Пређи на главни садржај

ŠTA SLAVIŠ BOŠNJAČE U BOS. PETROVCU ? SILOVANJA, UBIJANJE DECE I NEPOKRETNIH STARACA ?





U znak sećanja na sve ubijene Srbe, u Sabornom Petropavlovom hramu u Bosanskom Petrovcu danas u 17 časova biće služen parastos. Svega stotinak metara od hrama, u organizaciji bošnjačkog udruženja boraca, biće slavljeno se “oslobođenje”, kao što je bila praksa svih 25 godina, a organizatori su najavili i prisustvo svojih ratnih starešina. Načelnik Bosanskog Petrovca Dejan Prošić ističe da je 14. septembar dan kada najviše dolazi do izražaja podeljenost po nacionalnoj osnovi.

- Bošnjaci slave dan “oslobođenja”, a Srbi se sjećaju jednog od najtužnijih dana u svojoj bližoj istoriji. Oni će slaviti uz vatromet, a mi polagati cvijeće i paliti svijeće za naše ubijene - rekao je Prošić. On je pre dve godine istakao da Srpsko stanovništvo kao većinsko u Bosanskom Petrovcu ne doživljava 14. septembar kao dan oslobođenja, već kao dan sećanja na egzodus i strašne zločine koji su doživjeli 1995. godine, zbog čega će biti pokrenuta inicijativa sa zahtjevom da se taj datum ubuduće ne proslavlja u ovoj federalnoj opštini, u kojoj živi 4.500 Srba. - Ako ne uspijemo to da uradimo u skupštini, za šta je potrebna dvotrećinska većina, pokušaćemo da raspišemo referendum da se stanovnici izjasne o datumu za koji nije logično da se u ovoj opštini godinama proslavlja kao dan oslobođenja - izjavio je Prošić pre dve godine, ističući da 14. septembar srpsko stanovništvo podsjeća na progon i muke u egzodusu.
On je naglasio da će predložiti da u Bosanskom Petrovcu septembar bude proglašen mjesecom mira i tolerancije i u tom duhu ubuduće obeležava.

CIVILIZOVAN SVET ŽALI, ZVERI SLAVE ZLOČINE

Danas 14. septembra sav civilizovan i kulturan svet odaće u  Bosanskom Petrovcu počast svirepo ubijenim civilima koje su na taj dan pre 25 godine brutalno likvidirali pripadnici muslimanskih snaga. Parastosom i molitvom građani će se podsetiti svojih najmilijih koji su voljom bezumnika i fašista lišeni života samo zato što su se drugačije zvali. Posmrtni ostaci mnogih civila su nađeni po masovnim grobnicama otkopanim nakon rata, ali se veliki broj ljudi isto tako nalazi na evidenciji nestalih lica.

Prva ubistva srpskog stanovništva u Bosanskom Petrovcu započela su još u proleće 1992. a do kraja rata ubijeno je više od pet stotina građana. Najviše ih je stradalo poslednje ratne godine. Pripadnici tzv. Armije BiH su prilikom napada na Bosanski Petrovac 14. septembra 1995. ubijali sve što se kretalo - i žene, i devojke, i nemoćne starce a nisu bila pošteđena čak ni deca. Vršene su masovne likvidacije, sadistička iživljavanja nad zarobljenicima a zabeleženi su i slučajevi silovanja. Tog 14. i 15. septembra 1995. kapitulirala je ljudskost! 

Da stvar bude još tužnija ljudski ološ sastavljen od neosuđenih ratnih zločinaca, fašista i sledbenika jedne zločinačke ideologije ove dane praznuju kao "dane oslobođenja" iako je tada u smrt otišlo 198 ljudi oba pola i svih uzrasta.

Tog kišnog septembarskog dana kolona, mahom staraca, uputila se ka nepoznatom cilju. Pred njima je bila krvava Petrovačka cesta, iza njih je ostalo sve što su imali. Na traktorima u koloni uglavnom su bili mladići, koji su još sanjali dečačke snove i koji su odrasli preko noći.

- Čuo se samo zvuk granata koje su padale po Petrovcu i poneki jecaj. Ostavili smo sve što smo imali i krenuli u nepoznato, samo žive glave da iznesemo. Otac je bio na ratištu, majka, baka i ja morali smo krenuti da bismo preživjeli. Prvi put sam tada sjeo sam za volan. Ne znam kako smo stigli živi do Dervente. Te rane nikada nisu zarasle - ispričao je Mišo P. prisjetivši se jednog od najtužnijih dana u svom životu.


Ni danas, nakon 25 godina, nije mu lako da priča o tom septembru, koji budi nemir i sećanja na rođake i komšije koji su poginuli.

14. septembar je dan kada bi predstavnici bošnjačkog naroda trebali posetiti Bosanski Petrovac, kleknuti pred grobove ubijenih srpskih civila, žena i dece i masakriranih i zapaljenih staraca i zamoliti za oproštaj!

Na taj dan bi Bošnjaci, građani Bosanskog Petrovca, trebali olakšati svoje duše i priznati gde su masovne grobnice i gde su skriveni posmrtni ostaci nestalih srpskih civila.

Bošnjački "heroji i junaci" oslobodili su Bosanski Petrovac jedino od starih i nepokretnih, od dece koja su tek prohodala, od slepih i bolesnih, od trudnica, od nejači! 

Samo nezdrav um može proslavljati dan kada je stotine ljudi mučki pobijeno u svojim kućama, u logorima, u svojim dvorištima. Pripadnici muslimanske "Armije BiH" su oslobodili tih dana majke od svoje dece, decu od roditelja, unuke od svojih baka i deka, braću od sestara, sestre od braće, grad od pravoslavnih crkvi, biblioteka, kulturnih i istorijskih spomenika. Oslobodili su grad od ljudi! Oslobodili su grad od dece i omladine koji bi danas bili uspešni, poslovni i obrazovani ljudi i kojima bi se dičio ne samo Bosanski Petrovac, već možda i čitava Bosna i Hercegovina.

Jadna je i crna duša onih koji misle da su silovanjem nešto oslobađali ili branili. Jadan je onaj ko misli da se  razapinjanjem na krstove, odsecanjem glava, mučenjem, streljanjem, sadističkim iživljavanjem dokazuje odanost bilo kom narodu ili veri. Takve stvari nijedna religija ne prihvata!  



Nije to nikakvo junaštvo, već kukavičluk i sramota kojom su bošnjački ratni veterani obeležili svoje buduće generacije za vek vekova a sebi doživotno prilepeli etikete zločinaca i masovnih ubica. Tužna je činjenica da Bosanski Petrovac niko u svetu ne prepoznaje po uspešnim i obrazovanim mladim ljudima, po arhitektama, lekarima, profesorima ili pak po bibliotekama, muzejima, kulturnim znamenitostima, turističkim destinacijama koliko po ratniom zločinima, logorima, masovnim grobnicama !

 14. septembar treba proglasiti Danom žalosti i sećanja na sve ubijene i nestale i šokantno je da nekome uopšte pada na pamet da slavi datum kada je neko streljan, zaklan, proteran, silovan...14. septembra svako treba da se opredeli da li će prisustvovati komemoraciji nedužnim žrtvama i ljudski se pokloniti ubijenim civilima ili će uz pesmu slaviti zločine i veličati najokorilije zločince. 14. septembar je dan kada svaki građanin Bosanskog Petrovca treba da se opredeli da li je čovek ili je zver! 

BRANOVIĆ: "SANJA 95" IMALA ZA CILJ ETNIČKO ČIŠĆENJE I MASOVNA UBISTVA


Profesor istorije na banjalučkom Filozofskom fakultetu Boško Branković rekao je za “Glas Srpske” da operacija “Sana 95” za rezultat nije imala oslobođenje, već etničko čišćenje i masovna ubistva Srba.
- U Drvaru, Bihaću, Bosanskom Petrovcu, Ključu, Bosanskoj Krupi, Novom Gradu, Sanskom Mostu i Prijedoru, u toj akciji ubijeno je 357 civila. Najmlađa žrtva bila je devetogodišnja Bobana Zorić, a najstarija Mika Grubiša (99). Ubijani su i zarobljeni pripadnici Vojske RS - rekao je Branković.
Dodao je da su srpska sela spaljena, a hramovi uništeni. On je istakao da Srbi povratnici danas imaju veoma mala politička prava.

Коментари

Популарни постови са овог блога

ILIJAŠ : GODIŠNJICA ZVERSKOG UBISTVA MIRJANE DRAGIČEVIĆ (9)

Mirjana Dragičević je imala samo 9 godina kada je ubijena na vrlo svirep način u Ilijašu, pred očima svoje majke Radmile. Pre smrti, nju su silovala pa ubila trojca pripadnika tzv. Armije BiH. Do danas niko nije odgovarao za ovaj stravičan zločin. 



Danas 28. decembra, se navršava tačno 26 godina od stradanja srpskih civila u selu Donja Bioča, nedaleko od Ilijaša. U rano jutro oko 7:30,jedinice 2. bataljona Sedme muslimanske brigade Armije BiH, probijaju liniju fronta, i upadaju u selo Donja Bioča. Odmah na ulasku u selo okrutno  su ubijena dva srpska civila: Lenka Skoko i Nikola Mićić, a ranjena je Milojka Draškić, a zatim je krenulo paljenje srpskih kuća. 

U dvorište Dragičevića upala su trojica muslimanskih vojnika Sedme muslimanske brigade Armije BiH, jedan beloputi i dva tamnoputa vojnika. Imali su poveze preko glava. Brat Mirjane, Janko Dragičević, star 6 godina, je ostao u kući, sakriven ispod kreveta, dok je Mirjana sa svojom majkom Radmilom Dragičević došla do kućnih vrata, jer …

GORNJA JOŠANICA 1992 : MUSLIMANSKI ZLOČINCI VEZALI DEVOJKE ZA DRVO PA IH SILOVALI I MASAKRIRALI

U nedelju 27. maja biće služen parastos za 73 meštana sela Gornja Jošanica kod Foče koji su masakrirani od strane muslimanskih ekstremista. Do danas niko nije kažnjen





U nedelju 27. maja biće služen parastos za svih 73 meštana srpske nacionalnosti koji su svirepo ubijeni u selu Gornja Jošanica kod Foče. Njih 56-oro je svirepo masakrirano na Nikoljdan 19. decembra 1992. od strane muslimanskih ekstremista - pripadnika zločinačke tzv. Armije BiH pod komandom Zaima Imamovića. 

Među žrtvama tog hladnog, decembarskog dana bila je 21 žena i troje dece od 2, 7 i 10 godina. Najmlađa žrtva muslimanskog terora bila je dvogodišnja Danka Tanović koja je mučena pa upucana vatrenim oružjem a onda i ubijena udarcima kamenom o glavu. Ubijena je sa majkom i bakom. Među žrtvama su bili i brat i sestra - sedmogodišnji Dražen i desetogodišnja Dragana koji su zlostavljani i masakrirani na kućnom pragu zajedno sa roditeljima i komšijama.

Još jedan segment koji masakr u Gornjoj Jošanici čini brutalnim i svirepim…

TOKOM OPSADE ILIJAŠA UBIJENO 1200 SRBA; MEĐU ŽRTVAMA DECA, ŽENE I STARCI

Tokom muslimanske agresije na Ilijaš (1992-1995) život je izgubilo više od 1200 građana srpske nacionalnosti. Ranjeno je više od 2500 ljudi svih uzrasta. Muslimanski agresori su držali Ilijaš pod opsadom pune četiri godine. Ubijali su bez milosti i žene i decu i nemoćne starce. Najmlađa registrovana žrtva imala je nepunih 6 godina, dok je najstarija žrtva u trenutku ubistva imala 93 godine. Tokom opsade Ilijaša ubijeno je i ranjeno stotinu dece. Na području ove sarajevske opštine pripadnici  tzv. Armije BiH počinili su niz teških ratnih zločina od fizičkog zlostavljanja i maltretiranja, zatvaranja u logore, silovanja do ubistava i masovnih egzekucija. Popaljeno je i sravnjeno sa zemljom više desetina srpskih sela, na hiljade kuća i društvenih objekata pod vlasništvom Srba je minirano, spaljeno i uništeno. Valja napomenuti da je porušeno i oštećeno mnoštvo pravoslavnih crkvi, devastirana su pravoslavna groblja a demolirani su i kulturni spomenici stari i po nekoliko vekova.


PRVE ŽRTVE A…