TROMESEČNA BEBA MIRJANA IZ BJELOVCA JE NAJMLAĐA ŽRTVA RATA U PODRINJU! ŽIVOT SU JOJ 1992. UGASILE HORDE NASERA ORIĆA!

 

Tromesečna Mirjana Petrović je najmlađa žrtva muslimanskog terora na području srebreničke regije. Zločinačke horde pod komandom Nasera Orića ubile su od aprila 1992. do sredine 1993. godine više od tri hiljade i dvesta Srba, među kojima je bilo i sedamdeset i dvoje dece.

Zločinci u svojim besomučnim napadima koje su najčešće izvodili na najveće pravoslavne praznike, nisu baš nikoga štedeli. Ubijali su redom sve što su stigli. Milosti nisu imali čak ni prema tek rođenoj deci ali ni prema nepokretnim starcima od kojih su neki bili u desetoj deceniji života.

Prema poslednjim revidiranim podacima najmlađa registrovana žrtva stradala na području Srednjeg Podrinja je upravo Mirjana Petrović. Mirjana je život izgubila u dobro poznatom napadu muslimanskih snaga pod komandom Nasera Orića na srpsko selo Loznička Rijke (MZ Bjelovac) koji je izveden na veliki praznik Vidovdan 28. juna 1992. godina. U ovom mestu muslimanske snage su do kraja 1992. godine ubile 110 ljudi, oba pola i svih starosti. Najmlađa žrtva je bila tromesečna Mirjana, dok su najstarije bile Dostana Matić od 90 godina i Zlata Jovanović od 87 godina.

Iz nepoznatih razloga ime malene Mirjane nije nikada spomenuto pa su tako i dimenzije počinjenog zločina značajno umanjene. Njenog imena nema ni na spomen ploči u Bjelovcu, ali ni u nedavno otvorenoj spomen sobi u ovom mestu. Njenog imena nema čak ni u gradskoj spomen sobi.

MZ Bjelovac je više puta napadnut od strane muslimanskih ekstremista iz Srebrenice a u stravičnom vidovdanskom masakru 1992. život je izgubilo trinaestoro meštana, dok je više od dvadeset teže ranjeno. Spaljene su brojne kuće i objekti, a imovina Srba je opljačkana.

Razularene bande orićevih divljaka upale su u selo i počinile težak zulum. U svojoj kući je mučena pa masakrirana 16-ogodišnja devojka Verica Filipović a tom prilikom je ubijen i njen otac Živan. Majka Živana uspela je da preživi ali je ispričala kako su joj orićeve snage tada ubile muža, brata, šesnaestogodišnju kćer, pet sestrića i brojne druge rođake. 

U napadu džihadista tog dana je teško ranjena malena Mirjana Petrović. Njen otac Dušan ispričao je: "Dana 28. juna 1992. muslimani su izvršili snažniji napad na Bjelovac i Loznicu i tom prilikom je od detonacija moje najmlađe dijete Mirjana, staro tri mjeseca, dobilo teže ozlijede uha i slušnog sistema zbog čega sam je vodio u Šabac na liječenje ali je dijete od ovih posljedica poslije sedam dana umrlo. Prilikom napada muslimanskih snaga na Bjelovac ubijeno je osmoro mještana a devet je ranjeno. Učestvovao sam u izvlačenju žrtava...".

Tada je mučki ubijena i Jelena Stojanović (39) majka šestoro dece, a doslovno su izmasakrirani i supružnici - invalid Srećko Milovanović (49) i njegova supruga Jovana Milovanović. Najstarija žrtva je bio Miloš Stojanović (80) koji je preminuo od posledica ranjavanja.

MZ Bjelovac je napadnuta više puta tokom rata a najmasovniji zločin se desio 14. decembra 1992. kada su orićeve snage iz Srebrenice ubile 68 civila, među kojima i šestoro dece. Ukupan broj žrtava u Bjelovcu iznosi 110 izgubljenih života. Mnoge žene su silovane i zlostavljane pre samog čina likvidacije a broj zatočenih, ranjenih i unesrećenih je višestruko veći. 

Tužno je što se ime malene Mirjane nigde i nikada do sada nije spomenulo. Tek što je počela da živi a njene snove ugasili su okrutni monstrumi. I ti zločinci danas se slave kao "heroji", o tim okrutnim decoubicama koji su snagu iskazivali nad nepokretnim staricama i tek rođenim bebama govori se kao nekakvim "žrtvama genocida", njima se odaje pijetet na državnom nivou, klanjaju im se iz raznih delova sveta. Međutim, ćuti se o masovnim pokoljima koje su mnogo pre famoznog jula 1995. izvršili isti ti muslimanski vojnici.

U centru Bratunca treba postaviti spomen ploču u znak sećanja na tromesečnu Mirjanu Petrović kao znak i opomena da se ovakvi okrutni zločini više nikada i nikome ne ponove. Zaslužila je Mirjana i da neka ulica u gradu ponese njeno ime. Ako se već ulice i trgovi nazivaju po muslimanskim vojnicima izginulim u Srebrenici, ako se iscrtavaju murali u znak tih istih vojnika ili njihovih majki, onda svakako i nevina srpska deca zaslužuju isti tretman. 

Pozivamo gradske i opštinske vlasti da podignu prikladnu spomen ploču-obeležje u čast malene Mirjane, najmlađe žrtve genocida, koje bi postalo trajni memorijal gde bi se okupljali učenici osnovnih i srednjih škola ali i svi drugi građani Republike Srpske i gde bi se održavali istorijski časovi i na temelju činjenica i argumenata učilo o burnoj prošlosti podrinjskih Srba.