U subotu 5. oktobra navršava se tačno 27 godina jednog od najstrašnijih zločina u srednjem Podrinju. Pripadnici 28. divizije tzv. "Armije BiH" predvođeni Naserom Orićem, izvršili su napad na Fakoviće i masakrirali 25 žena i staraca a teško ranili veći broj meštana srpske nacionalnosti.
Prema popisu iz 1991. u Fakovićima, malom podrinjskom mestu u opštini Bratunac, više od 98% stanovništva činili su Srbi. Okolna sela Boljevići, Radijevići, Divovići oduvek su bila naseljena samo Srbima. Fakovići su posebno tešku sudbinu doživeli tokom Drugog svetskog rata kada su muslimani integrisani u ustaške jedinice tokom 1942- razorili ovo selo a pobili više od stotinu srpskih civila. Zverski su ubijane i žene, i starci kao i tridesetoro dece.
Samo pola veka kasnije, potomci ustaških zločinaca na čelu sa Naserom Orićem ponovo su Fakoviće zavili u crno. Tokom trajanja muslimanske agresije (1992-1995) zverski je ubijeno 70 meštana ovog malog podrinjskog mesta, od čega je njih 25-oro stradalo 5. oktobra 1992.
U zoru 5. oktobra 1992. muslimanski vojnici su napali selo Gornji Magašići i tom prilikom ubili devojčicu Zoricu Božić, staru samo 12 godina. Agresori su nakon toga oko 12 sati izvršili strahovit napad na čisto srpsko selo Fakoviće i okolne zaseoke i tom prilikom zverski ubili 25 meštana. Među žrtvama je bilo deset žena a najstarija žrtva je bio teško pokretni Danilo Đurić (83). Jedna od prvih žrtava bio je starac Uroš Jovanović (rođ. 1921) kojeg su zlikovci zarobili a potom se iživljavali nad njim na najstrašnije načine. Tukli su ga neprestano i teško mu oštetili bubrege. Od zadobijenih povreda Uroš je preminuo u Bratunačkoj bolnici. Uroš je bio bolješljiv i slabo pokretan čovek.
Uz povike "Allahu ekber" i "Koljite žene i decu", muslimanski vojnici su započeli svoj krvavi pir. U napadu na Fakoviće učestvovale su prve komšije koje su pokazivale koje kuće treba opljačkati i koga treba ubiti. Na hiljade muslimanskih vojnika iz Srebrenice došlo je u mirna, nebranjena srpska sela samo sa jednim ciljem: da pobiju, siluju i razore! Osim vojnika, u napadu na Fakoviće učestvovao je i veliki broj muslimanskih žena i maloletnika.
Na kućnom pragu zverski su ubijeni supružnici Vladan Vasić (63) i Stanija Vasić (62). Ovi nedužni ljudi su strahovito mučeni i zlostavljani a potom masakrirani hladnim oružjem. O stepenu povreda govori i činjenica da je sam proces identifikacije trajao satima. Starac Zarija Ristić (65) pokušao je da pobegne ali su ga muslimanski vojnici sustigli, mučili pa zverski ubili. Starac Radovan Đukić (rođ. 1922) preklan je sekirom na kućnom pragu. U napadu na Fakoviće masakrirane su Srpkinje Desanka Božić (69), Olga Marković (57) i Slavka Marković (62). Sve tri su pre smrti mučene i zlostavljane. Na svom kućnom pragu masakriran je i starac Milovan Nikolić (70). U svojoj porodičnoj kući zverski su ubijeni civili Petko Nikolić (38) i njegova supruga Ćuba Nikolić (35).
U besomučnom napadu na Fakoviće su masakrirane i starice Petra Prodanović (65), Stojka Stjepanović (70) a poginula je i Milja Despotović (67).
Prema izjavi Stojana Đokića koja je zapisana u knjizi "Hronika našeg groblja" a čiji je autor naš istaknuti istoričar Milovoje Ivanišević, zločine su činile i muslimanske žene i maloletnici koji su bili posebno okrutni. Uz muslimanske vojnike su bila čak i deca koja su pljačkala i krala imovinu. Stojan Đokić, inače očevidac krvavog pira i preživela žrtva muslimanskog genocida, ispričao je i da su nesretnom Sretenu Đokiću (55) Orićevi zlikovci odskeli glavu, dok su njegovom sinu Svetozaru Đokiću živom izvadili oči, odsekli mu ruke i noge a potom ga kastrirali. Nesrećni mladić je umro u najtežim mukama! U svojoj kući okrutno je ubijen Milovan Đokić (rođ. 1936), dok je njegova supruga tom prilikom ranjena.
Gotovo sve kuće i društveni objekti su spaljeni i porušeni. Crkva svetog apostola Tome i parohijski dom su demolirani, oskrnavljeni i potpuno uništeni. Pravoslavne ikone su tom prilikom teško oštećene. Devastirano je i pravoslavno groblje, mnogi grobovi su prekopani a spomenici oskrnavljeni. Porušen je i spomenik žrtvama iz Drugog svetskog rata.
O zločinu u Fakovićima, Naser Orić je pričao javno i u filmu "Daleko je Tuzla" kao i u brojnim drugim informativnim emisijama gde je sa osmehom na licu opisivao "svoju avanturu" u ovom podrinjskom selu. Govorio je kako su muslimanski civili išli u Fakoviće da pljačkaju i kradu ali nije spomenuo kako su se njegovi saborci iživljavali nad ženama i starcima srpske nacionalnosti.
Uprkos brojnim dokazima i izjavama svedoka, za masakr u Fakovićima do danas niko nije odgovarao. Zašto Tužilaštvo i Sud BiH odbijaju da procesuiraju ubice i silovatelje iz reda bošnjačkog naroda? Dok au Naser Orić i počinioci zločina nad srpskim stanovništvom na slobodi, baš niko nije bezbedan i siguran...ni Srbi, ni Bošnjaci !
Izvor: Večernje Novosti - "Živom vadili oči"
http://srebrenica-project.org/2017/12/27/%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%BE%D1%80%D0%B5%D0%BD%D0%B0-%D1%81%D1%80%D0%BF%D1%81%D0%BA%D0%B0-%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0-%D1%81%D1%80%D0%B5%D0%B1%D1%80%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%86%D0%B0-1992-1995/
Prema popisu iz 1991. u Fakovićima, malom podrinjskom mestu u opštini Bratunac, više od 98% stanovništva činili su Srbi. Okolna sela Boljevići, Radijevići, Divovići oduvek su bila naseljena samo Srbima. Fakovići su posebno tešku sudbinu doživeli tokom Drugog svetskog rata kada su muslimani integrisani u ustaške jedinice tokom 1942- razorili ovo selo a pobili više od stotinu srpskih civila. Zverski su ubijane i žene, i starci kao i tridesetoro dece.
Samo pola veka kasnije, potomci ustaških zločinaca na čelu sa Naserom Orićem ponovo su Fakoviće zavili u crno. Tokom trajanja muslimanske agresije (1992-1995) zverski je ubijeno 70 meštana ovog malog podrinjskog mesta, od čega je njih 25-oro stradalo 5. oktobra 1992.
U zoru 5. oktobra 1992. muslimanski vojnici su napali selo Gornji Magašići i tom prilikom ubili devojčicu Zoricu Božić, staru samo 12 godina. Agresori su nakon toga oko 12 sati izvršili strahovit napad na čisto srpsko selo Fakoviće i okolne zaseoke i tom prilikom zverski ubili 25 meštana. Među žrtvama je bilo deset žena a najstarija žrtva je bio teško pokretni Danilo Đurić (83). Jedna od prvih žrtava bio je starac Uroš Jovanović (rođ. 1921) kojeg su zlikovci zarobili a potom se iživljavali nad njim na najstrašnije načine. Tukli su ga neprestano i teško mu oštetili bubrege. Od zadobijenih povreda Uroš je preminuo u Bratunačkoj bolnici. Uroš je bio bolješljiv i slabo pokretan čovek.
Uz povike "Allahu ekber" i "Koljite žene i decu", muslimanski vojnici su započeli svoj krvavi pir. U napadu na Fakoviće učestvovale su prve komšije koje su pokazivale koje kuće treba opljačkati i koga treba ubiti. Na hiljade muslimanskih vojnika iz Srebrenice došlo je u mirna, nebranjena srpska sela samo sa jednim ciljem: da pobiju, siluju i razore! Osim vojnika, u napadu na Fakoviće učestvovao je i veliki broj muslimanskih žena i maloletnika.
Na kućnom pragu zverski su ubijeni supružnici Vladan Vasić (63) i Stanija Vasić (62). Ovi nedužni ljudi su strahovito mučeni i zlostavljani a potom masakrirani hladnim oružjem. O stepenu povreda govori i činjenica da je sam proces identifikacije trajao satima. Starac Zarija Ristić (65) pokušao je da pobegne ali su ga muslimanski vojnici sustigli, mučili pa zverski ubili. Starac Radovan Đukić (rođ. 1922) preklan je sekirom na kućnom pragu. U napadu na Fakoviće masakrirane su Srpkinje Desanka Božić (69), Olga Marković (57) i Slavka Marković (62). Sve tri su pre smrti mučene i zlostavljane. Na svom kućnom pragu masakriran je i starac Milovan Nikolić (70). U svojoj porodičnoj kući zverski su ubijeni civili Petko Nikolić (38) i njegova supruga Ćuba Nikolić (35).
U besomučnom napadu na Fakoviće su masakrirane i starice Petra Prodanović (65), Stojka Stjepanović (70) a poginula je i Milja Despotović (67).
Prema izjavi Stojana Đokića koja je zapisana u knjizi "Hronika našeg groblja" a čiji je autor naš istaknuti istoričar Milovoje Ivanišević, zločine su činile i muslimanske žene i maloletnici koji su bili posebno okrutni. Uz muslimanske vojnike su bila čak i deca koja su pljačkala i krala imovinu. Stojan Đokić, inače očevidac krvavog pira i preživela žrtva muslimanskog genocida, ispričao je i da su nesretnom Sretenu Đokiću (55) Orićevi zlikovci odskeli glavu, dok su njegovom sinu Svetozaru Đokiću živom izvadili oči, odsekli mu ruke i noge a potom ga kastrirali. Nesrećni mladić je umro u najtežim mukama! U svojoj kući okrutno je ubijen Milovan Đokić (rođ. 1936), dok je njegova supruga tom prilikom ranjena.
Gotovo sve kuće i društveni objekti su spaljeni i porušeni. Crkva svetog apostola Tome i parohijski dom su demolirani, oskrnavljeni i potpuno uništeni. Pravoslavne ikone su tom prilikom teško oštećene. Devastirano je i pravoslavno groblje, mnogi grobovi su prekopani a spomenici oskrnavljeni. Porušen je i spomenik žrtvama iz Drugog svetskog rata.
O zločinu u Fakovićima, Naser Orić je pričao javno i u filmu "Daleko je Tuzla" kao i u brojnim drugim informativnim emisijama gde je sa osmehom na licu opisivao "svoju avanturu" u ovom podrinjskom selu. Govorio je kako su muslimanski civili išli u Fakoviće da pljačkaju i kradu ali nije spomenuo kako su se njegovi saborci iživljavali nad ženama i starcima srpske nacionalnosti.
Uprkos brojnim dokazima i izjavama svedoka, za masakr u Fakovićima do danas niko nije odgovarao. Zašto Tužilaštvo i Sud BiH odbijaju da procesuiraju ubice i silovatelje iz reda bošnjačkog naroda? Dok au Naser Orić i počinioci zločina nad srpskim stanovništvom na slobodi, baš niko nije bezbedan i siguran...ni Srbi, ni Bošnjaci !
Izvor: Večernje Novosti - "Živom vadili oči"
http://srebrenica-project.org/2017/12/27/%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%BE%D1%80%D0%B5%D0%BD%D0%B0-%D1%81%D1%80%D0%BF%D1%81%D0%BA%D0%B0-%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0-%D1%81%D1%80%D0%B5%D0%B1%D1%80%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%86%D0%B0-1992-1995/
Коментари
Постави коментар