Prošlo je 26 godina od stradanja tročlane srpske porodice Baturan u Tuzli. U vihoru rata živote su izgubili istaknuti doktor Radomir Baturan, njegova supruga Branka i ćerka Maja
Usled stalnog uznemiravanja, maltretiranja i brojnih pretnji na nacionalnoj osnovi, porodica doktora Radomira Baturana više puta je pokušavala da izbegne iz Tuzle i spas potraži izvan teritorije pod muslimanskom kontrolom, navodi se na sajtu Instituta za istraživanje srpskih stradanja u XX. Međutim, muslimanske vlasti to nisu dozvoljavale! O razmeni i prelasku na slobodnu teritoriju, porodica Baturan baš i kao i stotine drugih tuzlanskih Srba, dugo su sanjali i maštali. Nekoliko razmena zabeležile su tv kamere Republike Srpske. Uspaničeni i zbunjeni srpski civili plakali su što spasili žive glave i izvukli se iz tuzlanskog pakla. Među njima je bio i veliki broj dece....
Po muslimanskim zakonima, lekari su bili pod stalnom radnom obavezom. Tuzla je kao i ostali gradovi koji su bili pod muslimanskom vlašću, bila grad-logor za građane srpske nacionalnosti. Oni su bili diskriminisani, maltretirani i izloženi najstrašnijim oblicima torture i mučenja. Ljudi su odvođeni u zatvore, prebijani pa čak i osuđivani na visoke kazne zbog toga što su pokušali da prebegnu na slobodnu teritoriju. Mnogi srpski civili su skončali u tim logorima i kazamatima, a posmrtni ostaci mnogih do danas nisu pronađeni...
Nažalost, ovakva zla sudbina nije zaobišla ni srpsku porodicu Baturan koja je stradala isključivo zbog svoje srpske nacionalnosti. Tog 6. juna 1994. ugledni lekar Radomir Baturan (37) ubijen je sa suprugom Brankom (31) i ćerkom Majom koja je imala nepunih sedam godina. Radomir je po struci bio lekar koji je godinama bio zaposlen u Gračanici i Petrovu gde je i zasnovao svoju porodicu. Zatim odlazi u Tuzlu gde se takođe bavio ovim najhumanijim poslom u gradskoj bolnici, nesebično pomagajući svojim sugrađanima nezavisno od toga kako su se zvali. Lečio je mnoge ljude i spasavao živote. Bio je cenjen i poštovan od pripadnika svih vera i nacija, jer se upravo tako i sam ophodio prema njima.
Njegova Supruga Branka (Maksimović) Baturan rođena je 10.06.1963. u Petrovom Selu a ćerka Maja imala je samo šest ipo godina. Radomir je više puta pokušavao sa porodicom da napusti zloglasnu Tuzlu i spasi živote svoje porodice a tu priliku su napokon dobili 6. juna 1994. Međutim, umesto putem za spas upućeni na put smrti !
Na sajtu Instituta za istraživanje srpskih stradanja u XX u publikaciji pod nazivom "Masovni zločini meseca juna" navodi se kako su muslimanske vlasti u Tuzli u nameri da prikriju zločin objavili kako je "Porodica Baturan poginula u minskom polju koje su postavili pripadnici Armije BIH". Međutim, iz ovog Instituta osnovano sumnjaju da je egzekucija izvršena po nalogu vojnog ili civilnog rukovodstva ovog grada, te da su nedužni civili mučki ubijeni. Po nekim izvorima i izjavama svedoka - izbeglih Srba i Hrvata iz Tuzle, porodica Baturan je najpre potpuno opljačkana od strane muslimanskih vojnika a potom ubijena nedaleko od sela Piperi, navodi se na internetu.
Prošle godine u Republici Srpskoj je premijerno prikazan film "Tuzla - zločin bez kazne i egzodus srpskog naroda" koji svedoči o stradanju Srba u 20. veku na prostoru Tuzlanske regije, od Prvog, preko Drugog svetskog rata, kao i za vreme građanskog rata vođenog u BiH od 1992. do 1995. godine. Iz zavičajnog udruženja Tuzlaka u Bijeljini, poručeno je da popis iz 2013. godine pokazuje, da je od 80.000 Srba koji su živeli pre rata u Tuzli, taj broj danas sveden na statističku grešku. Tokom rata na području Tuzle ubijeno je 225 građana srpske nacionalnosti, dok je na području tuzlanske regije ubijeno više od šest hiljada Srba.
Izvor: https://groups.google.com/forum/#!msg/soc.culture.yugoslavia/17ZOuPGF7Yc/2LcBW8ye_i0J
http://www.koreni.net/broj53/hronologija.htm
Vaskrsija Janković - "Spomen Knjiga"
Institut za istraživanje srpskih stradanja u XX vijeku: "Masovi zločini muslimanskih snaga nad Srbima 1992-1995"
Usled stalnog uznemiravanja, maltretiranja i brojnih pretnji na nacionalnoj osnovi, porodica doktora Radomira Baturana više puta je pokušavala da izbegne iz Tuzle i spas potraži izvan teritorije pod muslimanskom kontrolom, navodi se na sajtu Instituta za istraživanje srpskih stradanja u XX. Međutim, muslimanske vlasti to nisu dozvoljavale! O razmeni i prelasku na slobodnu teritoriju, porodica Baturan baš i kao i stotine drugih tuzlanskih Srba, dugo su sanjali i maštali. Nekoliko razmena zabeležile su tv kamere Republike Srpske. Uspaničeni i zbunjeni srpski civili plakali su što spasili žive glave i izvukli se iz tuzlanskog pakla. Među njima je bio i veliki broj dece....
Po muslimanskim zakonima, lekari su bili pod stalnom radnom obavezom. Tuzla je kao i ostali gradovi koji su bili pod muslimanskom vlašću, bila grad-logor za građane srpske nacionalnosti. Oni su bili diskriminisani, maltretirani i izloženi najstrašnijim oblicima torture i mučenja. Ljudi su odvođeni u zatvore, prebijani pa čak i osuđivani na visoke kazne zbog toga što su pokušali da prebegnu na slobodnu teritoriju. Mnogi srpski civili su skončali u tim logorima i kazamatima, a posmrtni ostaci mnogih do danas nisu pronađeni...
Nažalost, ovakva zla sudbina nije zaobišla ni srpsku porodicu Baturan koja je stradala isključivo zbog svoje srpske nacionalnosti. Tog 6. juna 1994. ugledni lekar Radomir Baturan (37) ubijen je sa suprugom Brankom (31) i ćerkom Majom koja je imala nepunih sedam godina. Radomir je po struci bio lekar koji je godinama bio zaposlen u Gračanici i Petrovu gde je i zasnovao svoju porodicu. Zatim odlazi u Tuzlu gde se takođe bavio ovim najhumanijim poslom u gradskoj bolnici, nesebično pomagajući svojim sugrađanima nezavisno od toga kako su se zvali. Lečio je mnoge ljude i spasavao živote. Bio je cenjen i poštovan od pripadnika svih vera i nacija, jer se upravo tako i sam ophodio prema njima.
Njegova Supruga Branka (Maksimović) Baturan rođena je 10.06.1963. u Petrovom Selu a ćerka Maja imala je samo šest ipo godina. Radomir je više puta pokušavao sa porodicom da napusti zloglasnu Tuzlu i spasi živote svoje porodice a tu priliku su napokon dobili 6. juna 1994. Međutim, umesto putem za spas upućeni na put smrti !
Na sajtu Instituta za istraživanje srpskih stradanja u XX u publikaciji pod nazivom "Masovni zločini meseca juna" navodi se kako su muslimanske vlasti u Tuzli u nameri da prikriju zločin objavili kako je "Porodica Baturan poginula u minskom polju koje su postavili pripadnici Armije BIH". Međutim, iz ovog Instituta osnovano sumnjaju da je egzekucija izvršena po nalogu vojnog ili civilnog rukovodstva ovog grada, te da su nedužni civili mučki ubijeni. Po nekim izvorima i izjavama svedoka - izbeglih Srba i Hrvata iz Tuzle, porodica Baturan je najpre potpuno opljačkana od strane muslimanskih vojnika a potom ubijena nedaleko od sela Piperi, navodi se na internetu.
Prošle godine u Republici Srpskoj je premijerno prikazan film "Tuzla - zločin bez kazne i egzodus srpskog naroda" koji svedoči o stradanju Srba u 20. veku na prostoru Tuzlanske regije, od Prvog, preko Drugog svetskog rata, kao i za vreme građanskog rata vođenog u BiH od 1992. do 1995. godine. Iz zavičajnog udruženja Tuzlaka u Bijeljini, poručeno je da popis iz 2013. godine pokazuje, da je od 80.000 Srba koji su živeli pre rata u Tuzli, taj broj danas sveden na statističku grešku. Tokom rata na području Tuzle ubijeno je 225 građana srpske nacionalnosti, dok je na području tuzlanske regije ubijeno više od šest hiljada Srba.
Izvor: https://groups.google.com/forum/#!msg/soc.culture.yugoslavia/17ZOuPGF7Yc/2LcBW8ye_i0J
http://www.koreni.net/broj53/hronologija.htm
Vaskrsija Janković - "Spomen Knjiga"
Institut za istraživanje srpskih stradanja u XX vijeku: "Masovi zločini muslimanskih snaga nad Srbima 1992-1995"
Коментари
Постави коментар