U periodu od 1992. do 1995. muslimanske horde masakrirale su više od 1100 građana Zvornika. Ubijani su nemilosrdno i starci i žene i deca. Najmlađa žrtva muslimanske agresije na grad Zvornik imala je godinu i po dana.
Tokom rata u Bosni i Hercegovini počinjeni su brojni zločini nad civilnim stanovništvom. Veliko stradanje tokom rata doživeo je i grad Zvornik. Pripadnici tzv. armije BiH počinili su veliki broj stravičnih zločina nad civilima ali i nad ratnim zarobljenicima srpske nacionalnosti. Načini na koje su ubijani srpski civili lede krv u žilama.
Spaljeno je i uništeno više od 40 srpskih sela i zaselaka, na desetine pravoslavnih crkvi i grobova je uništeno, demolirano i oštećeno.
Ni 22 godina nakon završetka rata, građani Zvornika ne mogu da se oporave od genocida i urbicida koji su počinili muslimani. Najviše ih boli to što za masovna ubistva srpskih civila do danas niko nije odgovarao. U krvavom piru džihadista neretko su stradala i deca. Priča o ubistvu jedanaestogodišnjeg dečaka Slobodana Stojanovića u Zvorniku izaziva jezu, strah i tugu čak i kod najvećih dušmana. Slobodan je zarobljen sredinom 1992. u mestu Donja Kamenica kada se vratio po svog psa nakon što je sa porodicom napustio rodno selo. Muslimanski ekstremisti su ga mučili, maltretirali i ubili. Slobodan je bio veselo, vrlo pametan i talentovan dečak a pronađen je u masovnoj grobnici godinu dana kasnije...potpuno unakažen i neprepoznatljiv...bez ušiju, sa brojnim ranama i sa urezanim krstom na stomaku...jedina njegova krivica je bila to što je bio srpske nacionalnosti i pravoslavne veroispovesti...tu činjenicu komšije muslimani / Bošnjaci nisu mogli da mu oproste!
Ovakvu sudbinu doživelo je još mnogo srpske dece..neka su mučena i ubijana na najmonstruoznije načine a ona koja su uspela da prežive, ostali su trajni invalidi...najmlađa žrtva muslimanske agresije bio je dečak Aleksandar Đorđić, star samo godinu i devet meseci. Ubijen je od svojih komšija muslimana u Zvorniku na vrlo svirep način.
Sličnu sudbinu doživeo je i Stevo Spasojević koji je masakriran krajem avgusta 1992. u svom rodnom selu od muslimanskih ekstremista. Spomen sobu u Zvorniku krase i fotografije braće Dragana (3) i Velibora (13) Jankovića, Dragana Pavlovića (11), Milkice Bojić (14), Jadranke Samardžić (16), Nemanje Ostojića (16), Slavka Krstića (16)....sva ova deca su svirepo ubijena tokom rata. Do danas za ove zločine niko nije odgovarao niti je procesuiran.
Šta je to u ljudima toliko bolesno da mogu oduzeti život jednom nevinom detetu?
Zar je težnja za teritorijom toliko jaka i velika?
Zar su ova nevina deca predstavljala pretnju po muslimanski narod, identitet i kulturu?
Tokom rata u Bosni i Hercegovini počinjeni su brojni zločini nad civilnim stanovništvom. Veliko stradanje tokom rata doživeo je i grad Zvornik. Pripadnici tzv. armije BiH počinili su veliki broj stravičnih zločina nad civilima ali i nad ratnim zarobljenicima srpske nacionalnosti. Načini na koje su ubijani srpski civili lede krv u žilama.
Spaljeno je i uništeno više od 40 srpskih sela i zaselaka, na desetine pravoslavnih crkvi i grobova je uništeno, demolirano i oštećeno.
Ni 22 godina nakon završetka rata, građani Zvornika ne mogu da se oporave od genocida i urbicida koji su počinili muslimani. Najviše ih boli to što za masovna ubistva srpskih civila do danas niko nije odgovarao. U krvavom piru džihadista neretko su stradala i deca. Priča o ubistvu jedanaestogodišnjeg dečaka Slobodana Stojanovića u Zvorniku izaziva jezu, strah i tugu čak i kod najvećih dušmana. Slobodan je zarobljen sredinom 1992. u mestu Donja Kamenica kada se vratio po svog psa nakon što je sa porodicom napustio rodno selo. Muslimanski ekstremisti su ga mučili, maltretirali i ubili. Slobodan je bio veselo, vrlo pametan i talentovan dečak a pronađen je u masovnoj grobnici godinu dana kasnije...potpuno unakažen i neprepoznatljiv...bez ušiju, sa brojnim ranama i sa urezanim krstom na stomaku...jedina njegova krivica je bila to što je bio srpske nacionalnosti i pravoslavne veroispovesti...tu činjenicu komšije muslimani / Bošnjaci nisu mogli da mu oproste!Ovakvu sudbinu doživelo je još mnogo srpske dece..neka su mučena i ubijana na najmonstruoznije načine a ona koja su uspela da prežive, ostali su trajni invalidi...najmlađa žrtva muslimanske agresije bio je dečak Aleksandar Đorđić, star samo godinu i devet meseci. Ubijen je od svojih komšija muslimana u Zvorniku na vrlo svirep način.
Sličnu sudbinu doživeo je i Stevo Spasojević koji je masakriran krajem avgusta 1992. u svom rodnom selu od muslimanskih ekstremista. Spomen sobu u Zvorniku krase i fotografije braće Dragana (3) i Velibora (13) Jankovića, Dragana Pavlovića (11), Milkice Bojić (14), Jadranke Samardžić (16), Nemanje Ostojića (16), Slavka Krstića (16)....sva ova deca su svirepo ubijena tokom rata. Do danas za ove zločine niko nije odgovarao niti je procesuiran.
Šta je to u ljudima toliko bolesno da mogu oduzeti život jednom nevinom detetu?
Zar je težnja za teritorijom toliko jaka i velika?
Zar su ova nevina deca predstavljala pretnju po muslimanski narod, identitet i kulturu?
Коментари
Постави коментар