Šekovići su smešteni na području reke Drinjače, čiste planinske reke koja pruža idealne uslove za ribolov. Kroz opštinu protiče u dužini od 23 km, a sa obe strane ove reke rasuta su brda: Vis (764 m/nv), Paljevina (841 m/nv) i najveće Udrič (1042 m/nv), Lemino brdo (613 m/nv), Kozjak (659 m/nv) i Sokolina (507 m/nv).
Šekovićki kraj, od Rimljana do današnjih dana, presecali su važni putevi koji su povezivali područja istočno od Drine sa centralnom Bosnom, a tomu svedoče kulturno-istorijski spomenici sa veliki broj stećaka. Najznačajniji i najlepši spomenici materijalne kulture ovog prostora su dva srednjovekovna manastira, manastir Blagoveštenja u Papraći i manastir Svetog Đorđa u Lovnici.
U Donjem Birču, dva kilometra od Šekovića, na izvoru rečice Lovnice, nalazi se manastir Lovnica. Po predanju manastir je zadužbina kralja Dragutina Nemanjića i sazidan je na mestu gde je kralj «lov lovio» i koje ga je zadivilo svojom lepotom. Po drugom predanju crkva je čudesnim preseljenjem sama sebe locirala, što su prvi uočili lovci i to pokazali neimarima.
Prvi pisani podaci o manastiru Lovnica datiraju iz druge polovine XVI veka.
Jedan zapis govori da je 1578. godine izrađen ikonostas, a tada čuveni pećki monah Longin započeo živopis crkvenih zidova. Ta živopisana unutrašnjost crkve sačuvana do danas, predstavlja jedan od najboljih živopisa iz turskog doba i najveću vrednost crkve.
Upravo zbog sačuvanih fresaka, manastir Lovnica spada u najznačajnije kulturne objekte toga doba i to ne samo u Bosni i Hecegovini. Vredan je i lovnički ikonostas, takođe delo monaha Longina koji ga je potpisao 1577/78. godine, a Prestona ikona Bogorodice predstavlja jednu od najlepših ikona Majke Božije na području srpske crkve. U Lovnici je i jedan oktoih Božidara Vukovića iz 1537. godine, štampan u Veneciji.
Zalaganjem vezira Mehmed-paše Sokolovića, koji je za srpskog patrijarha postavio svog brata Makarija, počinje period obnove crkava i manastira. Obnovljena je Pećka patrijaršija (1557), a u to vreme počinje i obnova manastira Lovnica, što potvrđuje «crkvina» nedaleko od manastira. Pošto su gradnja i obnova u to vreme dozvoljavane samo tamo gde je u staroj državi postojao manastir ili crkva, može se zaključiti da je ovaj manastir postojao i pre Turaka. Zbog bezbednosti uvučen je sasvim pod planinu, do izvora Lovnice.
Lovnička crkva je vrlo jednostavna i predstavlja jednobrodnu građevinu sa nešto užom pripratom i petostranom apsidom, tako da joj osnova čini oblik sažetog upisanog krsta. Crkva je građena od lomljenog, a portali od kvalitetnijeg klesanog kamena. Slična je crkvama u Gomionici, Rmnju, Krki i Krupi. Prilazni put do crkve je asfaltiran.
Коментари
Постави коментар