Danas je u bratunačkom selu Ježestica služenjem parastosa i polaganjem cveća obeležena godišnjica strašnog masakra koji su 8. avgusta 1992. muslimanski ekstremisti iz Srebrenice. U Ježestici je ubijeno ukupno 39 meštana: najmlađa žrtva je imala 17, a najstarija 80 godina
Selo Ježestica je od početka rata bilo više puta meta napada muslimanskih ekstresmista a jedan od najstravičnijih zločina dogodio se upravo 8. avgusta 1992. Tog vrelog dana naoružane muslimanske formacije iz Potočara i Srebrenice napale su ovo etnički čisto srpsko selo i poubijale sve što su zatekli. Po osvajanju ovog nebranjenog sela koje bilo kilometrima udaljeno od borbenih linija, opljačkane su sve srpske kuće a mnoge su do temelja i spaljene. Žrtve su ubijene na vrlo okrutan i svirep način i to nakon strahovitog zlostavljanja i tortura. Ljubomir Mlađenović je tog dana ostao bez supruge i dva sina. I sam je mesec dana ranije teško ranjen zbog čega je bio prebačen u bolnicu i tako izbegao smrt. Ipak, zbog težina povreda ali i tuge za najmilijima, ispustio je dušu dve godine kasnije.
Orićevi krvnici naterali su Ljubomirovu suprugu Slavku (61) da gleda kako joj monstrumi muče i ubijaju sinove nakon čega su i nju likvidirali. Starijeg sina Dragana (32) su doslovno masakrirali a mlađem sinu Anđelku (27) su odsekli glavu i kao trofej je odneli u Srebrenicu. Dželat je prema svedočenju samih muslimana od Orića dobio nagradu od 10 maraka i džak brašna, a razjarena masa je posle krvavog pira šutirala Anđelkovu glavu po srebreničkom igralištu. Njome su igrali fudbal a uz pesmu i veselje su proslavili masakr nad civilima. Pevala je tada čitava Srebrenica! Prema izjavama svedoka, najodgovorniji za ovaj zločin je Kemal Mehmedović Kemo, iz obližnjeg sela Pale, koji se istakao po brojnim zločinima nad srpskim civilima. On je odsekao nedužnom Anđelku glavu i odneo je kao trofej u Srebrenicu. Da stvar bude još tragičnija, Ljubomir je istovetnu sudbinu već doživeo tokom Drugog svetskog rata kada su mu muslimanski fašisti 1942. ubili oca, majku, trogodišnju ćerku Jelu i suprugu, koja je bila u drugom stanju. Nju su tako trudnu zverski mučili pa rasporili muslimani, prve komšije iz Bratunca i Srebrenice. Ubijeni su i njegov brat Petar Mlađenović, njegova supruga i njihove četiri kćeri. Ljubomira su zarobili i odveli u logor, odakle se vratio tek posle rata. Počinioci ovog monstruoznog zločina ostali su nekažnjeni. U genocidu koji su u periodu od 1941. do 1945. počinili muslimani iz Srebrenice, integrisani u fašističke jedinice je ubijeno najmanje 6469 Srba, među kojima i oko 400 dece. Pet decenija kasnije ponovo je ostao bez čitave porodice..ali ovaj put njegovo srce nije izdržalo toliku tugu!
Anđelku, mužu Ivanke Mlađenović, na današnji dan 1992. godine muslimanski vojnici iz Srebrenice odsekli su glavu i vozili je kroz Srebrenicu zavezanu za automobil da bi pokazali da su ubili četnika, a ubili su joj i djevera Dragana i svekrvu Savku. Ivanka kaže da je ogorčena na međunarodno i pravosuđe BiH jer niko nije procesuiran za monstruozna ubistva ljudi iz ovog sela koji su radili na svojim njivama kada su ih mučki napale muslimanske horde pod komandom Nasera Orića.
“Uklesana imena ubijenih na spomeniku pokazuju da je istina da su oni dali živote za slobodu, da su stradali, a za zločin niko nije odgovarao. Ne očekujemo pravdu od pravosuđa BiH, ali vjerujemo da će zločince stići Božija pravda”, ističe Ivanka. Njena kćerka Anka imala je samo pet mjeseci kada su joj muslimanski vojnici ubili oca i strica pred očima njene bake, a zatim i baku zaklali.
“Uklesana imena ubijenih na spomeniku pokazuju da je istina da su oni dali živote za slobodu, da su stradali, a za zločin niko nije odgovarao. Ne očekujemo pravdu od pravosuđa BiH, ali vjerujemo da će zločince stići Božija pravda”, ističe Ivanka. Njena kćerka Anka imala je samo pet mjeseci kada su joj muslimanski vojnici ubili oca i strica pred očima njene bake, a zatim i baku zaklali.
Među 39 ubijenih meštana Ježestica, tridesetoro su bili civili a devetoro branioci sela, od kojih su sedmoro zverski mučeni i masakrirani nakon zarobljavanja. Sve žrtve su ubijene na svom kućnom pragu, na njivama, u svom selu.
Nakon strahovitih tortura tog 8. avgusta 1992. na svom kućnom pragu je ubijen penzioner Vojin Bogičević (64), a dok je radila u njivi zaklana je i domaćica Savka Stjepanović (41). Masakrirani su i Milan Ranković (57) i stari i teško pokretni Milosav Stjepanović, star 74 godine.
Prva žrtva napada na Ježesticu bio je Mile Ostojić (42) koji je likvidiran 22. maja 1992. Za božićnom trpezom ubijena je Nevenka Đukanović (46) čiji posmrtni ostaci još uvek nisu pronađeni. Prema rečima nekih meštana, nesrećna žena je strahovito zlostavljana i mučena. Njena sestra Radinka, inače logorašica iz Potočara rekla je medijima kako je čula priče da su Nevenki odsekli glavu. Na listi nestalih su i Vidosava Trišić (47) i Ivan Đukanović (39). Najstarija žrtva u Ježestici bio je Drago Lazić, starina od 80 godina a zločinci nisu poštedeli ni civila Milu Jokića (67) ni Anđelka Bogdanovića (65). U napadu muslimanskih snaga ubijen je dečak Slaviša Đurić, najmlađa žrtva u ovom selu. Od metka je stradala i Stoja Jokić (67) a svirepo je ubijen i Boško Đukanović, star 65 godina.
Rajko Jovanović (1932): Do navedenog dana, odnosno negdje do
aprila mjeseca cijelo moje selo je živjelo u dosta dobrim odnosima sa stanovništvom susjednih sela, susjedne opštine Srebrenica. Za vrijeme Drugog svijetskog rata moje selo Ježestica bilo spaljeno od strane muslimanskih ustasa iz pomenutih muslimanskih sela koja s nama graniče. U proslom ratu glavne zločince, koljače i palikuće na strani muslimana naš narod je prepoznao u članovima porodice Kamenica koju je predvodio Kamenica Bekto, kao i u članovima porodice Alispahić. Međutim, posebno je zanimljiv slučaj i porodice Zukića jer je u prošlom ratu Zukić Muharem jedan od predvodnika u Ježestici pobjegao u Bijeljinu i promijenio prezime Nukić, pa se nakon toga ponovo vratio ovamo u selo Brezova Njiva i opet je bio Zukić.
Medjutim, 8.avgusta 1992. godine kao da se istorija ponovila, opet su članovi istih porodica predvodili krvoločnu muslimansku jedinicu, odnosno 200 ljudi, te su negdje oko podneva u toku dana napali Jezesticu. U Jezestici je bilo negdje oko 150 civila i desetak naoružanih branilaca sela. Napad je usledio tako sto su muslimani zašli iza leđa selu i iz pravca Kravice niz rijeku odakle ih nismo očekivali sišli i počeli sa bjesomučnim napadom, tako što su prvo iz ručnog bacaca gađali kuću Mlađenovic Dragana i ranili ga a njegovog brata Anđelka su ubili, a takođe su ranili Mlađenovic Savku njihovu majku. U grupi koja je to izvršila bili su sestrići Bekte Kamenice, Munib, Ramiz i Džemail, sinovi Idriz Kamenice iz Jaglića. Takodje je tu bio i njegov sin Avdo, zatim sinovi Alispahic Omera iz Jaglica, kao i sinovi blizanci Alispahic Hamdije iz Jaglica, a ja sam njih vidio a poznajem ih iz vidjenja i znam ciji su, ali ovim malo mladjim ne znam imena ali dobro znam ciji su. Svi oni zajedno su se izivljavali nad Draganom Mladjenovic kome su ušicama od sjekire živom slomili lobanju i tako ga dotukli, u Savku su jos jednom pucali dok su Andjelku odsjekli glavu i odnijeli sa sobom, pri tom vristeci i galameci. Ja sam za to vrijeme bio sakriven u sumi na udaljenosti oko 40 metara i sve sam to dobro vidio, a njih sam prepoznao po glasu jer su nas zvali po imenu da izadjemo da nas pobiju. Znam da je toga dana ubijeno jos petoro iz Jezestice i to Rankovic Srecko, Rankovic Milan, Stjepanovic Milosav, Stjepanovic Savka, Bogicevic Vojin, a bilo je i ranjenih, kao i Djuric Srbo koji je od zadobijenih rana izumro u bolnici.
Nakon prvog napada i kad su pobili sve te ljude, pocela je prvo pljacka hrane i ostalog sto je vrijedilo kao i stoke, a zatim su poceli paliti sve odreda i mislim da je zapaljeno oko 55 kuca.
To je trajalo sve dok nam nije stigla pomoc poslije oko sat-dva vremena, nakon cega su se povukli a mi smo dosli u Bratunac da trazimo smjestaj jer nam je imovina opljackana a kuce
popaljene, tako da nismo imali nista. I danas sam izbjeglica.
Ovu izjavu dajem svojom voljom kao svjedocanstvo zlocinima stanovnistva Jezestice i spreman sam ovu izjavu ponoviti pred bilo kojim organom ili organizacijom kako kod nas tako i svijetu.
Rade Stjepanović: Na kućnom pragu ubijaju majku Savku
Mlađenović i njena dva sina Dragana 1962. godište i Anđelka 1966. godiste, kome još dok je ležao ranjen, muslimani sijeku glavu do ramena samo zato što je Srbin i što je imao lepu crnu bradu. Ceo prizor bespomoćno su posmatrali i majka i brat poklekli teškim ranama uboda od muslimanskog noža. Zatim nedužne žrtve su Bogićevic Vojin, koji se hrabro i tesko borio za život i pored velikog krvarenja i na vreme neukazane pomoći podleze ranama, Milosav i Savka Stjepanovic, Ranković Milan i Sreten uz jednog lakše Dragu Djurica i dva teško ranjena Srbu Đurića i Radomira Đokića, koji se nalaze na lečenju u Beogradu. Pored ovako stravičnog zlocina muslimani uspevaju da zapale 54 kuće i sve prateće objekte, da odnesu velike količine hrane, otjeraju oko 15 krava, nekoliko konja i vise stada ovaca.
Nakon strahovitih tortura tog 8. avgusta 1992. na svom kućnom pragu je ubijen penzioner Vojin Bogičević (64), a dok je radila u njivi zaklana je i domaćica Savka Stjepanović (41). Masakrirani su i Milan Ranković (57) i stari i teško pokretni Milosav Stjepanović, star 74 godine.
Prva žrtva napada na Ježesticu bio je Mile Ostojić (42) koji je likvidiran 22. maja 1992. Za božićnom trpezom ubijena je Nevenka Đukanović (46) čiji posmrtni ostaci još uvek nisu pronađeni. Prema rečima nekih meštana, nesrećna žena je strahovito zlostavljana i mučena. Njena sestra Radinka, inače logorašica iz Potočara rekla je medijima kako je čula priče da su Nevenki odsekli glavu. Na listi nestalih su i Vidosava Trišić (47) i Ivan Đukanović (39). Najstarija žrtva u Ježestici bio je Drago Lazić, starina od 80 godina a zločinci nisu poštedeli ni civila Milu Jokića (67) ni Anđelka Bogdanovića (65). U napadu muslimanskih snaga ubijen je dečak Slaviša Đurić, najmlađa žrtva u ovom selu. Od metka je stradala i Stoja Jokić (67) a svirepo je ubijen i Boško Đukanović, star 65 godina.
ISPOVESTI PREŽIVELIH SVEDOKA
aprila mjeseca cijelo moje selo je živjelo u dosta dobrim odnosima sa stanovništvom susjednih sela, susjedne opštine Srebrenica. Za vrijeme Drugog svijetskog rata moje selo Ježestica bilo spaljeno od strane muslimanskih ustasa iz pomenutih muslimanskih sela koja s nama graniče. U proslom ratu glavne zločince, koljače i palikuće na strani muslimana naš narod je prepoznao u članovima porodice Kamenica koju je predvodio Kamenica Bekto, kao i u članovima porodice Alispahić. Međutim, posebno je zanimljiv slučaj i porodice Zukića jer je u prošlom ratu Zukić Muharem jedan od predvodnika u Ježestici pobjegao u Bijeljinu i promijenio prezime Nukić, pa se nakon toga ponovo vratio ovamo u selo Brezova Njiva i opet je bio Zukić.
Medjutim, 8.avgusta 1992. godine kao da se istorija ponovila, opet su članovi istih porodica predvodili krvoločnu muslimansku jedinicu, odnosno 200 ljudi, te su negdje oko podneva u toku dana napali Jezesticu. U Jezestici je bilo negdje oko 150 civila i desetak naoružanih branilaca sela. Napad je usledio tako sto su muslimani zašli iza leđa selu i iz pravca Kravice niz rijeku odakle ih nismo očekivali sišli i počeli sa bjesomučnim napadom, tako što su prvo iz ručnog bacaca gađali kuću Mlađenovic Dragana i ranili ga a njegovog brata Anđelka su ubili, a takođe su ranili Mlađenovic Savku njihovu majku. U grupi koja je to izvršila bili su sestrići Bekte Kamenice, Munib, Ramiz i Džemail, sinovi Idriz Kamenice iz Jaglića. Takodje je tu bio i njegov sin Avdo, zatim sinovi Alispahic Omera iz Jaglica, kao i sinovi blizanci Alispahic Hamdije iz Jaglica, a ja sam njih vidio a poznajem ih iz vidjenja i znam ciji su, ali ovim malo mladjim ne znam imena ali dobro znam ciji su. Svi oni zajedno su se izivljavali nad Draganom Mladjenovic kome su ušicama od sjekire živom slomili lobanju i tako ga dotukli, u Savku su jos jednom pucali dok su Andjelku odsjekli glavu i odnijeli sa sobom, pri tom vristeci i galameci. Ja sam za to vrijeme bio sakriven u sumi na udaljenosti oko 40 metara i sve sam to dobro vidio, a njih sam prepoznao po glasu jer su nas zvali po imenu da izadjemo da nas pobiju. Znam da je toga dana ubijeno jos petoro iz Jezestice i to Rankovic Srecko, Rankovic Milan, Stjepanovic Milosav, Stjepanovic Savka, Bogicevic Vojin, a bilo je i ranjenih, kao i Djuric Srbo koji je od zadobijenih rana izumro u bolnici.
Nakon prvog napada i kad su pobili sve te ljude, pocela je prvo pljacka hrane i ostalog sto je vrijedilo kao i stoke, a zatim su poceli paliti sve odreda i mislim da je zapaljeno oko 55 kuca.
To je trajalo sve dok nam nije stigla pomoc poslije oko sat-dva vremena, nakon cega su se povukli a mi smo dosli u Bratunac da trazimo smjestaj jer nam je imovina opljackana a kuce
popaljene, tako da nismo imali nista. I danas sam izbjeglica.
Ovu izjavu dajem svojom voljom kao svjedocanstvo zlocinima stanovnistva Jezestice i spreman sam ovu izjavu ponoviti pred bilo kojim organom ili organizacijom kako kod nas tako i svijetu.
Rade Stjepanović: Na kućnom pragu ubijaju majku Savku
Mlađenović i njena dva sina Dragana 1962. godište i Anđelka 1966. godiste, kome još dok je ležao ranjen, muslimani sijeku glavu do ramena samo zato što je Srbin i što je imao lepu crnu bradu. Ceo prizor bespomoćno su posmatrali i majka i brat poklekli teškim ranama uboda od muslimanskog noža. Zatim nedužne žrtve su Bogićevic Vojin, koji se hrabro i tesko borio za život i pored velikog krvarenja i na vreme neukazane pomoći podleze ranama, Milosav i Savka Stjepanovic, Ranković Milan i Sreten uz jednog lakše Dragu Djurica i dva teško ranjena Srbu Đurića i Radomira Đokića, koji se nalaze na lečenju u Beogradu. Pored ovako stravičnog zlocina muslimani uspevaju da zapale 54 kuće i sve prateće objekte, da odnesu velike količine hrane, otjeraju oko 15 krava, nekoliko konja i vise stada ovaca.
POČINIOCI RATNOG ZLOČINA U JEŽESTICI
Imena ratnih zločinaca i napadača na selo Ježesticu objavljena su u knjizi "Hronika našeg groblja", istaknutog istoričara Milivoja Ivaniševića:
Ademović Sidik, Šušnjari, Srebrenica. Komandir muslimanske oružane formacije u selu Šušnjari. Jedan od predvodnika napada na selo Ježestica 8.8.1992. godine, učesnik u ubistvu više lica srpske nacionalnosti, pljački i spaljivanju sela.
Avdić (Idriza) Senahid, 1963. Glogova, Bratunac. Aktivno učešće u više napada na srpska sela Kravica, Jezestica, Hranča i dr. u okolini Bratunca i Konjević Polja.
Alispahić Enver, Jaglići, Srebrenica. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje žrtava, pljačka i spaljivanje sela
Alispahić (Hameda) Hamdija, Jaglići, Srebrenica. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje žrtava, pljačka i spaljivanje sela
Đukić Huso Napad, pljacka i spaljivanje sela Jezestica, 8. avgusta 1992.
Zukić (Muarema) Mustafa, Potočari, Srebrenica. Ucestvovao u mucenju i ubistvu Rončević (Miće) Milorada iz Lozničke Rijeke 28. juna 1992. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Zukić Huso, Potočari, Srebrenica. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Kamenica Bekto, Jaglići, Srebrenica. Ustaški zločinac iz prethodnog rata. Učesnik više pokolja srpskog stanovništva u selima srebrenickog sreza. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Kamenica (Muniba) Avdo, Jaglići, Srebrenica. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Kamenica (Idriza) Munib, Jaglići, Srebrenica. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Kamenica (Idriza) Ramiz, Jaglici, Srebrenica. Ucesce u napadu na selo Loznica 28. juna 1992. i ubistvu vise civilnih lica, pljački i spaljivanju sela. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Kamenica (Idriza) Džemail, Jaglići, Srebrenica. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Manđić Ibrahim, Potočari, Srebrenica. Učešće u napadu na Zagone 5.7.1992. i ubistvo više lica srpske nacionalnosti, pljačka i spaljivanje sela. Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela. Masakriranje Andjelka Mladjenovica, pljacka i spaljivanje sela.
Mehmedović (Mustafe) Kemal ''Kemo'', 1962. Pale, Srebrenica. Zlocinac poznat po surovosti i masakriranju
žrtava. U više navrata po Srebrenici pronosio odsečene glave srpskih žrtava, ranjenika i zarobljenika. Odsekao glavu Anđelka (Ljubomira) Mlađenovića (1965) u selu Ježestica 8. avgusta 1992. i nosio po gradu kao trofej. Glave ostalih zrtava nisu identifikovane.
Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Učešće u napadu na srpsko selo Podravanje 24. septembra 1992. i ubistvo vise meštana, masakriranje žrtava, pljacka i spaljivanje sela. Svirepo ubistvo cepanicom u srebrenickom zatvoru zatvorenika Dragutina Kukica krajem septembra 1992. godine. Ucesce u napadu na sela Loznica, Sikiric i Bjelovac 14. decembra 1992. i ubijanju vise desetina lica srpske nacionalnosti (imena, str. 14.12.92.), pljacki i spaljivanju sela.
žrtava. U više navrata po Srebrenici pronosio odsečene glave srpskih žrtava, ranjenika i zarobljenika. Odsekao glavu Anđelka (Ljubomira) Mlađenovića (1965) u selu Ježestica 8. avgusta 1992. i nosio po gradu kao trofej. Glave ostalih zrtava nisu identifikovane.
Učešće u napadu na srpsko selo Ježestica 8. avgusta 1992. i ubistvo više civila, masakriranje zrtava, pljacka i spaljivanje sela.
Učešće u napadu na srpsko selo Podravanje 24. septembra 1992. i ubistvo vise meštana, masakriranje žrtava, pljacka i spaljivanje sela. Svirepo ubistvo cepanicom u srebrenickom zatvoru zatvorenika Dragutina Kukica krajem septembra 1992. godine. Ucesce u napadu na sela Loznica, Sikiric i Bjelovac 14. decembra 1992. i ubijanju vise desetina lica srpske nacionalnosti (imena, str. 14.12.92.), pljacki i spaljivanju sela.
Orlović Senahid, rođ. 1974 u Konjević Polju, naoružani vojnik muslimanske Armije, inače blizak rođak čuvene nana Fate Orlović, učestvovao je u masakru nad srpskim civilima i napadu na Ježesticu gde je i poginuo kao 18-ogodišnji mladić, najverovatnije od strane svojih saboraca dok su se prepirali ko će šta pokrasti od srpske imovine.
Orlović Abid, rođ. 1964 u Konjević Polju, sin Abdulkadira, bio je učesnik napada na srpsko područje Kravice na Božić 7.1.1993. godine i kako je učestvovao u ubistvu više desetina lica srpske nacionalnosti , masakriranju žrtava, pljački i spaljivanju sela". On je bio aktivan učesnik i u nekoliko napada na srpska sela oko Srebrenice 1992-1993. među kojima je i Ježestica, tokom kojih su masovno stradali civili, uključujući i veliki broj žena, staraca i dece. I on je rođak nana Fate Orlović, a poginuo je na tuđem kućnom pragu paleći srpska sela na Božić 1993. godine
Orlović Muriz, sin Muharema, iz Konjević Polja, inače blizak rođak čuvene nana Fate Orlović. Učesnik napada na mnogobrojna srpska sela. Poginuo je na Božić 07.01.1993. paleći srpska sela Šiljkoviće i Ježesticu kao vojnik muslimanske Armije.
Izvor: Milivoje Ivanišević - "Hronika našeg groblja"
Коментари
Постави коментар