Na Glođanskom brdu kod Zvornika danas je obeleženo 29 godina od monstruoznog ubistva 126 boraca Vojske Republike Srpske i civila koje su 6. novembra 1992. godine na svirep način ubili muslimanski ekstremisti, pripadnici takozvane Armije BiH. Još se traga za osmoro zarobljenika koji su toga dana nestali na Glođanskom brdu.
Predsednik gradske Boračke organizacije Lazar Ristić rekao je da se zna da su zločin na Glođanskom brdu počinili muslimani iz Kamenice i Srebrenice i da su zarobljene pripadnike Vosjke Republike Srpske mučili i vezali za drveće bodljikavom žicom, koji su kasnije posečeni da bi bili sklonjeni dokazi. Ristić je dodao da su svi navodi o počinjenom zverstvu pripadnika takozvane Armije BiH, potvrđeni u kasnijem obdukcionom postupku.
Međutim, ništa od onoga što je izrekao gospodin Lazar Ristić, jedan od heroja odbrane Zvornika i svakako jedan od stvaralaca Republike Srpske, ne piše na spomen ploči na Glođanskom brdu.
Zašto je to tako?!
To je pitanje pre svega za vlasti grada Zvornika!
Na mestima stradanja Bošnjaka u Sarajevu ali i drugim delovima Federacije BiH postavljene su spomen ploče gde se jasno naglašava kako su za zločine odgovorni "srpski zločinci", "srpski fašistički agresori", "srpski zlikovci". Štaviše za neke događaje počinioci nisu ni poznati niti su ti događaji do kraja rasvetljeni a ipak se za to okrivljuje srpski narod. Na to su više puta skretali pažnju brojni stručnjaci, eksperti i komisije a reč je o slučajevima "Markale", "Tuzlanska Kapija", "Vase Miskina".
Sa druge strane, na mesta masovnih zločina srpskog stanovništva spomen ploče ili ne postoje ili su natpisi takvi da se na osnovu njih ne može saznati ni ko je počinio zločin, ni kako su žrtve stradale.
Na spomen ploči na Glođanskom brdu piše sledeće: "U pomen stradalim pripadnicima VRS koji su na mučki način ubijeni na Glođanskom brdu 06.11.1992. godine".
Na osnovu ovog natpisa ne može se saznati ni ko je počinio zločin, ni kako su žrtve stradale, ni kako su se žrtve zvale, koliko su imale godina, ni bilo koja druga okolnost. Štaviše kao i u nedavnom slučaju "Kazani" ispada da su se Srbi sami poubijali. Samo je ovde situacija još kritičnija budući da je spomen ploča podignuta na području Republike Srpske. Zato bi ovakve stvari trebalo menjati.
Na spomen ploči bi trebalo napisati da su zločin počinili muslimanski - bošnjački zločinci, tj. pripadnici 28. divizije muslimanske tzv. Armije BiH iz Kamenice, Srebrenice i okolnih muslimanskih sela. Osim toga, na spomen ploči ne treba da stoji kako su žrtve "stradale" jer se ovaj termin koristi kada želimo da istaknemo da je neko poginuo u saobraćajnoj nesreći, od udara groma, od strujnog udara, zalutalog metka. Ovde to nije slučaj. Na spomen ploči treba istaći kako su srpske žrtve okrutno ubijene i masakrirane nakon zarobljavanja i to strahovitim, ritualnim metodama mučenja (odsecanjem delova tela, vezivanjem u lance i okove, masakriranjem).
Treba istaći da su među žrtvama bila i dva maloletnika te da su posmrtni ostaci likvidiranih Srba ekshumirani iz sedam masovnih grobnica (na lokalitetima Glođansko brdo, Kozjak, Trešnjica, Maskalića potok i Široki put) i mnogo više pojedinačnih grobnica uz napomenu da se neki još uvek vode kao nestali.
Takođe, ispod navedenih informacija o masakru na Glođanskom brdu trebao bi biti istaknut i jedan univerzalni tekst koji bi stajao n na svakom spomen obeležju na svakoj lokaciji u Zvorniku gde su stradali Srbi.
Tu bi trebalo pisati kako je tokom muslimanske agresije na Zvornik 1992-1995 ubijeno i stradalo 1080 građana srpske nacionalnosti, starosne dobi od godinu ipo dana do 92 godine te da je među ubijenima bio i veliki broj žena i dece. Trebalo bi istaći kako je prva žrtva agresije bio Rade Radović zvani Luka, ubijen 9. aprila 1992. godine, te kako su na području ove opštine postojali i logori za Srbe, te da su mnoga sela ali i verski objekti teško stradali.
Takođe, na spomen ploči se navodi kako su na Glođanskom brdu stradali isključivo borci VRS, iako mediji svake godine navode da je među ubijenima bilo i civila. Jedan od njih je bio i penzioner Savo Đokić, koji je mučen, svezan lancima pa zapaljen na ražnju.
- Ovo što vidite na stolu su posmrtni ostaci Đokić Save. Veći deo tela nedostaje. Nedostaje glava, veći deo grudnog koša, rebra sa desne strane, grudni i trbušni organi. Ono što je karakteristično, vidi se da je njegova leva noga vezana plastičnom omčom, da je druga noga vezana lancem za krave i sledeći deo lanca je vezan oko pojasa. To je starac od 62 godine, to je bio civil - istakao je Zoran Stanković, istaknuti srpski patolog, profesor i doktor medicinskih nauka, sanitetski general-major u penziji, aktuelni predsednik koordinacionog centra za jug Srbije.
Nijedna žrtva nije imala laku smrt i svi su ritualno sakaćeni i masakrirani, baš po uzoru na Talibane i islamske teroriste. Samo troje zarobljenika je stradalo od metka. Na području zvorničke Kamenice spaljene su sve srpske kuće a od 1992. do 1995. (nezavisno od ovog masakra) ubijen je i veći broj srpskih civila i to u svojim kućama.
Među streljanima su i dvojica dečaka od 16 i 17 godina - Radomir Pavlović i Miloš Grabovica koje su muslimanski ekstremisti zarobili, ritualno mučili pa poubijali samo zato što su srpske nacionalnosti. Dečaci vedrog duha pronađeni su po masovnim grobnicama, sa iskopanim očima, isečenim prstima, bez nogu i sa mnoštvo posekotina i povreda po telu.
O masakru u Kamenici i Glođanskom Brdu snimnjen je i film "Više od zločina" autora Miše Markovića koji sadrži šokantne prizore na koje su patolozi i svedoci nailazili.
Ni na jednoj spomen ploči posvećenoj ubijenim Srbima širom Podrinja, ne piše da su zločine počinili pripadnici muslimanskih snaga. Sve to treba menjati i umesto istih fraza uklesati gole činjenice i istinu!
Коментари
Постави коментар