Ni 28 godina od stravičnog zločina muslimanskih vojnika u selu Vlahovići kod Višegrada, još uvek niko nije procesuiran niti osuđen.
Na području Višegrada i Rogatice, muslimanske snage su u periodu (1992-1995) ubile preko šest stotina građana srpske nacionalnosti, među kojima veliki broj žena, staraca i dece. Prva žrtva u Višegradu i čitavom Podrinju bio je penzioner Ranko Baranac, star 62 godine, koji je brutalno ubijen 12. februara 1992. u svojoj porodičnoj kući u selu Bijela i to dok je proslavljao krsnu slavu. Ubio ga je muslimanski zlikovac Hasan Šabanija i to samo zato što je nesrećni čovek bio Srbin po nacionalnosti, a pravoslavac po veroispovesti. Tada još zvanično nije ni počeo rat!
Čitav april i maj 1992. bili su obeleženi stravičnim napadima na srpsko stanovništvo. Ljudi su zatvarani u logore, ubijani, masakrirani, zlostavljani...gotovo sva srpska sela oko Višegrada su u tom periodu popaljena dok je stanovništvo pobijeno i proterano. Ovakva sudbina nije zaobišla ni selo Vlahoviće.
Prema podacima Instituta za istraživanje srpskih stradanja u XX veku, 9. juna 1992. muslimanski vojnici - pripadnici tzv. Armije BiH izvršili su napad na selo Vlahovići (opština Višegrad) i tom prilikom počinili neviđen masakr. Uz povike i galamu, muslimanski vojnici su započeli svoj krvavi pir paleći srpske kuće, pljačkajući i ubijajući nevine srpske civile.
Na svom kućnom pragu na mestu zvano Krčevina, preklani su civili Dragomir Šimšić (1945) i njegova supruga Perka Šimšić (1941). Zločinci su ove nevine žrtve najpre mučili i zlostavljali da bi ih nakon toga svirepo ubili.
Žrtve su masakrirane u kasnim poslepodnevnim časovima dok su obrađivali njivu i obavljali seoske poslove. Sva njihova imovina je tom prilikom opljačkana i uništena a kuća spaljena do temelja.
U napadu na Vlahoviće, na mestu zvanom Kulinovo brdo, muslimanski vojnici su preklali civila Božu Šimšića, rođenog 1932. godine, iz Vlahovića. Telo žrtve nađeno je sa prerezanim grkljanom, bez desne šake i sa ubodnim ranama u predelu grudnog koša.
Na svom kućnom pragu streljan je i civil Božo Vujkić (66) samo zbog toga što je bio srpske nacionalnosti i pravoslavne veroispovesti. Tih dana u selu Kozar, muslimanski vojnici zatekli su Stoju Tomić u kući njenog brata Ilije Kozarca a kada je pokušala da pobegne, oni su je ranili a potom je tako ranjenu mesec dana vodili sa sobom i mučili. Naterali su je da zajedno sa jednom muslimankom ode u selo Petrušu i iz svoje vikendice donese sav porodični nakit (prstenje, dukate i sl.) i preda im. Posle toga su je zaklali, ostavivši je nezakopanu.
Tokom terora (1992 - 1995) na području Gornjeg Podrinja ubijeno je 2280 Srba, među kojima i osamdesetoro dece. Za ove zločine do danas niko nije odgovarao.
Izvor: http://www.slobodan-milosevic.org/documents/reports/Serbian/8-VG.htm
Portal "Zločini nad Srbima"
Institut za istraživanje srpskih stradanja u XX veku
Na području Višegrada i Rogatice, muslimanske snage su u periodu (1992-1995) ubile preko šest stotina građana srpske nacionalnosti, među kojima veliki broj žena, staraca i dece. Prva žrtva u Višegradu i čitavom Podrinju bio je penzioner Ranko Baranac, star 62 godine, koji je brutalno ubijen 12. februara 1992. u svojoj porodičnoj kući u selu Bijela i to dok je proslavljao krsnu slavu. Ubio ga je muslimanski zlikovac Hasan Šabanija i to samo zato što je nesrećni čovek bio Srbin po nacionalnosti, a pravoslavac po veroispovesti. Tada još zvanično nije ni počeo rat!
Čitav april i maj 1992. bili su obeleženi stravičnim napadima na srpsko stanovništvo. Ljudi su zatvarani u logore, ubijani, masakrirani, zlostavljani...gotovo sva srpska sela oko Višegrada su u tom periodu popaljena dok je stanovništvo pobijeno i proterano. Ovakva sudbina nije zaobišla ni selo Vlahoviće.
Prema podacima Instituta za istraživanje srpskih stradanja u XX veku, 9. juna 1992. muslimanski vojnici - pripadnici tzv. Armije BiH izvršili su napad na selo Vlahovići (opština Višegrad) i tom prilikom počinili neviđen masakr. Uz povike i galamu, muslimanski vojnici su započeli svoj krvavi pir paleći srpske kuće, pljačkajući i ubijajući nevine srpske civile.
Na svom kućnom pragu na mestu zvano Krčevina, preklani su civili Dragomir Šimšić (1945) i njegova supruga Perka Šimšić (1941). Zločinci su ove nevine žrtve najpre mučili i zlostavljali da bi ih nakon toga svirepo ubili.
Žrtve su masakrirane u kasnim poslepodnevnim časovima dok su obrađivali njivu i obavljali seoske poslove. Sva njihova imovina je tom prilikom opljačkana i uništena a kuća spaljena do temelja.
U napadu na Vlahoviće, na mestu zvanom Kulinovo brdo, muslimanski vojnici su preklali civila Božu Šimšića, rođenog 1932. godine, iz Vlahovića. Telo žrtve nađeno je sa prerezanim grkljanom, bez desne šake i sa ubodnim ranama u predelu grudnog koša.
Na svom kućnom pragu streljan je i civil Božo Vujkić (66) samo zbog toga što je bio srpske nacionalnosti i pravoslavne veroispovesti. Tih dana u selu Kozar, muslimanski vojnici zatekli su Stoju Tomić u kući njenog brata Ilije Kozarca a kada je pokušala da pobegne, oni su je ranili a potom je tako ranjenu mesec dana vodili sa sobom i mučili. Naterali su je da zajedno sa jednom muslimankom ode u selo Petrušu i iz svoje vikendice donese sav porodični nakit (prstenje, dukate i sl.) i preda im. Posle toga su je zaklali, ostavivši je nezakopanu.
Tokom terora (1992 - 1995) na području Gornjeg Podrinja ubijeno je 2280 Srba, među kojima i osamdesetoro dece. Za ove zločine do danas niko nije odgovarao.
Izvor: http://www.slobodan-milosevic.org/documents/reports/Serbian/8-VG.htm
Portal "Zločini nad Srbima"
Institut za istraživanje srpskih stradanja u XX veku
Коментари
Постави коментар