Istina i Pravda - portal srpskog naroda

  Tužna je i tragična sudbina zadesila srpsku porodicu Višnjić iz Foče, inače jednu od vrlo uglednih i čestitih familija u ovom kraju.  Čak petnaestoro članova ove porodice ubijeno je u samo jednom danu, na Nikoljdan 1992. a surova smrt mlade Olge Višnjić, majke dvoje dece sinonim je stradanja Srba u Podrinju.  Olga je rođena 27. jula 1962. godine u mestu Baždari, MZ Jošanica, opština Foča. Živela je mirnim porodičnim životom zajedno sa suprugom Dragoljubom (1953), sinom Draženom (1985) i ćerkom Draganom (1982) u Foči. Malena Dragana je bila u čenica četvrtog razreda Osnovne škole "Veselin Masleša" a Dražen tek što je upisao prvi razred. Bili su izuzetno talentovana, kulturna i vaspitana deca kojima se smešila lepa budućnost.  Miran i bezbrižan život prekinuo je surovi rat koji je odjeknuo 1992. godine. Strah u ovom kraju je zavladao još  12. januara 1992. kada je ubijen penzioner Ranko Baranac, prva žrtva u Podrinju a kojeg je za slavskom trpezom, dakle pre p...

Građani Novog Pazara šokirani su i duboko uznemireni povodom najnovijeg incidenta u ovom gradu. Na pravoslavnom groblju vandali su oskrnavili veći broj spomenika i pričinili veću materijalnu štetu a ovaj vandalski čin veoma je potresao Srbe u ovom gradu koji ovo doživljavaju prvenstveno kao udar na kulturu, religiju ali i suživot. Ovaj slučaj nije usamljen budući da smo i prethodnih dana imali priliku da slušamo o uništavanju srpskih svetinja. Naime, pre samo nekoliko dana bošnjački vandali su devastirali pravoslavno groblje u Zenici tako što su spomenike oskrnavili a fotografije pokojnika polupali kamenjem.  Oskrnavljene spomenike su zatekle ćerke pokojnika, koje su sa svojim porodicama došle da odaju pomen povodom miholjskih zadušnica.  Prema njihovim rečima, spomenici, koji su nedavno obnovljeni, predmet su dugogodišnjih skrnavljenja od strane ekstremnih muslimana iz Ljubetova.  One navode da nakon što su tokom ratnih dešavanja Srbi proterani sa ovog područja, među koj...

Devastirano pravoslavno groblje u Zenici, oštećena spomen ploča u selu Jelačići kod Kladnja, oštećeni nadgrobni spomenici u Novom Pazaru, samo su neki od incidenata koji su zbili poslednjih dana a koji su nesumnjivo rezultat ratnohuškačke agresivne bošnjačke politike. Nažalost, u toku današnjeg dana pobrojanim incidentima treba dodati još jedan vandalski čin. Ovaj put žrtva vandala bilo je spomen obeležje posvećeno hrvatskim civilima i braniocima - pripadnicima HVO koji su ubijeni od strane muslimanskih snaga 1993. godine. Hrvatski mediji navode kako su vandali pod okriljem noći divljački polomili metalnu ogradu, te uništili postavljeni kamen. Proteklih nekoliko nedelja ovo je spomen obeležje je bilo obnovljeno u šta su uložena velika finanskijska sredstva.  Načelnik Viteza  Boris Marjanović  izrazio je očekivanje da će počinioci brzo biti otkriveni, te izrazio podršku građanima. " Vjerujemo da je ovo izraz neodgojenih pojedinaca kojima ništa nije sveto, a ne or...

" Na ovom mestu želim i da vam se izvinim" , rekla je u Šumaricama potpredsednica Bundestaga Klaudija Rot, prva od vodećih nemačkih političara koja je prisustvovala komemoraciji na godišnjicu streljanja u Kragujevcu 1941.  Klaudija Rot je prvi visoki zvaničnik Nemačke koji je odao poštu  žrtvama fašističkog zločina u Kragujevcu  21. oktobra 1941. godine i položio venac kraj spomenika streljanim đacima i profesorima, a do sada su to činili ambasadori Nemačke. Masovno streljanje civila u Kragujevcu smatra se jednim od najvećih zločina nemačke vojske u Drugom svetskom ratu, a streljanje je vršeno 19, 20. i 21. oktobra kao odmazda za 10 ubijenih i 26 ranjenih nemačkih vojnika posle sukoba sa partizanima i četnicima na putu između Kragujevca i Gornjeg Milanovca.  Izdata je naredba da se za jednog ubijenog nemačkog vojnika strelja sto ljudi, a za ranjenog pedeset. Tačan broj žrtava nemačke odmazde nije tačno utvrđen, a Muzej "21. oktobar" raspolaže podacima o 2.796 st...

Godinama unazad, mnogobrojni uticajni ruski mediji kao što su  Спутник, Балканза, Росси я 24,  Kомерсант, РИА Новости, Офицер ы  России  i mnogi drugi, bavili su se u više navrata užasnim zločinima nad srpskim stanovništavom u Bosni i Hercegovini u periodu od 1992-1995. Posebna pažnja srpskim žrtvama u Višegradu, i zverstvima vojske bosanskih muslimana u ovom kraju posvećena je u ruskom dokumentarnom filmu " Как убивали Югославию. Тень Дейтона " iz 2015. koji je režirao svetski priznati režiser i umetnik Aleksej Denisov. U filmu su d etaljno analizirani zločini nad srpskom decom i civilnim stanovništvom u Višegradskom kraju. Dok u Srbiji nikada nijedan medij, što štampani, što elektronski, nije posvetio ni minimum pažnje srpskim žrtvama u Višegradu, to su učinili Rusi. Narod koji je tokom poslednjeg rata među prvima stao u odbranu svoje srpske braće.  U filmu Alekseja Denisova su na vrlo detaljan i opsežan način predstavljeni svi uzroci sloma Jugoslavije, zločin...

Ovo je priča o herojstvu jednog čoveka, o njegovoj humanosti, poštenju i čestitosti. Ovo je priča o čoveku koji je oduvek svima pomagao a nikada ništa nije tražio zauzvrat, o čoveku koji je i u najtežim danima rata uprkos ličnoj tragediji bio spreman da pomogne, spasi, zaštiti.   Milan Pantić, skromni i dobronamerni čovek iz Šetića kod Zvornika,  doživeo je veliku porodičnu tragediju za vreme rata, ali je svojim humanim delima ipak zadužio brojne generacije! Mnogi mlađi naraštaji mogli bi od ove ljudske veličine mnogo toga naučiti. Prvenstveno bi mogli naučiti šta znači biti ČOVEK.  Milan je pre rata bio zaposlen kao milicioner u gradu, a porodica Pantić je naširoko poznata po gostoprimstvu i poštenju. Oduvek su pomagali svima i pre rata, ali i kasnije, te ne treba čuditi što su Pantići veoma poštovani od svojih sugrađana. Vrata njihovog doma oduvek su svima bila široko otvorena.  Ako je neko iskusio sve užase rata onda je to sigurno Milan, čiju su majku Desanku...

Sarajevsko naselje Grbavica jedno je od simbola ratnog stradanja srpskog stanovništva. Ovo naselje je simbol otpora, herojstva i nepokorive snage njenih građana. Grbavica je tokom rata bila opkoljena sa svih strana muslimanskim položajima i kao takva danonoćno izložena granatiranju i snajperskom delovanju.  Sprovođenjem zabranjenog opsadnog načina ratovanja na Grbavici (baš kao i u ostalim delovima Istočnog Sarajeva) je vršena koordinisana, dugotrajna, rasprostranjena i sistematska kampanja (vojna strategija) granatiranja i snajperskog delovanja po srpskom civilnom stanovništvu i po civilnim objektima iz artiljerijskog i pešadijskog naoružanja od strane muslimanske "Armije BiH".   Danonoćno su na meti granatiranja i snajperskog delovanja bile zdravstvene ustanove, crkve, školska igrališta, neboderi, stambene zgrade, pijace, vrtići, stambene zgrade.  Civili na Grbavici ali i drugim delovima Istočnog Sarajeva su ubijani  dok su se bavili egzistencijalnim poslovima ,...

Prijedorčani i danas pamte tragične o ktobarske dane 1995. godine kada su muslimanske snage krenule na Prijedor u pokušaju da zauzmu grad i počine zločine nad civilnim stanovništvom. Heroji Prijedora uspeli su tih dana uprkos velikim borbama ali i gubicima,  da izvojevaju veliku pobedu i potisnu muslimanske agresorske snage. Prijedor je te 1995. junački odbranjen a civilno stanovništvo spašeno scenarija iz Sanskog Mosta. Međutim, sećanja na taj period ne blede. I dalje su sveža i jednako bolna. Kiša granata padala je po okolnim srpskim selima ali i po samom gradu. Osećanja preživelih građana su veoma pomešana. Prisutna je velika tuga za izgubljenim životima, žal za ubijenim i ranjenim građanima, borcima i civilima. Prisutna je i velika uznemirenost, naročito kada se ljudi sete te užasne panike koja je vladala usled mogućnosti da se i ovde dogode stravični zločini nad civilima kakve su muslimanske snage počinile nešto ranije u Sanskom Mostu, Ključu, Bosanskom Petrovcu, Krupi...Mnogi...

  Marijan Ješić - heroj odbrane Prijedora, preživeo užasne torture u zloglasnom mučilištu u zgradi Srednje škole Na spisku više od šest stotina objekata koji su služili kao logori, zatvori i zatočenički objekti za Srbe širom BiH, nalazi se i zgrada  Srednje mešovite škole u Prijedoru. Ovaj objekat ostao je upamćen kao zloglasno mučilište zarobljenika srpske nacionalnosti. Ovde su vršena prisilna i nezakonita zatvaranja, zlostavljanja, prebijanja, mučenja i iživljavanja nad građanima Prijedora od strane muslimanskih agresora koji su 30. maja 1992. napali grad sa ciljem da ga osvoje. Među zarobljenima je bilo i ranjenih Srba; svi su bili vezani a pripadnici Zelenih Beretki i drugih muslimanskih paravojnih formacija odbili su da im pruže bilo kakvu  medicinsku pomoć. Štaviše, tako ranjene su ih prebijali a potom koristili kao živi štit. Da su agresori uspeli u svojim namerama da okupiraju grad Prijedor tog 30. maja 1992. ova škola bi nesumnjivo postala glavni logor za s...