Istina i Pravda - portal srpskog naroda

O teškoj i potresnoj sudbini dvanestogodišnjeg dečaka Srđana Žuže iz Konjica mogао bi se snimiti dokumentarni film koji zasigurno nikoga ne bi ostavio ravnodušnim. Od završetka rata u Bosni pa sve do danas imali smo prilike više puta da čujemo i pročitamo o strahotama koje su proživeli Srbi u Konjicu - od ispovesti silovanih žena, preko tortura koje su prošli srpski logoraši do mučkih ubistava kao što je i likvidacija porodice Golubović među kojima su bila i dva dečaka Petar i Pavle. Čitali smo i o popaljenim srpskim selima Bradini, Blacama, Novom Selu, o masovnim i pojedinačnim zločinima i ubistvima ali priča o proživljenim traumama dečaka Srđana Žuže i o njegovoj tragičnoj smrti ostala je nažalost neispričana. Za svojih dvanaest godina koliko je poživeo na ovozemaljskom svetu, maleni Srđan iskusio je na vlastitoj koži sve dimenzije mržnje i zla!  Srđan Žuža rođen je 10. novembra 1981. u selu Bradina, opština Konjic. Živeo je sa roditeljima Vasom i Dušankom mirnim, porodičnim živo...

Građani Prijedora sa tugom pamte tragediju i nekažnjeni zločin koji se zbio  u leto 21. jula 1992. godine. Iako je napad naoružanih agresora tj. pripadnika Zelenih Beretki na grad Prijedor 30. maja 1992. uspešno odbijen a srpsko civilno stanovništvo spašeno i zaštićeno, plan o osvajanju Prijedora još uvek nije propao. Napadi  na srpsko stanovništvo i okolne zaseoke nastavljeni su do sredine 1993. godine i tada je ubijeno dosta meštana srpske ali i drugih nacionalnosti.  Podsećanja radi, dana 30. maja 1992. muslimanske paravojne formacije izvršile su strahovit napad na grad Prijedor sa ciljem da ga osvoje i počine zločine nad srpskim civilnim stanovništvom, baš kako je to učinjeno par dana ranije u Konjicu, Goraždu, Bosanskom Brodu, Srebrenici, Derventi, Zenici... Toga dana hrabri, golobradi mladići ali i oni stariji i iskusniji, stali su u zaštitu nejači i suprotstavili se neprijatelju koji je već uveliko sejao smrt po čitavoj Bosni i Hercegovini. U besomučnom napadu musl...

   Danas je u Bratuncu služen pomen za dvadesetoro civila srpske nacionalnosti koji su ubijeni u prigradskom naselju Hranča. Najmlađa žrtva rata je bila šestogodišnja Biljana Nikolić koja je ubijena sa ocem Duškom kada su pošli da uberu jagode, a najstarija žrtva je bio 75-ogodišnji starac Dragomir Mitrović koji je zarobljen dok je čuvao ovce i odveden od strane muslimanskih vojnika u logor u Potočare gde je ubijen. Njegovi posmrtni ostaci još nisu pronađeni. Na današnji dan, 25. jula 1992. ubijeno je sedmoro srpskih civila, među kojima i tri žene -  Živanka Lukić, Dostana Cvjetinović i Ljubica Mirković.  Predsednik Organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila iz Bratunca Radojka Filipović rekla je da su ovi grobovi jedina istina i upitala gde je pravda?  " Stravičan zločin desio se u tom selu prije 30 godina. Ubijeno je sedam mještana, od kojih tri žene kod svojih kuća. Predmet vezan za ovaj zločin nalazi se u Tužilaštvu BiH, optužnica...

Na gradskom groblju u Bratuncu danas se obeležava trideseta  godišnjica zločina nad dvadesetoro Srba iz prigradskog naselja Hranča koje su ubile muslimanske snage iz Srebrenice i okolnih bratunačkih sela. Njih sedmoro mučki je ubijeno 25. jula 1992. godine. ŽRTVE ZLOČINA: Biljana Nikolić (7), Ljubica Mirković (50), Stanimir Mitrović (55) i Dostana Cvijetinović  (54) Najmlađa žrtva zločina u Hranči bila je sedmogodišnja devojčica Biljana Nikolić koja je ubijena zajedno sa svojim ocem Duškom kada su pošli zajedno da uberu Jagode. Za zločin su odgovorni upravo muslimanski vojnici iz Glogove. Samo pet dana nakon stravičnog masakra nad srpskim civilima u Gornjim Magašićima,  Muslimanske snage iz okolnih sela i Srebrenice upale su 25. jula 1992. godine u selo Hranča sa više strana, ubijajući srpske civile kod njihovih kuća. Među sedam ubijenih srpskih civila toga dana bile su tri žene, a jedno lice se još vodi kao nestalo. Od 21 ranjene osobe, gotovo sve su bile ...

Dana 20. jula 1992. u Bratuncu je počinjen jedan od najstrašnijih zločina na području Podrinja. Muslimanski vojnici iz Srebrenice, pripadnici 28. divizije tzv. Armije BiH mučki su tog julskog dana 1992. ubili veliki broj civila srpske nacionalnosti u selu Gornji Magašići a među ubijenima je najviše bilo žena čak i jedna trudnica Meštani Gornjih Magašića ali i svi stanovnici Podrinja sa tugom i bolom se sećaju stravičnog zločina koji su 20. jula 1992. počinili muslimanski vojnici iz Srebrenice.  Ni 27 godina od završetka rata, još uvek niko nije odgovarao za svirepo ubistvo nevinih civila srpske nacionalnosti u selima Gornji Magašići i Hranča, u bratunačkoj opštini. Među osamnaestoro ubijenih je bilo čak 12 žena a većina civila je pobijena dok su obavljali seoske poslove. Tog vrelog 20. jula 1992. ništa nije slutilo na tragediju! Vredne žene su kao po običaju otišle u njivu kako bi obavljale uobičajene kućne i seoske poslove. Iako su se ova sela nalazila kilometrima izvan borbenih l...

Kontinentalni turizam na Balkanu sve je popularniji i u ljetnim mjesecima, a značajnu ulogu u privlačenju gostiju u manje poznate gradove i regije igraju festivali i druge slične manifestacije. Bosna i Hercegovina nije puno uradila na tom planu, a iskustva iz neposrednog susjedstva svakako su putokaz i za turistički razvoj bh. gradova i regija.  Podrinje u Srbiji je primjer jedne takve regije koja iz godine u godinu bilježi rast broja turista, a u Turističkoj organizaciji grada Loznice, ujedno i središta ove regije, ističu kako važnu ulogu u tome ima festival LilaLo. Ovo je po mnogo čemu specifična festivalska manifestacija, koja u pet srpanjskih dana nudi mnoštvo sadržaja, ali sve se „vrti“ oko narodnog običaja lilanje koji je autentičan za Loznicu i regiju Podrinje. Riječ je o tradicionalnom paljenju lila, baklji koje se prave od mlade kore divlje trešnje ili breze na štapu od lijeske. Lile se uoči Petrovdana pale uz velike obredne vatre, u čemu najviše sudjeluju djeca i mladi. S...

Pravoslavni hram u Ljubuškom ponovno će zasjati starim sjajem i to nakon obnove koja je najavljena u skorijoj budućnosti. Hrvati ovog kraja još jednom su po ko zna koji put pokazali svoju dobrotu, solidarnost, želju za suživotom  i opredeljenost ka miru na čemu im je srpski narod veoma zahvalan  Obnovu hrama najavio je paroh čapljinski Marko Gojačić. On je istaknuo kako se sastao sa premijerom ŽZH Zdenkom Ćosićem s kojim je razgovarao o obnovi hrama, piše Ljportal.com.  Glavna tema sastanka bila je obnova hrama Svetog Arhangela Mihaila u Ljubuškom. Učinjen je veliki pomak samim prijemom kod premijera Ćosića i možemo očekivati da uskoro bude završen projekt obnove te da se pristupi i samoj obnovi, rekao je Gojačić.  Obnova treba biti znak zahvalnosti velikoj pravoslavnoj zajednici koja je nekada djelovala u Ljubuškom te da svojim primjerom podrške pokažemo budućim generacija kakvi smo mi danas Srbi i Kršćani i da ne zaboravljamo naše svetinje. Hram u Ljubuškom mora i ...

  Kiseljak, pitomo mesto u Lašvanskoj dolini, simbol je suživota, međunacionalne tolerancije i multikulturalnosti.  U bliskoj prošlosti ostao je upamćen i po požrtvovanosti i hrabrosti tamošnjih Hrvata koji su odbranili grad i spasili civilno stanovništvo od strašnog scenarija koji im je bio namenjen Kiseljak se nalazi u srednjoj Bosni, na mestu gde se ukrštaju putevi koji povezuju sve njene delove. Prosečna nadmorska visina je 475 m. Teritorija na kojem je naselje razvijeno, deo je Kiseljačke kotline koja se proteže od Paleške Ćuprije na jugu, do Gromiljaka na severu, a koju okružuju Jasikovica, Graščica, Berberuša i druga brda sa nadmorskom visinom od 700 do 1250 m. Kroz Kiseljak protiče reka Lepenica, koja u naselju prima pritoke Kreševčicu i Rotiljski potok, te se na severoistočnoj periferiji naselja uliva u Fojničku reku. Sam Kiseljak prvi put se spominje 1531. godine, u putopisu Slovenca Benedikta Kuripešica.  Današnji Kiseljak je relativno mlado naselje, koje se ra...