Pre 27 godina, na području Konjica dogodila se užasna tragedija za koju su odgovorni pripadnici muslimanske tzv. Armije BiH. U minskom polju su poginule sestre Sanja (8) i Florijana Knežević (15), kao i Ivanka Dragić (46) koji su prethodno bili izloženi teroru muslimanskih snaga. Bežeći od muslimanskog noža, u želji da spasu vlastite živote nedužni civili su pokušali da umaknu. Međutim, zla sudbina je bila brža!
Sestre Sanja (1985) i Florijana Knežević (1978) smrtno su stradale 23. januara 1994. kada su ušle u minsko polje, dok je njihova treća sestra Marijana (1979) tom prilikom teško ranjena. U smrt sa nedužnim devojčicama otišla je tog dana i Ivanka Dragić (1947) koja je izbegla iz Sarajeva. Bila je to velika tragedija. Bol i suze ispunili su dom Kneževića koje je malo ko do danas posetio od nadležnih institucija. I tragedija sestara Knežević uopšte se ne pominje u javnosti iako Konjic ne pamti sličnu tragediju nakon ove.
Valja napomenuti da su minsko polje napravili upravo pripadnici tzv. Armije BiH koji svoje zločinačke akcije nisu ni prikrivali. Tužno je što niko od odgovornih nikada nije ni procesuiran ni osuđen.
Zar mogu dečiji životi tako lako da se ugase a da niko ne bude odgovoran? - pravo je pitanje za BiH institucije!
Pre sestara Knežević, brutalno su ubijena i braća Golubović, zajedno sa svojim roditeljima u centru Konjica i to samo zato što su bili Srbi.
Braća Petar i Pavle Golubović imali su tek 7, odnosno 5 godina, kada su ih početkom jula 1992. godine, zajedno sa roditeljima, uglednim Srbima iz Konjica, profesorima Đurom i Vlastom, iz stana izveli muslimanski vojnici, pripadnici Specijalnih jedinica policije pod kontrolom tadašnjih gradskih vlasti. Odvezli su ih nekoliko kilometara od stana i pod okriljem noći streljali. Bez osude, bez objašnjenja, bez razloga. Petar, nekim čudom, nije bio pogođen, pa je, nakon što su ubice otišle, pokušao potražiti pomoć. Navodno se obratio policiji, koja je iste ubice obavestila da je jedan dečak preživeo. Vratili su se i ‘dovršili’ posao usmrtivši nedužno dete sa nekoliko hitaca iz vatrenog oružja.
Tokom brutalne kampanje etničkog čišćenja koju je u periodu od 1992. do 1995. sprovodilo bošnjačko vojno i političko rukovodstvo , na području opštine Konjic je svirepo ubijeno i nestalo 670 građana srpske i hrvatske nacionalnosti. U gradu je otvoreno 16 logora za Srbe i Hrvate gde su civili zatvarani, zverski mučeni i prebijani a oko četrdeset osoba je u ovim kazamatima ili od posledica tortura preminulo. Među žrtvama muslimanske agresije su i 123 žene i 21-o dete. Najmlađa registrovana žrtva je imala pet, a najstarija 95 godina. Agresija na Konjic je imala za cilj istrebljenje i progon nebošnjačkog stanovništva sa ciljem da se politikom zločina i etničkim čišćenjem stvori čist muslimanski grad. Reč je o sistematski organizovanom i paradržavnom projektu sa genocidnim namerama.
Коментари
Постави коментар