Tokom rata na Kosovu i Metohiji (1998 - 2000) ali i kasnije, ubijeno je preko 3500 Srba i drugih nealbanaca a sudbina njih 630 do danas nije rasvetljena
Tokom rata na Kosovu i Metohiji (1998 - 2000) ali i kasnije, ubijeno je preko 3500 Srba i drugih nealbanaca a sudbina njih 630 do danas nije rasvetljena. Sa svojih ognjišta je proterano najmanje 280 000 građana, uglavnom Srba. Kosovski Albanci - pripadnici terorističke formacije "OVK" su najveće zločine nad civilnim stanovništvom počinili u opštinama Prizren, Peć, Priština i Đakovica.
Mart 1999. je za građane Prištine ostao upamćen kao jedan vrlo buran, težak i mračan period koji bi svi najradije zaboravili. Osim po NATO bombardovanju koje je započelo 24.03.1999. ovaj period je ostao upamćen i po zločinima albanskih ekstremista. Jedan od takvih burnih događaja zbio se i 28. marta kada su naoružani pripadnici OVK sejali smrt po Prištini i okolnim naseljima.
Starica Radunka Mićunović provela je čitav život u Prištini gde je i rođena. Kao i svaka penzionerka obavljala je svakodnevne poslove od odlaska na pijacu, do uobičajenih kućnih poslova. Međutim, jednog sunčanog, prolećnog dana krajem marta, naoružani albanski ekstremisti su na vrlo svirep i okrutan način prekinuli život ove nemoćne starice. Radunka je ubijena samo zato što je bila srpske nacionalnosti. U trenutku ubistva imala je 66 godina.Njeni posmrtni ostaci su pod oznakom "nepoznat" sahranjeni na prištinskom groblju Dragodan, a tek kasnije nakon ekshumacije, njen identitet je utvrđen DNK analizom. Krajem jula 2011. posmrtne ostatke svirepo ubijene žene je preuzela njena porodica nakon čega je dostojanstveno sahranjena. "Na telu su utvrđene prostrelne rane, što znači da su žrtve ubijene iz neposredne blizine", naglasio je tada Veljko Odalović. Istu sudbinu doživeo je i mladić Nenad Lukić koji je mučki ubijen od strane albanskih ekstremista u centru Prištine. Imao je samo 24 godine. I mladić Nenad Stojković je ubijen tih dana prilikom napada albanskih ekstremista na Prištinske Srbe. Bio je civil, veseo i pristojan mladić koji nikome nije predstavljao pretnju. Ubijen je u 26-oj godini života a njegovi dželati do danas nisu procesuirani.
Mirjana Kostić (45), domaćica iz prištinskog naselja Matičane, brutalno je ubijena na kućnom pragu prilikom napada albanskih ekstremista. Ni za ovaj zločin do danas niko nije odgovarao.
Tog 28. marta 1999. hicima iz vatrenog oružja u svome stanu u Prištini je ubijena i tročlana porodica Džaferi: Ramiz, njegova supruga Miroslavka (56) i njihov sin Safet, star 18 godina. Počinioci do danas nisu identifikovani niti privedeni pravdi a pretpostavlja se da je jedan od motiva ovog monstruoznog zločina bio to što je Miroslavka bila srpske nacionalnosti.
U napadu NATO avijacije na Prištinu dan kasnije, 29. marta 1999. živote su izgubili policajac Radojica Kovač (39) kao i Živorad Božidarević (51) i Jan Kukučka (20).
U martu 1999. u Prištini su živote izgubili i Milovan Blagojević (32), Dejan Ivković (29), Vladimir Jevtić (27), Aleksandar Milojković (25), Milivoje Ničić (35), Slobo Rajaković (22), Dragan Velić (36),
Tokom rata na Kosovu i Metohiji (1998 - 2000) ali i kasnije, ubijeno je preko 3500 Srba i drugih nealbanaca a sudbina njih 630 do danas nije rasvetljena. Sa svojih ognjišta je proterano najmanje 280 000 građana, uglavnom Srba. Kosovski Albanci - pripadnici terorističke formacije "OVK" su najveće zločine nad civilnim stanovništvom počinili u opštinama Prizren, Peć, Priština i Đakovica.
Mart 1999. je za građane Prištine ostao upamćen kao jedan vrlo buran, težak i mračan period koji bi svi najradije zaboravili. Osim po NATO bombardovanju koje je započelo 24.03.1999. ovaj period je ostao upamćen i po zločinima albanskih ekstremista. Jedan od takvih burnih događaja zbio se i 28. marta kada su naoružani pripadnici OVK sejali smrt po Prištini i okolnim naseljima.
Starica Radunka Mićunović provela je čitav život u Prištini gde je i rođena. Kao i svaka penzionerka obavljala je svakodnevne poslove od odlaska na pijacu, do uobičajenih kućnih poslova. Međutim, jednog sunčanog, prolećnog dana krajem marta, naoružani albanski ekstremisti su na vrlo svirep i okrutan način prekinuli život ove nemoćne starice. Radunka je ubijena samo zato što je bila srpske nacionalnosti. U trenutku ubistva imala je 66 godina.Njeni posmrtni ostaci su pod oznakom "nepoznat" sahranjeni na prištinskom groblju Dragodan, a tek kasnije nakon ekshumacije, njen identitet je utvrđen DNK analizom. Krajem jula 2011. posmrtne ostatke svirepo ubijene žene je preuzela njena porodica nakon čega je dostojanstveno sahranjena. "Na telu su utvrđene prostrelne rane, što znači da su žrtve ubijene iz neposredne blizine", naglasio je tada Veljko Odalović. Istu sudbinu doživeo je i mladić Nenad Lukić koji je mučki ubijen od strane albanskih ekstremista u centru Prištine. Imao je samo 24 godine. I mladić Nenad Stojković je ubijen tih dana prilikom napada albanskih ekstremista na Prištinske Srbe. Bio je civil, veseo i pristojan mladić koji nikome nije predstavljao pretnju. Ubijen je u 26-oj godini života a njegovi dželati do danas nisu procesuirani.
Mirjana Kostić (45), domaćica iz prištinskog naselja Matičane, brutalno je ubijena na kućnom pragu prilikom napada albanskih ekstremista. Ni za ovaj zločin do danas niko nije odgovarao.
Tog 28. marta 1999. hicima iz vatrenog oružja u svome stanu u Prištini je ubijena i tročlana porodica Džaferi: Ramiz, njegova supruga Miroslavka (56) i njihov sin Safet, star 18 godina. Počinioci do danas nisu identifikovani niti privedeni pravdi a pretpostavlja se da je jedan od motiva ovog monstruoznog zločina bio to što je Miroslavka bila srpske nacionalnosti.
U napadu NATO avijacije na Prištinu dan kasnije, 29. marta 1999. živote su izgubili policajac Radojica Kovač (39) kao i Živorad Božidarević (51) i Jan Kukučka (20).
U martu 1999. u Prištini su živote izgubili i Milovan Blagojević (32), Dejan Ivković (29), Vladimir Jevtić (27), Aleksandar Milojković (25), Milivoje Ničić (35), Slobo Rajaković (22), Dragan Velić (36),
Коментари
Постави коментар