GRAĐANI SRBIJE ODALI POČAST UBIJENOJ DECI ISTOČNOG SARAJEVA! SVEĆE I MOLITVE ZA NAJMLAĐE STRADALNIKE!

Građani Srbije obeležili su i juče i danas Dan sećanja na ubijenu decu Istočnog Sarajeva koja su stradala za vreme muslimanske agresije 1992-1995. Molitvom i prisluživanjem sveća, ljudi svih uzrasta odali su počast nevino najmlađim žrtvama prisetivši se jednog od najznačajnijih i najtragičnijih datuma u novijoj srpskoj istoriji.

Podsećamo, 11. mart je proglašen danom sećanja na ubijenu decu Srpskog Sarajeva a 2018. u dvorištu Osnovne škole "Sveti Sava" u Istočnom Sarajevu, podignuto je i spomen-obeležje posvećeno stradaloj deci. Najmanje 140 mališana srpske nacionalnosti ubijeno je tokom muslimanske agresije, a više od hiljadu mališana zadobilo je teške i lakše povrede. Mnoga deca bila su zatočena u zloglasnim, muslimanskim logorima kojih je u federalnom Sarajevu bilo 125. Devojčice su silovane i zlostavljane, neretko pred očima svojih majki a malobrojni zločinci su za to i osuđeni. Oni koji su ubijali i danas slobodno šetaju Bosnom i Hercegovinom budući da za ubistva dece nijedna osuđujuća presuda nije donešena. 

11. mart 1995. je ostao upamćen po stravičnom i još uvek nekažnjenom zločinu nad srpskom decom. Naime, tog dana za vreme primirja, snajperskim hicima oduzet je život srpskim djevojčicama Nataši Učur (9) i Milici Lalović (10) koje su se bezbrižno igrale lastiša ispred svoje zgrade, dečije naivno verujući odraslima. Prema rečima svedoka ubio ih je izvesni Sejo Piskić, pripadnik 101. brigade "Armije BiH" samo jer su bile srpske nacionalnosti. 

Sprovođenjem zabranjenog opsadnog načina ratovanja u Istočnom Sarajevu je vršena koordinisana, dugotrajna, rasprostranjena i sistematska kampanja (vojna strategija) granatiranja i snajperskog delovanja po srpskom civilnom stanovništvu i po civilnim objektima iz artiljerijskog i pešadijskog naoružanja od strane muslimanske "Armije BiH". Danonoćno su na meti granatiranja i snajperskog delovanja bile bolnice, crkve, školska igrališta, stambene zgrade, pijace, vrtići, stambene zgrade..Civili u Istočnom Sarajevu i širom sarajevsko-romanijske regije su ubijani dok su se bavili egzistencijalnim poslovima, zatim na ulici, u stanovima i kućama, u redovima za vodu i hleb, u kolima hitne pomoći, u napadima na bolnice, tramvaje i autobuse, dok su prisustvovali sahranama ili svadbama. Decu su snajperisti ubijali dok su se igrala ispred kuća, hodala kraj roditelja ili se vraćala iz škole..najmlađa žrtva bio je šesnaestomesečni Milun Tešanović koji je ubijen sa majkom i ocem, kao i rođacima Danijelom (12) i Dragomirom Tešanovićem (10) i Slađanom Sekulić (13). Njih su muslimanski vojnici zlostavljali pa streljali a njihovi  posmrtni ostaci su ehsumirani nakon nekoliko godina iz masovnih grobnica. Na crnom spisku ubijene dece su i muslimanska i hrvatska deca budući da granate i snajperi Alijinih vojnika su birali svoj cilj. 

U Istočnom Sarajevu juče je ovaj tragični dan prikladno obeležen, uz poštovanje svih epidemioloških mera. Vence na spomen obeležje ubijenoj deci su položili srpski član i predsedavajući Predsedništva BiH Milorad Dodik, članovi porodica ubijene dece, gradonačelnik Istočnog Sarajeva LJubiša Ćosić, direktor Osnovne škole "Sveti Sava" Danijela Mrda, direktor Republičkog centra za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje netalih lica Milorad Kojić. Osim porodica ubijene dece, parastosu je prisustvovao i nemali broj učenika osnovnih i srednjih škola kao i studenata iz Istočnog Sarajeva koji su upalili sveće za najmlađe stradalnike. 

Ubijene dece prisetili su se i mnogobrojni građani Republike Srbije. U Hramu Svetog Save i Crkvi Svetog Marka u Beogradu mnogi građani još od ranih jutarnjih sati došli su kako bi paljenjem sveća i molitvom odali počast žrtvama terora Alije Izetbegovića. Omladina Srpske Napredne Strane, Zavetnika i SRS-a kao i drugih političkih partija, zatim studenti Fakulteta Političkih Nauka kao i Pravnog Fakulteta, upalili su sveće sa porukom kako nikada neće zaboraviti građane Sarajeva, Ilidže, Grbavice, Ilijaša, Trnova, Pala, Hadžića i Vogošče koji su nemilosrdno ubijani od strane muslimanskih vojnika tri ipo godine. - O tom događaju i masovnom stradanju srpske dece u Sarajevu treba da se drži i istorijski čas u svakoj srpskoj školi. Da nije ove korone, učenici iz svih osnovnih i srednjih škola širom Srbije bili bi juče u Istočnom Sarajevu na obeležavanju što će se u budućnosti sigurno i dogoditi. Pozivamo sve nastavnike da u budućnosti organizuju kolektivne posete osnovaca i srednjoškolaca Istočnom Sarajevu i da svakog 11. marta zajedno obeležavamo taj tužni dan - rekao je Vladimir, student Beogradskog univerziteta koji je i sam član više studentskih organizacija. 

Sveće za najmlađe žrtve upaljene su i širom pravoslavnih crkvi i hramova u Nišu. Nišlije su o stradanju srpskog naroda u Sarajevu najviše informacija dobili od vrhunskog hirurga i doktora primarijusa Miodraga Lazića koji je spasao hiljade života u tom gradu gde je kao dobrovoljac otišao 1992. kako bi pomagao unesrećenom stanovništvu. Do same smrti neumorno je govorio o patnjama koje je srpski narod prolazio tokom opsade u opkoljenoj Ilidži ali i ostalim delovima Istočnog Sarajeva. Nišlije su upalile sveće i za nedavno preminulog doktora ali i za sve nevine žrtve Istočnog Sarajeva.

- To se ne može zaboraviti, iako mi to nismo doživeli čitajući "Dnevnik ratnog hirurga" našeg Miodraga Lazića, mi građani Niša smo se saživeli sa srpskim narodom Ilidže i Sarajeva i kao da smo bili tamo. Znamo kako je narod ginuo od muslimanskih granata. Kome su ta djeca šta skrivila. On i lekari su spasili koliko su mogli ali mnogo je dece i umrlo na putu do bolnice.. - rekla je Mara Nikolić, penzionerka iz Niša.

- Ovo su sveće za srpsku decu koja su mučki pobijena od strane režima Alije Izetbegovića. Za Milicu i Natašu koje su ubijene snajperom dok su se igrale, za malu Slađanu iz Ilijaša za čiju sudbinu zna svaki Nišija baš zahvaljujući heroju Miodrag Laziću, to su sveće za pobijenu decu i novorođenčad od strane muslimanske vojske. Narod Srbije ih nikada neće zaboraviti. - poručio je Miša Petrović, student iz Niša.

- Ovo je dan kada se sa porodicama ubijene djece na području Srpskog Sarajeva okupimo kako bismo sačuvali od zaborava svu nevino stradalu djecu u ovom djelu Republike Srpske. Težak je ovo dan. Mart je mjesec kada se sarajavski Srbi sjete svog pogroma,egzodusa. Najmlađa učenica Zorica Divčić, bila je tek upisana u prvi razred, a najstarija Dijana Ćosović, nikada nije podigla svjedočanstvo koje se i danas nalazi u školskoj arhivi. Ona je poginula u zadnjim napadima na Srpsko Sarajevo 1995. godine“, podsetila je juče Danijela Mrda, direktorka osnovne škole "Sveti Sava" u Istočnom Sarajevu, jedna od najodgovornijih ličnosti za realizaciju ove ideje kojoj i dugujemo veliku zahvalnosti. Danijela je istakla da će na negovanju sećanja na nevino stradale žrtve u proteklom odbrambeno-otadžbinskom ratu, u kontinuitetu raditi sve škole sa područja Sarajevsko-romanijske regije.

- Veoma je važno da se okupljamo ovdje na ovaj dan, da skrenemo pažnju svima na činjenicu da je ovdje stradalo toliko djece i da to nikada ne smije da bude zaboravljeno. Na ovaj dan bol koja nas obuzima ne jenjava i uvijek je istog intenziteta. Neka vječno živi sjećanje na njih. Ova djeca su stradala samo zato što su bili na drugoj strani linije. Ne mogu da razumijem da neko ko je vidio dijete na snajperskom nišanu mogao da puca u njega” rekao je Milorad Dodik. On je citirao reči blaženopočivšeg patrijarha srpskog Pavla da "kada strada dijete onda strada cijelo čovječanstvo". On je napomenuo da je izgradnja spomenika stradaloj deci u okviru ove osnovne škole bila neophodna, te istakao da je sada potrebno uraditi još nešto više i predložio snimanje dokumentarnog filma, obećavši pomoć da se to uradi. - Mislim da samo tako može skrenuti pažnja na mlađe generacije, današnje vršnjake tadašnjih stradalnika kako je to bilo i da ne smiju da zaborave, jer je zaborav ponovna smrt te djece i njihovog nevinog stradanja - istakao je Dodik. On je poručio da je zbog toga danas u Istočnom Sarajevu da zajedno sa porodicama, čiji bol nikada neće prestati, suzbije tugu koliko god je to moguće okupljeni oko načina života, oko grada Istočno Sarajevo u kome su mnogi, bežeći iz Sarajeva, našli svoje životno stanište.

I nevladine organizacije koje se bave zaštitom ljudskih prava i prava civilnih žrtava godinama pozivaju sudove u Bosni i Hercegovini da procesuiraju pripadnike "Armije BiH" koji su počinili zločine nad decom srpske, hrvatske i bošnjačke nacionalnosti uz poruku da žrtva nema veru i naciju.