BOS. PETROVAC: SRPKINJA (90) I HRVAT (92) STRELJANI NA KUĆNOM PRAGU! MUJO MUHAREMOVIĆ OSUĐEN NA SRAMNIH 10 GODINA!

Prva ubistva srpskog stanovništva u Bosanskom Petrovcu započela su još u proleće 1992. a do kraja rata ubijeno je više od pet stotina građana. Najviše ih je stradalo poslednje ratne godine. Pripadnici tzv. Armije BiH su prilikom napada na Bosanski Petrovac 14. septembra 1995. ubijali sve što se kretalo - i žene, i devojke, i nemoćne starce a nisu bila pošteđena čak ni deca. Vršene su masovne likvidacije, sadistička iživljavanja nad zarobljenicima a zabeleženi su i slučajevi silovanja. 

Muslimanske snage su tokom akcije "Sana 95" ubile 198 civila - građana Bosanskog Petrovca, među kojima je bilo žena, staraca i dece. Najstarija žrtva terora na ovom području je bila Stana Kecman, starica od 95 godina a najmlađa šestogodišnji Jovica Drča.

Tog 14. i 15. septembra 1995. kapitulirala je ljudskost! Da stvar bude još tužnija ljudski ološ sastavljen od neosuđenih ratnih zločinaca, fašista i sledbenika jedne zločinačke ideologije ove dane praznuju kao "dane oslobođenja" iako je tada u smrt otišlo 198 ljudi oba pola i svih uzrasta. Bošnjački "heroji i junaci" oslobodili su Bosanski Petrovac jedino od starih i nepokretnih, od dece koja su tek prohodala, od slepih i bolesnih, od trudnica, od nejači! 

Jedan od stravičnih zločina počinjen je i u oktobru 1995. kada je u zaseoku Šljivari Mujo Muharemović streljao je na kućnom pragu supružnike srpske i hrvatske nacionalnosti. 

Mujo Muharemović, nekadašnji pripadnik 17. krajiške brigade 7. korpusa Armije BiH (ABiH), proglašen je 2012. krivim za ubistvo dva civila u zaseoku Šljivari (opština Bosanski Petrovac) počinjeno u oktobru 1995. godine. On je, kako je utvrdilo Vijeće Kantonalnog suda u Bihaću, sa još dva pripadnika iz jedinice, izveo iz kuće bračni par Vladu i Miku Šljivar, a potom je, napuštajući dvorište, bez ikakvog povoda u njih ispalio rafale.

Vlado, koji je u to vreme imao 92 godine, i njegova tada 91-godišnja supruga preminuli su na licu mesta. Sudija je Muharemovića osudio na sramnih 10 godina, te se zločinac već kroz nekoliko godina našao na slobodi. 

Danas građani Bosanskog Petrovca proslavljaju ove zločine nazivajući ih "oslobodilačkim akcijama".

Samo nezdrav um može proslavljati dan kada je stotine ljudi mučki pobijeno u svojim kućama, u logorima, u svojim dvorištima. Pripadnici muslimanske "Armije BiH" su oslobodili tih dana majke od svoje dece, decu od roditelja, unuke od svojih baka i deka, braću od sestara, sestre od braće, grad od pravoslavnih crkvi, biblioteka, kulturnih i istorijskih spomenika. Oslobodili su grad od ljudi! Oslobodili su grad od dece i omladine koji bi danas bili uspešni, poslovni i obrazovani ljudi i kojima bi se dičio ne samo Bosanski Petrovac, već možda i čitava Bosna i Hercegovina.

Jadna je i crna duša onih koji misle da su silovanjem nešto oslobađali ili branili. Jadan je onaj ko misli da se  razapinjanjem na krstove, odsecanjem glava, mučenjem, streljanjem, sadističkim iživljavanjem dokazuje odanost bilo kom narodu ili veri. Takve stvari nijedna religija ne prihvata!  

Bosanski Petrovac postao je poznat po 77 masovnih i pojedinačnih grobnica poput one u mestu Koprivna gde je eshumirano četrdeset leševa srpskih civila i zarobljenika koje su streljali pripadnici muslimanske "Armije BiH" ! Mnogi su nađeni bez glave, bez ruku i nogu, vezani žicom i lancima, strahovito mučeni pre streljanja...Iz Republičkog centra za istraživanje rata i ratnih zločina su naveli da osam hiljada stranica dokumentacije o zločinima Dudakovića i drugih, te 15 lokacija masovnih i 208 pojedinačnih grobnica, potvrđuju razmere zločina.

Na području Bosanskog Petrovca popaljena su, opljačkana i razorena gotovo sva srpska sela. Srpske kuće su do temelja spaljene a  pravoslavne crkve, parohijski domovi i svetinje su porušeni, opljačkani i teško oštećeni. Više od 20 pravoslavnih grobalja je devastirano.