Istina i Pravda - portal srpskog naroda

Na današnji dan 29. septembra 1992. u granatiranju užeg gradskog područja Brčkog ubijena je jedna, a ranjene su tri osobe. Napad su izvršili pripadnici tzv. Armije BiH a za počinjeni zločin do danas niko nije odgovarao Tokom granatiranja užeg područja grada Brčkog (1992-1995) od strane  tzv. Armije BiH ali i sa položaja regularne vojske Republike Hrvatske, život je izgubio 21 civil, dok je više od 400 građana zadobilo teške povrede. U tim napadima poginulo je osmoro dece a 44-oro mališana je ranjeno. Mnogi koji su imali tu sreću da prežive, ostali su nažalost doživotni invalidi. Mnoga deca su od posledica granatiranja izgubili vid, sluh a nekima su amputirani čitavi ekstremiteti. Granatiranje je vršeno iz muslimanskih uporišta Vranovača i iz rejona sela Brka, mada je i određen broj granata lansiran sa područja Republike Hrvatske (iz pravca Gunje i Slavonskog Broda). Granatiranje je bilo neselektivno, gađani su stambeni objekti, trgovi, ulice, pijace, bolnice, crkve i por...

Prošlo je tačno dve decenije od kako je u selu Bresje (Kosovo Polje) počinjen stravičan zločin nad srpskim civilnim stanovništvom. U terorističkom napadu na pijacu je ubijen i ranjen veliki broj civila svih uzrasta a albanski ekstremisti još uvek nisu procesuirani niti osuđeni Vrisci, suze, jauci....tako je bilo 28. septembra 1999. u selu Bresje kod Kosovog Polja. Tog dana oko 10, 50 sati albanski ekstremisti su izvršili  napad sa dva projektila iz ručnog raketnog bacača na pijacu u selu Bresje. Tog jutra pijaca je bila prepuna ljudi koji su došli da kupe osnovne namirnice..više od stotinu ljudi stajalo je u redovima za hleb, smejali su se, družili..neki su žurili što pre da stignu svojim kućama..Međutim, u trenu nastaje pravi pakao.  Albanski ekstremisti ispaljuju tromblona iz obližnjih kuća pravo na pijacu, smišljeno i planirano a sve ciljem da broj ubijenih civila bude što veći.  Na mestu mrtvo ostaje dvoje ljudi, a 45 ih je ranjeno.  Svedoke masakra još ...

U publikaciji "Svjedoci govore" u izdanju Republičkog centra za istraživanje ratnih zločina temeljno su opisani ratni zločini nad Srbima na području Visokog u periodu od 1992. do 1995. Muslimanska tzv. Armije BiH je počinila veliki broj ratnih zločina na području ove opštine od zločina protiv čovečnosti, masovnih egzekucija, progona, silovanja, mučenja, zlostavljanja, uništavanja verskih, kulturnih i društvenih objekata... U publikaciji "Svjedoci govore" u izdanju Republičkog centra za istraživanje ratnih zločina temeljno su opisani ratni zločini nad Srbima na području Visokog u periodu od 1992. do 1995. Muslimanska tzv. Armije BiH je počinila veliki broj ratnih zločina na području ove opštine od zločina protiv čovečnosti, masovnih egzekucija, progona, silovanja, mučenja, zlostavljanja, uništavanja verskih, kulturnih i društvenih objekata... U publikaciji se navode i zločini nad Hrvatima koji su ubijeni jer su pomagali Srbima. Autor navodi da odnosi između...

Prošla je tačno 21-a godina od kako su albanski ekstremisti kidnapovali dečaka Srećka Blagojevića (13) i njegovog strica Bobana Matića u Suvoj Reci. O nedužnim civilima do danas nema  nikakvog traga SUVA REKA - Dve pune decenije nakon završetka rata, porodice Matić i Blagojević pokušavaju da saznaju bar nešto o otetim srpskim civilima.  Srećko Blagojević  (13), učenik 8. razreda osnovne škole, rodom iz Rečana i njegov ujak  Boban Matić  (25), kidnapovani su 22. septembra 1998. na lokalnom putu Rečane - Movljane kada je grupa naoružanih Albanaca presrela putničko vozilo kojim su se kretali. Boban je sa svojim sestrićem krenuo u Movljane u posetu prijateljima i rođacima ali do željene odrednice nikada nisu stigli. Oteti su u 13h i 40 minuta a o njihovoj daljoj sudbini do danas se baš ništa ne zna. Zorica Blagojević u jednom trenu je ostala bez maloletnog sina i brata.  Meštani Suve Reke i okolnih sela bili su te 1998. vrlo često izloženi napadima albans...

Milojka Bibić Marinković je tokom poslednjeg rata doživela veliku porodičnu tragediju. Njoj su muslimanski ekstremisti, pripadnici 28. divizije tzv. Armije BiH tog 24. septembra 1992. na kućnom pragu ubili majku, oca, dva brata i pet rođaka. Milojka je i sama ranjena prilikom napada Orićevih zločinaca na njeno selo Podravanje. Fizičke rane su ipak donekle zarasle ali one na srcu i duši nikada ne mogu. Štaviše, ta bol sa godinama postaje sve jača a jednako je bolna i činjenica što za ove stravične zločine do danas niko nije odgovarao. Milojka je davala izjave, pričala i za medije i za televizijske emisije svoju tragičnu ispovest ali uprkos brojnim dokazima i izjavama svedoka za masakr u Podravanju niko nije procesuiran niti osuđen.  " Muslimanski vojnici opkolili su i napali selo sa svih strana, a onda su uz neopisivu galamu i uzvike `Alahu egber` upali u selo i ubijali sve što su stigli ".  , ispričala je Milojka za medije pre nekoliko godina, prisećajući se kobnog d...

Muslimani integrisani u ustaške jedinice, iz Srebrenice i okolnih muslimanskih sela su 1941. izvršili napad na selo Podravanje i tom prilikom selo spalili do temelja a ubili 270 meštana srpske nacionalnosti, oba pola i svih uzrasta. Samo pola veka kasnije, 24.09. 1992. potomci muslimanskih krvnika su ponovili zločine svojih predaka i Podravanje opet zavili u crno ŽRTVE ZLOČINA U PODRAVANJU: Mirjana Šarac (49), Stanka Perendić (57), Dikosava Marinković (54) i Svetozar Jovanović (70) Masakr u selu Podravanje (opština Srebrenica) predstavlja jedan od najstrašnijih i najmonstruoznijih zločina nad srpskim stanovništvom u Podrinju. Tog 24. septembra 1992. naoružane horde muslimanskih ekstremista pod komandom Nasera Orića izvršile su strahovit napad na ovo nebranjeno selo i pobile sve što se moglo pobiti. Samo tog dana je ubijeno 40 meštana a tokom čitavog rata ukupno je ugašeno 64 života ovog malog podrinjskog mesta. Novinari i patolozi koji su pristigli odmah nakon pokolja svedočil...

Taj hladni 21. septembar 1991. i granatiranje Gradiške davno je zaboravljen. O žrtvama godinama niko ne govori...   Anka Zec (1934) je prva žrtva zločina na području Bosne i Hercegovine. Tog 13. septembra 1991. usmrtila ju je granata ispaljena sa položaja hrvatske vojske i to sa teritorije Republike Hrvatske. Zločin se dogodio u Kozarskoj Dubici i to mesecima pre zvaničnog početka ratnih sukoba. Samo osam dana kasnije 21. septembra 1991. granate ispaljene sa teritorije Hrvatske na Bosansku Gradišku su ubile tri a teško ranile deset osoba. Toga dana ubijene su Almasa Bilić (41), Štefica Savić i Marica Malešević .    Almasa je po zanimanju bila frizerka i vlasnica jednog od najpopularnijih frizerskih salona u Gradišci.  „ Almasin frizerski salon je bio čuven. Ona sama je bila duša od čovjeka. Uvijek dotjerana i ugodna. Almasu sam poznavala dosta dobro. Od 1974. godine fenirala sam se u njenom salonu. Obišla sam bila prije toga nekoliko frizera, a onda s...

Polaganjem venaca i paljenjem sveća kod centralnog spomen-obeležja borcima Odbrambeno- otadžbinskog rata, bivši pripadnici Izviđačko-diverzantske čete „Major Zoran Karlica” obeležili su Dan svoje jedinice.  –  Ovo je već 24. godina nakon rata da se nekadašnji saborci okupe i prisjete onih koji više nisu među njima.  U ratu su poginula 22 pripadnika naše čete, međutim u poratnim godinama ih je preminulo 49. lako nas je sve manje, mi se okupljamo svake godine i polažemo vijence za sve pale borce Odbrambeno-otadžbinskog rata, ali upalimo svijeće i za one ratne drugove koji su u međuvremenu umrli  – kaže Darko Kačavenda. Zahvalnost što se svih ovih godina, bez obzira na privatne ili zdravstvene probleme, i dalje okupljaju nekadašnji saborci njegovog oca, izrazio je Duško Kartica koji je rekao da njemu i njegovoj porodici to mnogo znači. Poručnik Dragoljub Rosić, koji je neko vreme bio pomoćnik komandanta Zorana Karlice, rekao je da godišnjim sastajanjem i evociran...

Danas se navršava 27 godina od svirepog ubistva devojčice Danijele Damjanović. Nju su na vrlo okrutan način ubili muslimanski vojnici u Ilijašu. ILIJAŠ - 22. septembra 1992. svirepo je prekinut život Danijele Damjanović, devojčice srpske nacionalnosti. Bilo joj je samo 13 godina. Bila je dete Sarajeva. Srećna što bar nakratko može da napusti  podrume i skloništa! Međutim, taj trenutak bio je koban jer je postala meta zlikovaca žednih krvi. Pakosno srce, oči pune mržnje i krvničke ruke muslimanskih zločinaca  prekinule su tog septembarskog dana jedno detinjstvo a čitavu porodicu Dajmanović osudili na večnu tugu i bol. Danijela je ubijena u svom Ilijašu, gde je i rođena i gde je provela najlepše dane svoga detinjstva. Ubijena je od agresora i zlikovaca koji su u ime "muslimanske Bosne i Hercegovine" palili sela, rušili crkve, silovali, ubijali, zlostavljali. Ubijena je od strane pripadnika Alijine tzv. Armije BiH koji nikada nisu odgovarali za počinjeni zločin. ...

Nema tih reči i epiteta kojim bi se mogao opisati višegodišnji humanitarni rad Božice Živković Rajilić. Ova istinska heroina, čestita i poštena Srpkinja zadužila je svojim likom i delima čitav srpski narod. Žena koja je u muslimankom logoru provela 322 dana i koja je svaki dan neprestano prebijana i zlostavljana, koja je doživela i lično iskusila sve užase rata, od tragedija, tortura i progona, odlučila se u godinama nakon Dejtona da pomogne svome narodu. Božica je pre rata radila kao učiteljica u jednoj školi u okolini Tuzle. Predavala je đacima istoriju i bila je izuzetan pedagog. Nikada ljude nije delila po veri i nacije, učila je i vaspitavala jednako i srpsku i bošnjačku i hrvatsku decu. Bila je jedna od najomiljenijih učiteljica u tom selu i okolini. Svi su je poštovali i cenili ali sa početkom ratnih sukoba njena srpska nacionalnosti postaje  njena najveća "mana".  Na početku rata bila je jedina Srpkinja u selu, nepoželjna, priseća se. Kad je to i sama shvatila, z...

Kod spomenika na Papratnoj njivi, uz stari put Foča-Kalinovik, danas je služen parastos za 42 civila koji su na tom mestu svirepo ubijeni pre 27 godina. U zasedi muslimanske vojske 20. septembra 1992. godine poginuli su meštani iz Miljevine, koji su se kamionom vraćali iz Kalinovika, a sa njima je bilo i više izbjeglica iz Trnova. Ubijeno je 42-oje ljudi (35 civila i sedam boraca VRS) Kamion je pogođen raketnim bacačima i niko nije ostao živ. Najmlađa žrtva bio je šesnaestogodišnji Slobodan Mastilo iz Miljevine, a poginuo je i njegov brat Dušan /20/. - Izgubio sam sestru Draganu i majku Jovanku, pošle su iz Trnova kod mene u Foču. Ovde su naišle na zasjedu i poginule. Otac mi je poginuo na Rogoju iste godine, zarobljen je i mučen. Niko još nije odgovarao za ovo, žalosno i tužno -ispričao je pre koju godinu Drago Džilit, za medije.  - Ovdje su mi poginuli roditelji Ratomir i Savka Golijanin, majčina sestra Cvija Obućina i njen sin Slavko. Izbjegli su iz Trnova za Kalino...