Ni 27 godina od masakra u Novom Selu kod Zvornika, do danas niko nije procesuiran niti osuđen za ovaj stravičan zločin. U napadu nisu bile pošteđene ni žene ni starci a trudnica Anđa Obradović doživela je strašne torture i mučenja u muslimanskim logorima
Ne postoje reči kojima bi se mogla opisati sva brutalnost muslimanskih ekstremista u periodu od 1992. do 1995. U svojim krvavim pohodima na srpska sela, ništa im nije bilo sveto. Sledbenici zločinačke ideologije Alije Izetbegovića, u narodu poznatog i kao "balkanski kasapin", rušili su, palili, progonili, silovali, ubijali.Samo na području srednjeg podrinja pobuijeno je 3267 Srba, među kojima i 72 dece. Jedan od ovakvih monstruoznih zločina dogodio se i 17. septembra 1992. kada su pripadnici tzv. Armije BiH napali Kočanje srpski zaselak (Srba 192), koji pripada znatno većem, pretežno muslimanskom, Novom Selu u podrinjskoj Opštini Zvornik. U zaseoku su prema popisu iz 1991. živela 192 stanovnika srpske nacionalnosti. Napad su izvršili pripadnici muslimanskih oružanih formacija iz sastava Armije BiH od kojih je većina bila sa područja Novog Sela, Kamenice, odnosno Opštine Zvornik i muslimanskih naselja susednih opština. Prilikom napada, na veoma svirep način i najviše hladnim oružjem (mačetama, sabljama, sekirama) je ubijeno sedam meštana srpske nacionalnosti, a znatno veći broj njih je povređen. Zločinci su uz povike "Allahu ekber" i "Tekbir" zlostavljali pa ritualno ubijali nemoćne starce i civili.
Anđa Obradović je zarobljena 17. 09. 1992. godine i odvedena u logor u Bajrićima gde je danonoćno mučena, zlostavljana i silovana. U momentu zarobljavanja bila je u drugom stanju a od strahovitih tortura je izgubila dete u logoru. Razmenjena je 6. februara 1993. godine. Anđa je prošla pakao logora koji su držali pripadnici muslimanske TO. Reč je, zapravo o podrumu jedne privatne kuće koja se nalazila nedaleko od komande TO Bajrići. Anđa je tu bila zatočena od 18. septembra do 4. oktobra 1992., a za to vreme bila je silovana više puta, čak i uprkos tome što je komandi TO Bajrići bilo poznato da je u trećem mesecu trudnoće. Za silovanje ove Srpkinje direktno se sumnjiči Adem Kostjerevac iz zvorničkog sela Jošanica, koji je stalno nastanjen u jednom gradu u SAD. Anđa je takođe izvesni period zarobljeništva provela i u logoru u Srebrenici koji je bio pod direktnom komandom Nasera Orića. Ovde je proživela stašne torture i mučenja.
Preostali Srbi koji su preživeli masakr u Novom Selu su prisiljeni su da napuste svoja ognjišta, a njihova imovina: kuće, hrana i stoka, opljačkani su, spaljeni i razoreni. Tužno je i poražavajuće što za ovaj zločin nad civilima niko nije procesuiran ni osuđen a još bolnija je činjenica da godinama uopšte nije medijski propraćen.
U ovom besomučnom napadu živote su izgubili:
1) Zoran (Lazar) Ilić, 1953;
2) Milisav (Miloš) Ilić, 1955;
3) Spasa (Nikola) Ilić, 1912;
4) Lazar (Jevto) Ilić, 1914;
5) Ikonija (Vaso) Ilić, 1936;
6) Vaso (Milan) Marković, 1933;
7) Milorad (Bogdan) Stanković, 1959., izbeglica iz Zenice
Ne postoje reči kojima bi se mogla opisati sva brutalnost muslimanskih ekstremista u periodu od 1992. do 1995. U svojim krvavim pohodima na srpska sela, ništa im nije bilo sveto. Sledbenici zločinačke ideologije Alije Izetbegovića, u narodu poznatog i kao "balkanski kasapin", rušili su, palili, progonili, silovali, ubijali.Samo na području srednjeg podrinja pobuijeno je 3267 Srba, među kojima i 72 dece. Jedan od ovakvih monstruoznih zločina dogodio se i 17. septembra 1992. kada su pripadnici tzv. Armije BiH napali Kočanje srpski zaselak (Srba 192), koji pripada znatno većem, pretežno muslimanskom, Novom Selu u podrinjskoj Opštini Zvornik. U zaseoku su prema popisu iz 1991. živela 192 stanovnika srpske nacionalnosti. Napad su izvršili pripadnici muslimanskih oružanih formacija iz sastava Armije BiH od kojih je većina bila sa područja Novog Sela, Kamenice, odnosno Opštine Zvornik i muslimanskih naselja susednih opština. Prilikom napada, na veoma svirep način i najviše hladnim oružjem (mačetama, sabljama, sekirama) je ubijeno sedam meštana srpske nacionalnosti, a znatno veći broj njih je povređen. Zločinci su uz povike "Allahu ekber" i "Tekbir" zlostavljali pa ritualno ubijali nemoćne starce i civili.
Anđa Obradović je zarobljena 17. 09. 1992. godine i odvedena u logor u Bajrićima gde je danonoćno mučena, zlostavljana i silovana. U momentu zarobljavanja bila je u drugom stanju a od strahovitih tortura je izgubila dete u logoru. Razmenjena je 6. februara 1993. godine. Anđa je prošla pakao logora koji su držali pripadnici muslimanske TO. Reč je, zapravo o podrumu jedne privatne kuće koja se nalazila nedaleko od komande TO Bajrići. Anđa je tu bila zatočena od 18. septembra do 4. oktobra 1992., a za to vreme bila je silovana više puta, čak i uprkos tome što je komandi TO Bajrići bilo poznato da je u trećem mesecu trudnoće. Za silovanje ove Srpkinje direktno se sumnjiči Adem Kostjerevac iz zvorničkog sela Jošanica, koji je stalno nastanjen u jednom gradu u SAD. Anđa je takođe izvesni period zarobljeništva provela i u logoru u Srebrenici koji je bio pod direktnom komandom Nasera Orića. Ovde je proživela stašne torture i mučenja.
Anđa je ispričala kako je uhapšena 17. septembra 1992. godine u Novom Selu kod Zvornika, da bi potom prvo bila odvedena u selo Bajriće i tamo zatočena, a onda “4. ili 5 oktobra” dovedena u “Štalu”. “Kad su me doveli u logor tu su me pljuvali i tukli. U Bajrićima su mi dali dimije i rekli da mi je ime Fata, te me odveli u samicu. Rekli su mi da ću postati muslimanka i da ću im roditi Aliju. Policajac Adem Kosterovac me je silovao i ubio moje još nerođeno dijete. Bila sam trudna. Iživljavali su se na meni”, kazala je Obradović tokom suđenja Hodžiću 2008. i zatražila od tužiteljice da je prestane ispitivati, rekavši da želi što pre otići kući.
Anđa je o svojoj tragičnoj sudbini javno svedočila i u dokumentarnom filmu Dosije Srebrenica. "Teško mi je i bolno. Tukli su me svakodnevno. Imala sam nebrojano mnogo rana i povreda. Šutirali su me u stomak. Jednom su me toliko dugo tukli i iživljavali se na meni da sam počela da plačem i vrištim na sav glas." - ispričala je ova hrabra žena.
Nju je u logoru često ispitivao Dževad Demirović zvani Gumeni. Za vreme jednog ispitivanja Demirović je udarao njenom glavom o drveno kolje zbog čega je zadobila više povreda u predelu glave.
Preostali Srbi koji su preživeli masakr u Novom Selu su prisiljeni su da napuste svoja ognjišta, a njihova imovina: kuće, hrana i stoka, opljačkani su, spaljeni i razoreni. Tužno je i poražavajuće što za ovaj zločin nad civilima niko nije procesuiran ni osuđen a još bolnija je činjenica da godinama uopšte nije medijski propraćen.
U ovom besomučnom napadu živote su izgubili:
1) Zoran (Lazar) Ilić, 1953;
2) Milisav (Miloš) Ilić, 1955;
3) Spasa (Nikola) Ilić, 1912;
4) Lazar (Jevto) Ilić, 1914;
5) Ikonija (Vaso) Ilić, 1936;
6) Vaso (Milan) Marković, 1933;
7) Milorad (Bogdan) Stanković, 1959., izbeglica iz Zenice
Коментари
Постави коментар