Istina i Pravda - portal srpskog naroda

  Suzana Pravica   je civilna žrtva građanskog rata koji je vođen u periodu od 1992. do 1995. godine. Rođena je 30.04.1976 u Trebinju gde je i provela najveći deo svog detinjstva. Na spisku srpskih žrtava koji je nedavno objavio  Republički centar  za  istraživanje  rata,  ratnih zločina  i traženje nestalih lica njeno ime je zavedeno pod brojem 2349. Njeno ime isti centar uneo je i u knjigu posvećenu ubijenoj i nestaloj deci - žrtvama rata u Bosni i Hercegovini 1991-1996. Suzana je prisilno nestala 15. decembra 1993. na području Mostara, koji je u to vreme bio podeljen grad. Potvrđuju to i srpski i bošnjački podaci.  Po nekim informacijama nestanak se desio na teritoriji grada koji su kontrolisale muslimanske snage (pripadnici tzv. Armije BIH). Od tog dana se vodi kao nestalo lice i njena sudbina još uvek nije razjašnjena.  U trenutku prisilnog nestanka imala je samo 17 godina.  Na području njenog rodnog Trebinja poginulo je 334 gr...

  Prošla je tačno trideset i jedna godina  od stravičnog pokolja muslimanskih snaga nad srpskim civilima u selu Žuberin u opštini Nevesinje.  Mitrovdan je u Nevesinju najsvetiji dan. Dva puta se Nevesinje uspješno branilo od višestruko brojnijeg neprijatelja. U dve Mitrovdanske ofanzive 1992. i 1994. poginula su 64 hrabra borca.  Svetom arhijerejskom liturgijom, lomljenjem slavskog kolača, pomenom i polaganjem cvijeća na spomen obilježja u Nevesinju su obilježene Mitrovdanske bitke, Dan opštine Nevesinje i krsna slava Opštinske boračke organizacije. Sveti Dimitrije se sa posebnim poštovanjem obilježava u Nevesinju, a 8. novembar je datum za koji su vezane najsvetlije stranice istorije ovog kraja. Nevesinjcima su ostale u sjećanju mitrovdanske ofanzive iz 1992. i 1994. godine kada su pripadnici Nevesinjske brigade pokazali nesvakidašnje junaštvo i hrabrost i odbranili narod i teritoriju. Hrabri srpski borci obesmislili su planove muslimanskih agresora i spriječili gen...

  Prošla je tačno trideset i jedna godina  od stravičnog pokolja muslimanskih snaga nad srpskim civilima u selu Žuberin u opštini Nevesinje.  Mitrovdan je u Nevesinju najsvetiji dan. Dva puta se Nevesinje uspješno branilo od višestruko brojnijeg neprijatelja. U dve Mitrovdanske ofanzive 1992. i 1994. poginula su 64 hrabra borca.  Svetom arhijerejskom liturgijom, lomljenjem slavskog kolača, pomenom i polaganjem cvijeća na spomen obilježja u Nevesinju su obilježene Mitrovdanske bitke, Dan opštine Nevesinje i krsna slava Opštinske boračke organizacije. Sveti Dimitrije se sa posebnim poštovanjem obilježava u Nevesinju, a 8. novembar je datum za koji su vezane najsvetlije stranice istorije ovog kraja. Nevesinjcima su ostale u sjećanju mitrovdanske ofanzive iz 1992. i 1994. godine kada su pripadnici Nevesinjske brigade pokazali nesvakidašnje junaštvo i hrabrost i odbranili narod i teritoriju. Hrabri srpski borci obesmislili su planove muslimanskih agresora i spriječili gen...

  Muslimanska vojska ubila je tokom rata 3267-oro Srba na području srednjeg Podrinja. Mnoge žene i devojke su silovane, hiljade civila je prošlo logorska mučenja i zlostavljanja a ubijeno je 72-oje dece, dok je preko četiri stotine ranjeno i zlostavljano. Na crnom spisku ubijene srpske dece su i imena dečaka-maloletnica Radomira Pavlovića i Miloša Grabovice koji su imali po 17 godina kada su zarobljeni, mučeni pa svirepo ubijeni. Njihove sudbine, iako suviše teške, nikada nisu bile predmet šire i dublje analize niti su o njima pisali domaći mediji. Za trideset godina niko nije posetio njihove roditelje, niti napisao neki tekst, kolumnu ili pak snimio TV prilog ili emisiju o dvojici nedužnih dečaka čija su detinjstva te hladne jeseni 1992. prekinuli orićevi zlikovci. Na Glođanskom brdu kod Zvornika brojnim aktivnostima obeležava se 32-a godišnjica od monstruoznog pokolja i zločina nad 126 Srba koje su 6. novembra 1992. godine na svirep način ubili muslimanski ekstremisti, pripadnici...

Prošlo je 29 tužnih godina od kako su počinjeni stravični zločini nad srpskim narodom u dolini Sane. U progonu i ubijanju srpskih civila učestvovale su pešadijske jedinice 5. i 7. korpusa tzv. Armije BiH, pod  komandom Atifa Dudakovića i Mehmeda Alagića. Tog 10. oktobra 1995. više desetina hiljada Srba je proterano iz svojih domova a samo u Sanskom Mostu ubijeno je 257 Srba, mahom civila, žena i starijih osoba. Mnogi od njih se i danas vode kao nestali i sa pravom se može reći kako je Sanski Most grad sa najvećim brojem nestalih. Najmlađa žrtva genocida je imala 9 a najstarija 95 godina Masakr u Sanskom Mostu predstavlja jedan od najmasovnijih zločina nad srpskim stanovništvom tokom poslednjeg rata. Ovde je tokom muslimanske agresije i terora ubijeno preko 600 Srba, od čega je samo na današnji dan ubijeno i nestalo 257 ljudi. Prema podacima Operativnog tima Republike Srpske za traženje nestalih lica, u Sanskom Mostu su pronađene 63 masovne i pojedinačne grobnice gde su zakopana tel...

Masakr na Papratnoj njivi predstavlja jedan od tri najmasovnija i najsvirepija zločina nad srpskim stanovništvom fočanskog kraja. Tog 20. septembra 1992. pripadnici muslimanske vojske su na svirep i okrutan način poubijali 42-oje Srba  koji su se kamionom vraćali iz Kalinovika, a sa njima je bilo i više izbjeglica iz Trnova. Reč je o proteranim civilima koji su pokušali da pronađu spas na teritoriji pod kontrolom srpskih snaga. Muslimanskim vojnicima nije bilo dovoljno što su ih prognali, kuće i sela popalili, a svu imovinu opljačkali već su im napravili zasedu. U dobro organizovanom napadu otvorili su vatru na vozilo, kamion prepun civila pucajući zoljama, osama i automatskim oružjem po ženama, deci i starcima. Jezive scene pokolja prisutne su i danas. Mnoge porodice još uvek nisu skinule crninu za svojim najmilijima. U tom masakru niko nije preživeo. Vrisci žena i dece koji su živi zapaljeni i pobijeni ostaju nam večno u amanet kao opomena da nam se zlo više ne ponovi. U brutalno...

Na području Bihaća od 1992. do 1995. ubijeno je 580 Srba, od čega više od tri stotine civila zarobljenika. Crna brojka ubijene, ranjene, zlostavljane, mučene i zatočene srpske dece iznosi 88. Srbi su u Bihaću preživeli pravi genocid a prve žrtve "pale" su još u aprilu 1992. kada su ljudi izvođeni iz svojih kuća i stanova te ubijani u okrilju noći. Mnogi se i danas vode kao nestali. Najmlađa žrtva rata bila je šestogodišnja devojčica, dok je najstarija bila Boja Kenjalo, starica od 106 godina koja je bila zatočena u muslimanskom logoru gde je mučena i zlostavljana a u tom kazamatu je i podlegla torturama. Na spisku bihaćkih mučenika je i devojčica Dragana Brkljač koja je imala samo 14 godina kada je doživela užasnu sudbinu. Ubijena je u svome selu, nedaleko od svoje porodične kuće na vrlo svirep i okrutan način. Od oružja je imala samo olovke i sveske a opet je u očima muslimanskih vojnika predstavljala "pretnju" koju je trebalo ukloniti. Jedno od prvih mesta koje se...

  Na spomen obiljležju postavljenom u osnovnoj školi "Sveti Sava" u Istočnom Sarajevu uklesana su imena šestoro đaka koji su pohađali ovu obrazovnu ustanovu a koji su svirepo ubijeni tokom trajanja muslimanske agresije u periodu od 1992. do 1995. godine. Na tom memorijalu tuge nalazi se i ime malene Zorice Divčić, sedmogodišnje djevojčice srpske nacionalnosti koja je ubijena 24. maja 1995. u svojoj porodičnoj kući na Vracama. OŠ "Sveti Sava" od 2018. godine je postala "bogatija" za još jedno spomen obeležje koje je izgrađeno u dvorištu ove škole a koje je posvećeno svoj ubijenoj deci sa prostora Srpskog Sarajeva. Do danas su utvrđeni podaci za 123-oje stradalih mališana, a pojedini podaci govore da je ukupno ubijeno više od sto pedeset djevojčica i dečaka.  Provere imena i utvrđivanje identiteta stradalih je i dalje u toku. Zorica Divčić  rođena je 15.07.1988. u Sarajevu a sa porodicom je živjela u Ozrenskoj ulici na Vracama. Uživala je u bezbrižnom djetin...