslimanskih ekstremista pod komandom Nasera Orića izvršile su strahovit napad na ovo nebranjeno selo i pobile sve što se moglo pobiti. Samo tog dana je ubijeno 40 civila, mahom starih i nemoćnih a tokom čitavog rata ukupno je ugašeno 64 života ovog malog podrinjskog mesta.  Prema popisu iz 1991. u Podravanju je živelo 413 stanovnika i svi su bili srpske nacionalnosti. Meštani su oduvek, pa čak i u najtežim danima rata pomagali komšijama Bošnjacima iz susednih sela, davali im namirnice, čuvali ih i branili, da bi zauzvrat dobili metak ! Novinari i patolozi koji su pristigli odmah nakon pokolja svedočili su da u selu nisu preživele čak ni životinje. Zlikovci su tog hladnog, jesenjeg dana ubijali sve što su stigli: i žene, i starce, i bolesne i nemoćne pa čak i stoku i živinu. Gotovo nijedna ...

Pre tačno 25 godina na području opštine Ključ su počinjeni  stravični zločini srpskim civilima za koje do danas niko nije procesuiran. Muslimanski zlikovci ubijali su bez milosti žene, decu i starce Prolećnog 27. maja 1992. započeo je rat u opštini Ključ ! Naime, tog prolećnog, majskog dana dobro naoružane muslimanske snage su započele sa napadima na srpska sela sa ciljem da osvoje grad i ovladaju čitavim ovim krajem. Prvi napadi i incidenti u ovom kraju dogodili su se još tokom 1991. a muslimansko rukovodstvo čak nije ni krilo svoje ambicije i pretenzije ka osvajanju Ključa i bosanske krajine. Još tada započinje naoružavanje muslimanskog naroda i stvaranje paravojnih formacija.   S obzirom da su oformili muslimanski bataljon i mobilisali veći broj muslimana, Avdić i Hukanović donose odluku da se počne sa ofanzivnim borbenim aktivnostima. Jedinica iz Sanice dobija pravac dejstva na srpsko selo Korjenovo.  Vrhpoljčani dobijaju zadatak blokirati komunikaciju, m...