ZVORNIK: MONSTRUOZNO UBISTVO SRPSKIH DEČAKA - RADOMIR I MILOŠ (17) ZVERSKI MUČENI DO SMRTI

 

Muslimanska vojska ubila je tokom rata 3267-oro Srba na području srednjeg Podrinja. Mnoge žene i devojke su silovane, hiljade civila je prošlo logorska mučenja i zlostavljanja a ubijeno je 72-oje dece, dok je preko četiri stotine ranjeno i zlostavljano. Na crnom spisku ubijene srpske dece su i imena dečaka-maloletnica Radomira Pavlovića i Miloša Grabovice koji su imali po 17 godina kada su zarobljeni, mučeni pa svirepo ubijeni. Njihove sudbine, iako suviše teške, nikada nisu bile predmet šire i dublje analize niti su o njima pisali domaći mediji. Za trideset godina niko nije posetio njihove roditelje, niti napisao neki tekst, kolumnu ili pak snimio TV prilog ili emisiju o dvojici nedužnih dečaka čija su detinjstva te hladne jeseni 1992. prekinuli orićevi zlikovci.

Na Glođanskom brdu kod Zvornika brojnim aktivnostima obeležava se 32-a godišnjica od monstruoznog pokolja i zločina nad 126 Srba koje su 6. novembra 1992. godine na svirep način ubili muslimanski ekstremisti, pripadnici takozvane Armije BiH. Nakon rata prijavljen je nestanak 80 žrtava, dok se danas traga za još osmoro zarobljenika koji su toga dana nestali na ovoj lokaciji. Posmrtni ostaci likvidiranih Srba ekshumirani iz sedam masovnih grobnica (na lokalitetima Glođansko brdo, Kozjak, Trešnjica, Maskalića potok i Široki put) i mnogo više pojedinačnih grobnica uz napomenu da se neki još uvek vode kao nestali. 

Svi su ubijeni nakon zarobljavanja a njihovi posmrtni ostaci su nalaženi u masovnim grobnicama mesecima nakon pokolja. Nijedna žrtva nije imala laku smrt i svi su ritualno sakaćeni i masakrirani, baš po uzoru na Talibane i islamske teroriste. Ljudi su zakivani ekserima, vezivani lancima, spaljivani na ražnju, vezivani žicom...

O masakru u Kamenici i Glođanskom Brdu snimnjen je i film "Više od zločina" autora Miše Markovića koji sadrži šokantne prizore na koje su patolozi i svedoci nailazili. 

U periodu od 1992. do 1995. muslimanski agresori – pripadnici  tzv. Armije BiH ubili su 1080 građana Zvornika. Među žrtvama je veliki broj žena i staraca, a ubijeno je i 21-o dete srpske nacionalnosti. Najmlađa žrtva je imala samo godinu ipo dana, a najstarija 94 godine. Spaljeno je više od 30 srpskih sela i zaselaka a porušene su i demolirane gotovo sve pravoslavne crkve, kapele, parohijski domovi a devastiran je i veći broj seoskih grobalja. Žene i devojke srpske nacionalnosti su masovno i sistemski silovane po svojim kućama i logorima, kao u Zvorniku tako i širom Podrinja.

Predsednik gradske Boračke organizacije Lazar Ristić rekao je da se zna da su zločin na Glođanskom brdu počinili muslimani iz Kamenice i Srebrenice i da su zarobljene civile i pripadnike Vosjke Republike Srpske mučili i vezali za drveće bodljikavom žicom, koji su kasnije posečeni da bi bili sklonjeni dokazi. Ristić je dodao da su svi navodi o počinjenom zverstvu pripadnika takozvane Armije BiH, potvrđeni u kasnijem obdukcionom postupku.

Područje Kamenice napadnuto je već u aprilu 1992. a do kobnog novembra 1992. ovo područje je već bilo više puta napadano od strane muslimanskih ekstremista. Tokom juna i jula 1992. srpski zaseoci Donje i Gornje Kamenice bili su meta razularenih muslimanskih bandi koje su sakatile i ubijale srpske civile, žene i starce pa je tako Rado Kukolj mučen pa spaljen na ražnju u rano leto 1992-e godine. Konačni epilog ovih napada zbio se ipak 06.11.1992. kada je počinjen taj gromozorni pokolj nad nevinim ljudima.   

Među streljanim i masakriranim Srbima bila su i dvojica dečaka od po 17 godina - Radomir Pavlović i Miloš Grabovica koje su muslimanski ekstremisti nasilno izveli iz kuća i školskih klupa te ih poubijali samo zato što behu srpske nacionalnosti. Dečaci vedrog duha pronađeni su po grobnicama, sa iskopanim očima, isečenim prstima, bez nogu i sa mnoštvo posekotina i povreda po telu.  

Miloš Grabovica živeo je u mestu Zidonje a zarobljen je 06.11.1992 od strane naoružanih muslimanskih vojnika tokom sveopšteg napada na područje Kamenice, Zvornika i Šekovića. Dečak je zarobljen i strahovito mučen, nakon čega je ubijen. Njemu su muslimanski ekstremisti nakon svirepog zlostavljanja odsekli glavu a njegovo beživotno telo pronađeno je sa velikim brojem ubodnih rana i povreda. Imao je samo sedamnaest godina kada su mu zlikovci prekratili snove i ugasili njegovo detinjstvo. Iz školske klupe odveli su ga pravo u smrt. Nisu se orićevi koljači sažalili ni na miloševe mlade godine, mučili su ga i zlostavljali sve dok njegovo umorno srce nije utihnulo. Identifikovan je u oktobru 2004. u Lukavici nakon čega je sahranjen.

Radomir Pavlović  je živeo u zaseoku Pavlovići, opština Zvornik. Zarobljen je 06.11.1992. gotovo na kućnom pragu kada su njegovo selo napali naoružani muslimanski vojnici. Uz povike "Allahu ekber" ekstremisti naoružani do zuba, baš kao i veliki broj muslimanskih žena i dece došli su sa namerom da kolju i ubijaju nevinu srpsku nejač i malobrojne srpske branioce. Radomir je izmasakriran a o kakvim povredama se radi svedoči i podatak da su ga bližnji jedva prepoznali. Toliko uboda, posekotina, tragova mučenja, rana od metaka je konstatovano na telu ovog mladog dečaka što je sve Zvorničane ostavilo bez daha. Kome je ovo mlado biće koje tek što je počelo da živi bilo toliko krivo da mu tako naude?

Njegov rođeni brat Dragomir ispričao je: "Tijelo mog brata bilo je isječeno na komade. U unutrašnjem dijelu bluze nalazila se lična karta i vojna knjižica kao i nešto novca koji su bili presavijeni i vidjela se jedna rupa a vjerovatno napravljena od metka ili noža".