Pre 29 godina, 2. jula 1992. pripadnici muslimanskih paravojnih formacija su počinili jedan najužasnijih zločina na području Zvornika, kada su u selu Rožanj izmasakrirali dečake i mladiće srpske nacionalnosti. Ovo selo smešteno je osam kilometara severozapadno od Nezuka i Baljkovice. U "Crnoj Knjizi" Miroslava Toholja navodi se kako su muslimanski vojnici još od aprila 1992. granatama i iz pešadijskog naoružanja tukli po selima Rožanj, Čaira, Završje, Čaklovice, Obrenovići...
Ljude je to podsećalo na pokolje iz Drugog svetskog rata, te iz straha niko ta tri meseca nije spavao u svojim kućama..okupe se pa spavaju po skloništima, podrumima, svi zajedno dok pojedini stražare..u selu je vladao pravi strah a opšta panika i uznemirenost osećali su se i u vazduhu. - Muslimani iz sela Goduš su dozivali naše ljude, žene i djecu i prijetili kako će nas sve poklati, Govorili su da imaju želju da nas sve potamane, da niko ne smije ostati živ - svedočila je Bosiljka Đokić iz zaseoka Zavida.
U zločinu 1992. su najviše učestvovale prve komšije iz susednih muslimanskih sela Goduše, Žuja, Šaraca ali i dobrovoljci iz drugih naseljenih mesta Nezuka i Skočića. Kako navodi Insititut za istraživanje srpskih stradanja u 20.vijeku, čisto srpsko selo Rožanj je od samog početka rata bilo opkoljeno i u stalnoj blokadi okolnih muslimanskih sela. Meštanima je od samog početka bilo prećeno da će svi biti pobijeni i da niko ne sme napustiti ovo mesto. Selo je napadnuto, opljačkano i spaljeno 2. jula 1992. Tom prilikom ubijeno je i ranjeno na desetine civila a okrutnom rukom zločinaca ugašeni su i životi petoro Ostojića. Najmlađa žrtva krvavog masakra bio je Stanko Ostojić, dečak od 16 ipo godina koji je mučki ubijen na svom kućnom pragu. Najstarija je bila domaćica Nedeljka Ostojić (62) koja je kobnog dana radila po kući i obavljala svakodnevne poljoprivredne poslove a usmrćena je u bombaškom napadu. Od "naoružanja" je imala samo plug, varjaču i oklagiju..kome su ovi nedužni ljudi bili krivi i zašto ?! Na svom kućnom pragu kao civil je ubijen i dečak Mitar Ostojić, sa svojih devetnaest godina kao i Goran Ostojić, star 29 godina..rafalima su pokošeni i Bogosav Ilić (24), Miladin Filipović...Oni su bili farmeri, zemljoradnici, civili koji su išli da kose travu a ubijeni su na najbrutalniji način...Ubili su ih bezumnici zatrovani mržnjom prema svemu što je srpsko, samo zato su stradali...nešto kasnije ubijen je i Dušan Filipović, a muslimanski zločinci nisu poštedeli ni gluvog Raju Lazića kojeg su nakon strahovitog mučenja likvidirali u njegovoj kući u Rožnju..spalili su svih 120 kuća, seosku kapelu, razorili groblje...
Njihova imovina, pokućstvo, bela tehnika, rezerve hrane, stoka, ukratko, sve što su decenijama sticali, oteli su i u svoja sela preneli pripadnici muslimanske tzv. Armije BiH i njihovi prijatelji i rođaci koji su učestvovali u napadu. Imovina koja se nije mogla odneti, stambene zgrade i privredni objekti, spaljeni su i razoreni.
Prema popisu iz 1991. srpsko selo Rožanj brojalo je 400 stanovnika, a prema popisu iz 2013. bilo je samo šestoro Srba..iako se imena počinilaca i naredbodavaca znaju, nadležne institucije odbijaju da podignu optužnicu samo iz razloga zato što su žrtve Srbi, a počinioci zločina Bošnjaci.
Tokom genocida koji su muslimanske snage počinile nad srpskim stanovništvom (1992-1995) ubijeno je 1080 građana Zvornika, među kojima i 21-o dete. Najmlađa žrtva muslimanskog terora bio je Aleksandar Đorđić, star godinu ipo dana, dok je najstarija žrtva imala 93 godine.
Коментари
Постави коментар