Na samo 16 kilometara od hotelskog kompleksa na Tari, sakriven u dolini planinske rečice koja se ubrzo uliva u Drinu, nalazi se manastir Rača, po predanju zadužbina kralja Dragutina s kraja 13. veka. Rušena i obnavljana, ova svetinja je luča srpske pismenosti u srednjem veku, a njeni izbegli monasi prepisuju knjige i čuvaju živi jezik postojbine i na dalekom severu, do Đura i Sentandreje.
U XVII veku počinje opšti rad u prepisivanju i umnožavanju knjiga, a tome su se pridružili i monasi manastrira Rače. Osnovana je prepisivačka škola koja je radila u skitu Sv.Đorđa u Banji. U podnožju Banje teče rečica Rača., pored samog svetilišta, iz dubine planine izvire vrelo koje se zove Lađevac koje ima lekovita svojstva te se zbog toga lokalitet i naziva banjom. Pominju se do1690. godine prepisivači: Ćirjak, Hristofor, Simeon, Teodor, Silvestar, Prohor, Arsenije, Isak, Josif i drugi. Blagodareći njihovoj molitvenoj predanosti pisanju, nastala je posebna škola srpske pismenosti i kulture, a boljih i većih pisaca u ono vreme nije bilo. Do sada je otkriveno 40 zapisa i oko 15 bogoslužbenih knjiga koje su nastale u Rači odnosno u skitu Sv.Đorđa. Izvarednom kaligrafijom i iluminacijom izdvajao se posebno Hristifor Račanin.
Zanimljivo je da je manastir Rača prvi započeo turizam na Tari, podizanjem planinarskog doma, između dva svetska rata.Tokom Drugog svetskog rata u manastiru Rača je u periodu april 1941. – 8.jul 1943.god. čuvana najdragocenija knjiga srpske književnosti – Miroslavljevo jevanđelje, koje predstavlja najstariju sačuvanu knjigu pisanu na srpskom književnom jeziku. Nemci su 1941.god. opljačkali manastir, a 16.oktobra 1943.god. bugarska kaznena ekspedicija je ponovno opljačkala manastir i spaljeni su konaci.
Počinje od Manastira Rača i vodi do izvora Lađevac na ulasku u Rezervat prirode „Klisura Rače“.
Dužina staze je 2100 metara.
Коментари
Постави коментар