Pre tačno 25 godina na području opštine Ključ su počinjeni stravični zločini srpskim civilima za koje do danas niko nije procesuiran. Muslimanski zlikovci ubijali su bez milosti žene, decu i starce
Prolećnog 27. maja 1992. započeo je rat u opštini Ključ ! Naime, tog prolećnog, majskog dana dobro naoružane muslimanske snage su započele sa napadima na srpska sela sa ciljem da osvoje grad i ovladaju čitavim ovim krajem. Prvi napadi i incidenti u ovom kraju dogodili su se još tokom 1991. a muslimansko rukovodstvo čak nije ni krilo svoje ambicije i pretenzije ka osvajanju Ključa i bosanske krajine. Još tada započinje naoružavanje muslimanskog naroda i stvaranje paravojnih formacija. S obzirom da su oformili muslimanski bataljon i mobilisali veći broj muslimana, Avdić i Hukanović donose odluku da se počne sa ofanzivnim borbenim aktivnostima.
Jedinica iz Sanice dobija pravac dejstva na srpsko selo Korjenovo.
Vrhpoljčani dobijaju zadatak blokirati komunikaciju, magistrali put Sanski Most – Ključ , čime rukovode Arif i Ifet Hukanović, jedan ojačani vod dobio je zadatak da izvrši napad na srpsko selo Peći.
Akcija je izvedena 27. maja 1992. godine, kada na patrolu policije, koja je vršila redovni obilazak, vrše napad u reonu sela Gornji Ramići, opština Ključ, i ubijaju policajca Dušana Duću Stojakovića, a ranjavaju policajce Miloša Kecmana i Željka Despota. Istog dana oko 14 časova ova jedinica organizuje zasjedu koloni vozila JNA Banjalučkog korpusa, koji su bili na redovnom odsluženju vojnog roka, kom prilikom ginu 2 vojnika i jedan vozač, teško ranjenih 6 i 29 lakše ranjenih vojnika JNA.
Tako je počeo rat u ovoj opštini a danima kasnije nastavljeni su napadi na srpska sela pa i sam grad. Taj teror je trajao sve do Dejtona a u septembru 1995. je počinjen i genocid nad srpskim stanovništvom u ovom kraju.
Naime, dana 14. i 15. septembra 1995. pripadnici zločinačke tzv. Armije BiH izvršili su napad na Ključ i srpska sela u okolini (Gornji Ribnik, Gornja Slatina, Donja Slatina, Rudenice, Sitnica, Gornji Vrbljani, Donji Vrbljani, Sredica, Rastoka, Velijašnica) prilikom čega su počinili užasne zločine. Uz povike "Allahu ekber" i "Koljite žene i djecu", muslimanski zločinci su masakrirali više od 70 civila srpske nacionalnosti. Među žrtvama je bilo najviše žena a veliki broj ubijenih su bile stare i bolesne osobe kao i teško pokretna lica. Tokom zločina muslimanskih agresora nisu bila pošteđena čak ni deca. Prilikom napada popaljena su, opljačkana i razorena sva navedena sela. Srpske kuće su do temelja spaljene, devet pravoslavnih crkvih je porušeno i oštešeno a više od 20 pravoslavnih groblja je devastirano.
Žrtve su ubijane klanjem i masakriranjem i to najčešće sekirama, maljevima i hladnim oružjem. Sa područja Ključa 1995. je proterano i ubijeno 93% predratnog srpskog stanovništva.
Nakon završetka rata, samo na području Ključa pronađeno je 63 grobnica - masovnih i pojedinačnih, dok je na području čitavog Unsko-Sanskog kantona pronađeno više od 250 grobnica gde su pokopani posmrtni ostaci ubijenih srpskih civila.
Muslimanski zločinci su na kućnom pragu masakrirali Mileta Dmitrovića (41), inače slepog i teško pokretnog civila, zajedno sa njegovim ocem Savom Dmitrovićem (88) a potom njihova tela zapalili. Naročito je potresna priča o starici Anđi Banjac (90) iz Sanice koja je svog dželata te nesrećne 1995. nahranila i napojila. Posle i kafu sa njim popila da bi je namernik, muslimanske vere, potom zaklao i bacio u bunar. Učinio je to za Bosnu i Hercegovinu i bošnjački narod, tako se hvalio. Zlikovac je javno priznao ovaj zločin i predao se policiji zbog čega je osuđen na sramnih osam godina. To je ujedno jedina presuda za stravične zločine nad srpskim civilima u Ključu.
Na svom kućnom pragu zaklani su i supružnici Jovan (88) i Ana Marčeta (81) koje su muslimanski ekstremisti prethodno mučili i zlostavljali najstrašnijim metodama. I srpska monahinja zverski je ubijena te jeseni u Ključu nakon što je odbila da napusti svoj grad i crkvu. Branila je svetinju do poslednjeg daha a ubijena je zverski prilikom napada džihadista. U napadu razjarenih hordi Atifa Dudakovića živote su izgubili i Joka Danilović (85), Milica Danilović (68), Mara Đukić (82), Milka Đukić (89), Stana Đukić (73), Stevo Đukić (58), Vukosava Đuričić, Dušanka Zorić, Rosa Kasapović (75), Smilja Marković (70), Rade Marčeta (80), Stana Marčeta (75), Mile Stupar (63), Dostana Cvijić (88), Jagoda Šolić (58), Mara Šolić (84), Mirko Đukić (71), Obrad Đukić (70), Živko Despot (68), Hrvat Mirko Balen (58) i mnogi drugi civili.
U periodu od 1992. do 1995. muslimanski ekstremisti su na području Ključa, Prijedora i Sanskog Mosta ubili više od 3500 građana srpske nacionalnosti. Tužilaštvo BiH je podiglo optužnicu protiv Atifa Dudakovića i još komandanata i pripadnika 5. korpusa tzv. Armije BiH, optuženih za zločine protiv čovečnosti, koji obuhvataju ubistva više od 300 Srba, progone i zlostavljanja civila i ratnih zarobljenika, kao i uništenja 38 pravoslavnih hramova i verskih objekata. Suđenje je u toku a porodice se nadaju i veruju da će ubice njihovih najmilijih napaokon biti procesuirani i osuđeni na visoke kazne.
Prolećnog 27. maja 1992. započeo je rat u opštini Ključ ! Naime, tog prolećnog, majskog dana dobro naoružane muslimanske snage su započele sa napadima na srpska sela sa ciljem da osvoje grad i ovladaju čitavim ovim krajem. Prvi napadi i incidenti u ovom kraju dogodili su se još tokom 1991. a muslimansko rukovodstvo čak nije ni krilo svoje ambicije i pretenzije ka osvajanju Ključa i bosanske krajine. Još tada započinje naoružavanje muslimanskog naroda i stvaranje paravojnih formacija. S obzirom da su oformili muslimanski bataljon i mobilisali veći broj muslimana, Avdić i Hukanović donose odluku da se počne sa ofanzivnim borbenim aktivnostima.
Jedinica iz Sanice dobija pravac dejstva na srpsko selo Korjenovo.
Vrhpoljčani dobijaju zadatak blokirati komunikaciju, magistrali put Sanski Most – Ključ , čime rukovode Arif i Ifet Hukanović, jedan ojačani vod dobio je zadatak da izvrši napad na srpsko selo Peći.
Akcija je izvedena 27. maja 1992. godine, kada na patrolu policije, koja je vršila redovni obilazak, vrše napad u reonu sela Gornji Ramići, opština Ključ, i ubijaju policajca Dušana Duću Stojakovića, a ranjavaju policajce Miloša Kecmana i Željka Despota. Istog dana oko 14 časova ova jedinica organizuje zasjedu koloni vozila JNA Banjalučkog korpusa, koji su bili na redovnom odsluženju vojnog roka, kom prilikom ginu 2 vojnika i jedan vozač, teško ranjenih 6 i 29 lakše ranjenih vojnika JNA.
Tako je počeo rat u ovoj opštini a danima kasnije nastavljeni su napadi na srpska sela pa i sam grad. Taj teror je trajao sve do Dejtona a u septembru 1995. je počinjen i genocid nad srpskim stanovništvom u ovom kraju.
Naime, dana 14. i 15. septembra 1995. pripadnici zločinačke tzv. Armije BiH izvršili su napad na Ključ i srpska sela u okolini (Gornji Ribnik, Gornja Slatina, Donja Slatina, Rudenice, Sitnica, Gornji Vrbljani, Donji Vrbljani, Sredica, Rastoka, Velijašnica) prilikom čega su počinili užasne zločine. Uz povike "Allahu ekber" i "Koljite žene i djecu", muslimanski zločinci su masakrirali više od 70 civila srpske nacionalnosti. Među žrtvama je bilo najviše žena a veliki broj ubijenih su bile stare i bolesne osobe kao i teško pokretna lica. Tokom zločina muslimanskih agresora nisu bila pošteđena čak ni deca. Prilikom napada popaljena su, opljačkana i razorena sva navedena sela. Srpske kuće su do temelja spaljene, devet pravoslavnih crkvih je porušeno i oštešeno a više od 20 pravoslavnih groblja je devastirano.
Žrtve su ubijane klanjem i masakriranjem i to najčešće sekirama, maljevima i hladnim oružjem. Sa područja Ključa 1995. je proterano i ubijeno 93% predratnog srpskog stanovništva.
Nakon završetka rata, samo na području Ključa pronađeno je 63 grobnica - masovnih i pojedinačnih, dok je na području čitavog Unsko-Sanskog kantona pronađeno više od 250 grobnica gde su pokopani posmrtni ostaci ubijenih srpskih civila.
Muslimanski zločinci su na kućnom pragu masakrirali Mileta Dmitrovića (41), inače slepog i teško pokretnog civila, zajedno sa njegovim ocem Savom Dmitrovićem (88) a potom njihova tela zapalili. Naročito je potresna priča o starici Anđi Banjac (90) iz Sanice koja je svog dželata te nesrećne 1995. nahranila i napojila. Posle i kafu sa njim popila da bi je namernik, muslimanske vere, potom zaklao i bacio u bunar. Učinio je to za Bosnu i Hercegovinu i bošnjački narod, tako se hvalio. Zlikovac je javno priznao ovaj zločin i predao se policiji zbog čega je osuđen na sramnih osam godina. To je ujedno jedina presuda za stravične zločine nad srpskim civilima u Ključu.
Na svom kućnom pragu zaklani su i supružnici Jovan (88) i Ana Marčeta (81) koje su muslimanski ekstremisti prethodno mučili i zlostavljali najstrašnijim metodama. I srpska monahinja zverski je ubijena te jeseni u Ključu nakon što je odbila da napusti svoj grad i crkvu. Branila je svetinju do poslednjeg daha a ubijena je zverski prilikom napada džihadista. U napadu razjarenih hordi Atifa Dudakovića živote su izgubili i Joka Danilović (85), Milica Danilović (68), Mara Đukić (82), Milka Đukić (89), Stana Đukić (73), Stevo Đukić (58), Vukosava Đuričić, Dušanka Zorić, Rosa Kasapović (75), Smilja Marković (70), Rade Marčeta (80), Stana Marčeta (75), Mile Stupar (63), Dostana Cvijić (88), Jagoda Šolić (58), Mara Šolić (84), Mirko Đukić (71), Obrad Đukić (70), Živko Despot (68), Hrvat Mirko Balen (58) i mnogi drugi civili.
U periodu od 1992. do 1995. muslimanski ekstremisti su na području Ključa, Prijedora i Sanskog Mosta ubili više od 3500 građana srpske nacionalnosti. Tužilaštvo BiH je podiglo optužnicu protiv Atifa Dudakovića i još komandanata i pripadnika 5. korpusa tzv. Armije BiH, optuženih za zločine protiv čovečnosti, koji obuhvataju ubistva više od 300 Srba, progone i zlostavljanja civila i ratnih zarobljenika, kao i uništenja 38 pravoslavnih hramova i verskih objekata. Suđenje je u toku a porodice se nadaju i veruju da će ubice njihovih najmilijih napaokon biti procesuirani i osuđeni na visoke kazne.
Коментари
Постави коментар