U ponedeljak 16. septembra 1992. pripadnici tzv. Armije BiH izvršili su stravičan zločin nad srpskim civilima koji su se vraćali sa jedne sahrane iz Bratunca. Ubijeno je devet a ranjeno preko dvadeset civila.
Pripadnicima tzv. Armije BiH te 1992. baš ništa nije bilo sveto! Činili su najveće zločine upravo na velike pravoslavne praznike: Božić, Vaskrs, Vidovdan, Đurđevdan, Ilindan, Petrovdan, Bogojavljenje....Bez milosti su ubijali srpske civile na svadbama, sahranama, maturama...Jedan od takvih monstruoznih zločina dogodio se 16. septembra 1992. kada su pripadnici tzv. Armije BiH izvršili napad na civilno vozilo u kojem su se nalazili ljudi koji su se vraćali sa sahrane iz Bratunca u Bjelovac i okolne zaseoke. Preko dvadeset civila je bilo ukrcano u tzv. Tamić kada je oko 18 sati na njih otvorena žestoka vatra iz lakog pešadijskog naoružanja. Bile su to komšije muslimani. Znali su zločinci i videli vrlo dobro da se srpski civili vraćaju sa sahrane pa su otvorili vatru iz neposredne blizine. U besomučnom napadu je ubijeno devet civila a gotovo svi putnici su zadobili lakše ili teže telesne povrede.
Zveri u ljudskom obliku su uz smeh uzvikivale "Alahu ekber", "Kolji četnike"... Zahvaljujući prisebnosti teško povređenog vozača, kamionet sa žrtvama i preživelim putnicima probio se kroz blokadu i zaštitu našao u Bjelovcu.
Danica Jovanović je imala 61 kada su zločinački meci ugasili njen život. Među ubijenima toga dana je bila i Radojka Vučetić, koja je u trenutku pogibije imala 46 godina. Za sobom je ostavila supruga Radovana i dva maloletna sina - Milenka (17) i Branu (9). Samo tri meseca kasnije, muslimanski zločinci predvođeni Naserom Orićem izvršiće 14. decembra 1992. strahovit napad na Bjelovac kada će stradati 68 nedužnih civila, među njima i maloletni Milenko i njegov otac Radovan. Tako je devetogodišnji Brano Vučetić za samo tri meseca ostao bez čitave porodice a i sam je kao logoraš preživeo teške u srebreničkom zatvoru.
Za zločine nad Srbima u Bratuncu do danas niko nije odgovarao.
Pripadnicima tzv. Armije BiH te 1992. baš ništa nije bilo sveto! Činili su najveće zločine upravo na velike pravoslavne praznike: Božić, Vaskrs, Vidovdan, Đurđevdan, Ilindan, Petrovdan, Bogojavljenje....Bez milosti su ubijali srpske civile na svadbama, sahranama, maturama...Jedan od takvih monstruoznih zločina dogodio se 16. septembra 1992. kada su pripadnici tzv. Armije BiH izvršili napad na civilno vozilo u kojem su se nalazili ljudi koji su se vraćali sa sahrane iz Bratunca u Bjelovac i okolne zaseoke. Preko dvadeset civila je bilo ukrcano u tzv. Tamić kada je oko 18 sati na njih otvorena žestoka vatra iz lakog pešadijskog naoružanja. Bile su to komšije muslimani. Znali su zločinci i videli vrlo dobro da se srpski civili vraćaju sa sahrane pa su otvorili vatru iz neposredne blizine. U besomučnom napadu je ubijeno devet civila a gotovo svi putnici su zadobili lakše ili teže telesne povrede.
Zveri u ljudskom obliku su uz smeh uzvikivale "Alahu ekber", "Kolji četnike"... Zahvaljujući prisebnosti teško povređenog vozača, kamionet sa žrtvama i preživelim putnicima probio se kroz blokadu i zaštitu našao u Bjelovcu.
Danica Jovanović je imala 61 kada su zločinački meci ugasili njen život. Među ubijenima toga dana je bila i Radojka Vučetić, koja je u trenutku pogibije imala 46 godina. Za sobom je ostavila supruga Radovana i dva maloletna sina - Milenka (17) i Branu (9). Samo tri meseca kasnije, muslimanski zločinci predvođeni Naserom Orićem izvršiće 14. decembra 1992. strahovit napad na Bjelovac kada će stradati 68 nedužnih civila, među njima i maloletni Milenko i njegov otac Radovan. Tako je devetogodišnji Brano Vučetić za samo tri meseca ostao bez čitave porodice a i sam je kao logoraš preživeo teške u srebreničkom zatvoru.
Za zločine nad Srbima u Bratuncu do danas niko nije odgovarao.
Коментари
Постави коментар