Sa početkom rata u Bosni i Hercegovini, životi ljudi u mešovitim brakovima bili su pod velikim opterećenjem. Mnoge muslimanke koje su bile udate za Srbe, preko noći su bile prozvane "izdajicama" i "otpadnicama". Mnogi pripadnici njihovog naroda nisu imali razumevanja, te su ih optuživali, vređali i šikanirali samo zbog toga što su bile u bračnoj zajednici sa pripadnicima druge vere i nacije. Zato i ne treba čuditi što su mnoge muslimanke tokom rata doživele torture, završile u logorima tzv. Armije BiH, a neke su čak i ubijene..
Na crnom spisku 2 280 ubijenih Srba Gornjeg Podrinja nalaze se i imena supružnika Petra i Esme Damjanović, rođene Durić. Oboje su zverski i okrutno ubijeni od strane muslimanskih ekstremista 26. juna 1992. u mestu Bastasi kod Foče. Esma je bila muslimanka, a Petar Srbin. Ubijena je zajedno sa suprugom i to od strane pripadnika svog naroda na najbrutalniji način. O njihovom stradanju govorio je i Marko Kovač, heroj odbrane Foče. Pripadnici "Armije BiH" tog proleća i leta 1992. u Foči baš nikoga nisu štedeli - ubijali su bez milosti i žene, i starce i malu decu, a dokle je išla njihova mržnja upravo nam svedoči činjenica da u tim napadima nisu štedeli čak ni svoje muslimane. Petar i Esma su bili pošteni, vredni i skromni ljudi. Vredno su radili i uvek su bili protiv rata i bilo kakvih sukoba. Poštovali su sve ljude, nezavisno od vere i nacije, zbog čega su isto tako bili voljeni i poštovani u svom kraju a i šire.
Tog 26. juna 1992. na magistralnom putu između Foče i Šćepan Polja (Crna Gora), kod sela Bastasi, grupa naoružanih muslimanskih ekstremista ubila je hicima iz automatskog oružja četvoro civila - Žarka Milanovića (64), Savu Milanovića (36) i supružnike Petra i Esmu Damjanović (28). Kako se navodi u publikaciji koju je objavio Institut za istraživanje srpskih stradanja u XX veku, tela ovih nedužnih civila su potom masakrirana a obližnje kuće su opljačkane i razorene.
Uprkos stravičnim zločinima koje su pripadnici muslimanske vojske činili u tom periodu nad srpskim stanovništvom u Foči, Petar i Esma, nisu želeli da napuste svoje ognjište. Verovali su da im niko neće nauditi, čvrsto verujuću u komšijsku reč. Međutim, nije bilo tako...ubijeni su na podmukao način a do danas za taj masakr niko nije ni odgovarao. Kako je ispričao Marko Kovač, heroj odbrane Foče i komandant taktičke grupe Foča u okviru VRS, Damjanovići su tog dana krenuli poslom za Plužine u Crnu Goru ali su svirepo likvidirani u napadu dobro organizovanih muslimanskih terorista.
Zločin su prema podacima Marka Kovača i Fočanskih boraca isplanirali, organizovali i izvršili muslimanski vojnici - pripadnici zloglasnog diverzantsko-terorističkog odreda pod komandom pukovnika Beševića, koji je ratovao u sklopu tzv. Armije BiH. Heroj odbrane Foče i general Marko Kovač ispričao je na predstavljanju svoje knjige "Teški zločin - genocid ABiH nad srpskim narodom u opštini Foča 1992-1995" detalje o masakru kod mesta Bastasi a prisetio se i stradanja srpske porodice Sekulović za čiju su smrt odgovorni isti ljudi, pripadnici muslimanske armije BiH.
"Grozno se osjećam ovo je ponižavajuće od strane Suda, dvije godine, to je sramota, ponižavajuće za ljude, da su paščad bolje bi se presudilo", kazala je Fatima Nikolić. Ovo je ponižavajuće. Dvije godine?! To je sramota. Tolike žrtve. Sve je jasno. Čekala sam 27 godina na presudu. Ubijeni su mi muž, djever, svekrva, zaova, cijela porodica. Moja porodica je tu živjela 400 godina u centru Goražda i jedina sam ostala da se borim. Ne znam na koliko vrata sam išla. Oni to zataškavaju. Za sve je kriv Merkez i Hadžović. Ovaj Bogunić je čak Srbin. Možda je morao da radi to što je radio, ali ja bih se radije ubila nego to činila. Ja se svoje porodice ne stidim a trebalo bi da se stide i Sud i kompletno pravosuđe." - ispričala je medijima ova istinska heroina koja je tokom ali i nakon rata često nailazila na nerazumevanje svojih sunarodnika samo zato što je bila udata za Srbina. Za razliku od tih fašista, Fatima je oduvek bila i ostala žena širokih shvatanja - pravična, humana i veoma požrtvovana. Ljude nije delila po veri i naciji već isključivo po tome kakav je ko čovek. O njoj i danas mnogi Srbi imaju samo reči hvale i pozitivne komentare.
Godinama unazad, širom Federacije BiH se podižu spomenici muslimanskim vojnicima, obeležavaju se razna stratišta, drže se govori, neretko puni mržnje prema Srbima i Hrvatima. Međutim, ti isti govornici, te iste organizacije i udruženja koji sebe nazivaju "velikim muslimanima" nikada se nisu udostojili da spomenu ili zatraže pravdu za stotine svojih sunarodnika - muslimana, koji su se suprotstavili zločinačkom režimu Alije Izetbegovića i stali u zaštitu komšija Srba, zbog čega su i stradali. Njihova imena i tragične sudbine i dalje su tabu tema u Federaciji BiH. Sa druge strane, ratni zločinci su proglašeni herojima i junacima, dočekuju se aplauzima i zauzimaju visoko mesto u društvu. Datumi kada su počinjeni užasni zločini nad srpskim stanovništvom poput 1. marta, 2. maja, 15. maja, 13. septembra, 10. oktobra proslavljaju se u bošnjačkim sredinama kao dani pobede uz pesmu i opšte veselje što nam samo govori koliko je poremećen sistem vrednosti.
Tokom muslimanske agresije (1992-1995), na području opštine Foča ubijeno je 648 lica srpske nacionalnosti, dok je na području Gornjeg Podrinja ubijeno i nestalo ukupno 2 280 Srba, među kojima veliki broj žena, staraca i dece.
Izvor: http://www.koreni.net/broj49/hronologija.htm
MARKO V. KOVAČ - ZLOČIN NAD SRPSKIM NARODOM U OPŠTNI FOČA 1992 - 1995.
https://www.youtube.com/watch?v=Vpta02KIwWo&t=829s
"Šta je bila kriva porodica Sekulović sa dvoje maloletne dece? Oni su pošli sa majkom i ocem iz grada da spasu žive glave..šta su bili krivi da ih na Bakiću sačekaju delovi te diverzantsko-terorističke organizacije koji je bio pod komandom komandanta Fočansko-gatačke brigade i diverzantskog odreda na Vučevu. Likvidirali su tu decu a isti počinioci su u Bastasima likvidirali četvoro nevinih (jednog Crnogorca i njegovu suprugu Muslimanku, i još dva civila) koji su pošli za Plužine da obave poslove." - upitao se Kovač.
Užasnu sudbinu doživela je i Fatima Nikolić, muslimanka iz Goražda, kojoj su pripadnici tzv. Armije BiH ubili supruga, svekra, svekrvu, zaovu i druge rođake. Ova humana žena koja je u Goraždu provela 45 godina i sama je na vlastitoj koži osetila sve užase i strahote koje rat donosi. Baš kao i Esma, bila je "kriva" zato što se udala za Srbina. Njeni sunarodnici muslimani, pripadnici tzv. "Armije BiH" ubili su joj supruga, zaovu, svekra, svekrvu i mnoge rođake i prijatelje, piše ATV. Za razliku od Esme, Fatima je pukom srećom ostala živa. Sa punom pažnjom je pratila presudu pripadnicima "Armije BiH" Merkezu, Bogunoviću i Huriću za zločine počinjene nad srpskim stanovništvom a njenu reakciju nakon izricanja, zabeležile su kamere brojnih novinarskih kuća:"Grozno se osjećam ovo je ponižavajuće od strane Suda, dvije godine, to je sramota, ponižavajuće za ljude, da su paščad bolje bi se presudilo", kazala je Fatima Nikolić. Ovo je ponižavajuće. Dvije godine?! To je sramota. Tolike žrtve. Sve je jasno. Čekala sam 27 godina na presudu. Ubijeni su mi muž, djever, svekrva, zaova, cijela porodica. Moja porodica je tu živjela 400 godina u centru Goražda i jedina sam ostala da se borim. Ne znam na koliko vrata sam išla. Oni to zataškavaju. Za sve je kriv Merkez i Hadžović. Ovaj Bogunić je čak Srbin. Možda je morao da radi to što je radio, ali ja bih se radije ubila nego to činila. Ja se svoje porodice ne stidim a trebalo bi da se stide i Sud i kompletno pravosuđe." - ispričala je medijima ova istinska heroina koja je tokom ali i nakon rata često nailazila na nerazumevanje svojih sunarodnika samo zato što je bila udata za Srbina. Za razliku od tih fašista, Fatima je oduvek bila i ostala žena širokih shvatanja - pravična, humana i veoma požrtvovana. Ljude nije delila po veri i naciji već isključivo po tome kakav je ko čovek. O njoj i danas mnogi Srbi imaju samo reči hvale i pozitivne komentare.
Godinama unazad, širom Federacije BiH se podižu spomenici muslimanskim vojnicima, obeležavaju se razna stratišta, drže se govori, neretko puni mržnje prema Srbima i Hrvatima. Međutim, ti isti govornici, te iste organizacije i udruženja koji sebe nazivaju "velikim muslimanima" nikada se nisu udostojili da spomenu ili zatraže pravdu za stotine svojih sunarodnika - muslimana, koji su se suprotstavili zločinačkom režimu Alije Izetbegovića i stali u zaštitu komšija Srba, zbog čega su i stradali. Njihova imena i tragične sudbine i dalje su tabu tema u Federaciji BiH. Sa druge strane, ratni zločinci su proglašeni herojima i junacima, dočekuju se aplauzima i zauzimaju visoko mesto u društvu. Datumi kada su počinjeni užasni zločini nad srpskim stanovništvom poput 1. marta, 2. maja, 15. maja, 13. septembra, 10. oktobra proslavljaju se u bošnjačkim sredinama kao dani pobede uz pesmu i opšte veselje što nam samo govori koliko je poremećen sistem vrednosti.
Tokom muslimanske agresije (1992-1995), na području opštine Foča ubijeno je 648 lica srpske nacionalnosti, dok je na području Gornjeg Podrinja ubijeno i nestalo ukupno 2 280 Srba, među kojima veliki broj žena, staraca i dece.
Izvor: http://www.koreni.net/broj49/hronologija.htm
MARKO V. KOVAČ - ZLOČIN NAD SRPSKIM NARODOM U OPŠTNI FOČA 1992 - 1995.
https://www.youtube.com/watch?v=Vpta02KIwWo&t=829s
Коментари
Постави коментар