23 godine tugom je ispunjen dom Milke i Branka Ivanovića, koji su tokom zločinačke akcije na Uni izgubili kćer Tijanu, koja je te godine postala punoletna.
U naselju Tunjica kod Novog Grada, juče je kod spomen-obeležja civilnim žrtvama rata služen parastos, položeni su venci i prislužene sveće povodom 23 godine od odbrane zapadnih granica Republike Srpske od hrvatske agresije. Hrvatski zločinci i agresori su tog krvavog 18. i 19. septembra 1995. ubili 138 građana srpske nacionalnosti. U napadu na Republiku Srpsku učestvovale su Prva i Druga gardijska brigada u sadejstvu sa 57. i 17. Domobranskim pukom, a u akciji "Maestal 95" Sedma gardijska i Četvrta gardijska brigada, u sadejstvu sa karlovačkim i sisačkim domobranskim pukom. Zločinci iz Sinja, Siska, Karlovca, Splita došli su u Republiku Srpsku samo sa jednim zacrtanim ciljem - da pobiju što više srpskih civila - dece, žena i staraca i tako ponove genocid iz Drugog svetskog rata. Iako su se srpski borci uspešno odupreli agresoru, zlikovci su ipak počinili stravične zločine čije se posledice i danas osećaju.
Jedna od žrtava hrvatske agresije bila je Tijana Ivanović, devojka koja tek što je postala punoletna.
Mesec i po dana nakon što je proslavila maturu i upisala željeni fakultet, Tijana je svirepo ubijena u svom mestu u svom gradu. O Tijaninoj tragičnoj sudbini za "Novosti" pričali su njeni roditelji.
– Bila je vedra i puna života, odlična učenica novske gimnazije. Za samo nekoliko dana trebala je krenuti za Banjaluku, gdje je upisala Filozofski fakultet – ispričala je tada Milka Ivanović, majka svirepo ubijene devojke.
– Svaki dan živim s tugom, svaki dan pričam o svom djetetu. Sve ove godine nitko me nije pitao kako se osjećam, kako mi je… vi ste prvi otvorili vrata moje kuće. A svake godine sudjelujemo na obilježavanju godišnjice njihove pogibije. Bude i političkih uzvanika, no samo mi je jedan političar u posljednje tri godine prišao i pozdravio se sa mnom. Nije pošteno i pravedno – govori Milka Ivanović.
Tijana je tog kobnog 18. septembra krenula iz Tunjica u grad, da kupi šećer. Počelo je granatiranje, svi se razbežali po skloništima, a ona je u toj gužvi srela prijatelje Mladena i Gligu Crnobrnju i s njima provela ostatak poslednjeg dana svoga života.
– Dok je bilo struje, radio je javljao da se u selima prema Kostajnici, Dobrljinu i Ravnicama, ne puca. Djeca su odlučila iz Novog, koji je bio pod artiljerijskom vatrom, krenuti autom u Ravnice, no naišli su na hrvatsku zasjedu i ubijeni su iz pješadijskog naoružanja. Koliko znamo, Mladen i Gligo su ubijeni u automobilu, a Tijana je vjerojatno pokušala uteći iz auta, jer je nađena mrtva na cesti. Sahranili smo je o ponoći – priseća se Milka Ivanović dok prelistava stare foto-albume. Pogled joj je se zaustavlja na sretnoj Tijani u maturalnoj haljini, samo mesec i po prije njene prerane smrti.
Tijana je imala pravo na život! Danas bi ova mlada devojka završila fakultet, zasnovala svoju porodicu, ostvarila bi se u ulozi majke i uživala bi u svim čarima koje život donosi. Nažalost, umesto toga Tijana pune 23 godine počiva na lokalnom groblju a od jedne vesele devojke pune života, ostala je samo slika na hladnom mermernom spomeniku da svedoči o rano ugašenoj mladosti i otrgnutnoj sreći.
Izvor: Novosti : Unska slagalica strave
U naselju Tunjica kod Novog Grada, juče je kod spomen-obeležja civilnim žrtvama rata služen parastos, položeni su venci i prislužene sveće povodom 23 godine od odbrane zapadnih granica Republike Srpske od hrvatske agresije. Hrvatski zločinci i agresori su tog krvavog 18. i 19. septembra 1995. ubili 138 građana srpske nacionalnosti. U napadu na Republiku Srpsku učestvovale su Prva i Druga gardijska brigada u sadejstvu sa 57. i 17. Domobranskim pukom, a u akciji "Maestal 95" Sedma gardijska i Četvrta gardijska brigada, u sadejstvu sa karlovačkim i sisačkim domobranskim pukom. Zločinci iz Sinja, Siska, Karlovca, Splita došli su u Republiku Srpsku samo sa jednim zacrtanim ciljem - da pobiju što više srpskih civila - dece, žena i staraca i tako ponove genocid iz Drugog svetskog rata. Iako su se srpski borci uspešno odupreli agresoru, zlikovci su ipak počinili stravične zločine čije se posledice i danas osećaju.
Jedna od žrtava hrvatske agresije bila je Tijana Ivanović, devojka koja tek što je postala punoletna.
Mesec i po dana nakon što je proslavila maturu i upisala željeni fakultet, Tijana je svirepo ubijena u svom mestu u svom gradu. O Tijaninoj tragičnoj sudbini za "Novosti" pričali su njeni roditelji.
– Bila je vedra i puna života, odlična učenica novske gimnazije. Za samo nekoliko dana trebala je krenuti za Banjaluku, gdje je upisala Filozofski fakultet – ispričala je tada Milka Ivanović, majka svirepo ubijene devojke.
– Svaki dan živim s tugom, svaki dan pričam o svom djetetu. Sve ove godine nitko me nije pitao kako se osjećam, kako mi je… vi ste prvi otvorili vrata moje kuće. A svake godine sudjelujemo na obilježavanju godišnjice njihove pogibije. Bude i političkih uzvanika, no samo mi je jedan političar u posljednje tri godine prišao i pozdravio se sa mnom. Nije pošteno i pravedno – govori Milka Ivanović.
Tijana je tog kobnog 18. septembra krenula iz Tunjica u grad, da kupi šećer. Počelo je granatiranje, svi se razbežali po skloništima, a ona je u toj gužvi srela prijatelje Mladena i Gligu Crnobrnju i s njima provela ostatak poslednjeg dana svoga života.
– Dok je bilo struje, radio je javljao da se u selima prema Kostajnici, Dobrljinu i Ravnicama, ne puca. Djeca su odlučila iz Novog, koji je bio pod artiljerijskom vatrom, krenuti autom u Ravnice, no naišli su na hrvatsku zasjedu i ubijeni su iz pješadijskog naoružanja. Koliko znamo, Mladen i Gligo su ubijeni u automobilu, a Tijana je vjerojatno pokušala uteći iz auta, jer je nađena mrtva na cesti. Sahranili smo je o ponoći – priseća se Milka Ivanović dok prelistava stare foto-albume. Pogled joj je se zaustavlja na sretnoj Tijani u maturalnoj haljini, samo mesec i po prije njene prerane smrti.
Tijana je imala pravo na život! Danas bi ova mlada devojka završila fakultet, zasnovala svoju porodicu, ostvarila bi se u ulozi majke i uživala bi u svim čarima koje život donosi. Nažalost, umesto toga Tijana pune 23 godine počiva na lokalnom groblju a od jedne vesele devojke pune života, ostala je samo slika na hladnom mermernom spomeniku da svedoči o rano ugašenoj mladosti i otrgnutnoj sreći.
Izvor: Novosti : Unska slagalica strave
Коментари
Постави коментар