ŠTA SLAVIŠ BOŠNJAČE U BOS. PETROVCU ? SILOVANJA, UBIJANJE DECE I NEPOKRETNIH STARACA ?

 

U znak sećanja na sve ubijene Srbe, u Sabornom Petropavlovom hramu u Bosanskom Petrovcu je služen parastos za srpske žrtve genocida koji su u ovom mestu počinili pripadnici muslimanske vojske. Svega stotinak metara od hrama, u organizaciji bošnjačkog udruženja boraca, proslavljeno je “oslobođenje”, kao što je bila praksa svih 28 godina, a organizatori su još ranije najavili i prisustvo svojih ratnih starešina. Načelnik Bosanskog Petrovca Dejan Prošić ranije je istakao da je 14. septembar dan kada najviše dolazi do izražaja podeljenost po nacionalnoj osnovi.

- Bošnjaci slave dan “oslobođenja”, a Srbi se sjećaju jednog od najtužnijih dana u svojoj bližoj istoriji. Oni će slaviti uz vatromet, a mi polagati cvijeće i paliti svijeće za naše ubijene - rekao je Prošić. On je istakao da Srpsko stanovništvo kao većinsko u Bosanskom Petrovcu ne doživljava 14. septembar kao dan oslobođenja, već kao dan sećanja na egzodus i strašne zločine koji su doživjeli 1995. godine, zbog čega će biti pokrenuta inicijativa sa zahtjevom da se taj datum ubuduće ne proslavlja u ovoj federalnoj opštini, u kojoj živi 4.500 Srba. - Ako ne uspijemo to da uradimo u skupštini, za šta je potrebna dvotrećinska većina, pokušaćemo da raspišemo referendum da se stanovnici izjasne o datumu za koji nije logično da se u ovoj opštini godinama proslavlja kao dan oslobođenja - izjavio je Prošić pre dve godine, ističući da 14. septembar srpsko stanovništvo podsjeća na progon i muke u egzodusu.

On je naglasio da će predložiti da u Bosanskom Petrovcu septembar bude proglašen mjesecom mira i tolerancije i u tom duhu ubuduće obeležava.

CIVILIZOVAN SVET ŽALI, ZVERI SLAVE ZLOČINE

Danas 14. septembra sav civilizovan i kulturan svet odaće u  Bosanskom Petrovcu počast svirepo ubijenim civilima koje su na taj dan pre 25 godine brutalno likvidirali pripadnici muslimanskih snaga. Parastosom i molitvom građani će se podsetiti svojih najmilijih koji su voljom bezumnika i fašista lišeni života samo zato što su se drugačije zvali. Posmrtni ostaci mnogih civila su nađeni po masovnim grobnicama otkopanim nakon rata, ali se veliki broj ljudi isto tako nalazi na evidenciji nestalih lica.

Prva ubistva srpskog stanovništva u Bosanskom Petrovcu započela su još u proleće 1992. a do kraja rata ubijeno je više od pet stotina građana. Najviše ih je stradalo poslednje ratne godine. Pripadnici tzv. Armije BiH su prilikom napada na Bosanski Petrovac 14. septembra 1995. ubijali sve što se kretalo - i žene, i devojke, i nemoćne starce a nisu bila pošteđena čak ni deca. Vršene su masovne likvidacije, sadistička iživljavanja nad zarobljenicima a zabeleženi su i slučajevi silovanja. Tog 14. i 15. septembra 1995. kapitulirala je ljudskost! 

Da stvar bude još tužnija ljudski ološ sastavljen od neosuđenih ratnih zločinaca, fašista i sledbenika jedne zločinačke ideologije ove dane praznuju kao "dane oslobođenja" iako je tada u smrt otišlo 198 ljudi oba pola i svih uzrasta.

Tog kišnog septembarskog dana kolona, mahom staraca, uputila se ka nepoznatom cilju. Pred njima je bila krvava Petrovačka cesta, iza njih je ostalo sve što su imali. Na traktorima u koloni uglavnom su bili mladići, koji su još sanjali dečačke snove i koji su odrasli preko noći.

- Čuo se samo zvuk granata koje su padale po Petrovcu i poneki jecaj. Ostavili smo sve što smo imali i krenuli u nepoznato, samo žive glave da iznesemo. Otac je bio na ratištu, majka, baka i ja morali smo krenuti da bismo preživjeli. Prvi put sam tada sjeo sam za volan. Ne znam kako smo stigli živi do Dervente. Te rane nikada nisu zarasle - ispričao je Mišo P. prisjetivši se jednog od najtužnijih dana u svom životu.


Ni danas, nakon tri decenije kasnije, nije mu lako da priča o tom septembru, koji budi nemir i sećanja na rođake i komšije koji su poginuli.

14. septembar je dan kada bi predstavnici bošnjačkog naroda trebali posetiti Bosanski Petrovac, kleknuti pred grobove ubijenih srpskih civila, žena i dece i masakriranih i zapaljenih staraca i zamoliti za oproštaj!

Na taj dan bi Bošnjaci, građani Bosanskog Petrovca, trebali olakšati svoje duše i priznati gde su masovne grobnice i gde su skriveni posmrtni ostaci nestalih srpskih civila.

Bošnjački "heroji i junaci" oslobodili su Bosanski Petrovac jedino od starih i nepokretnih, od dece koja su tek prohodala, od slepih i bolesnih, od trudnica, od nejači! 

Samo nezdrav um može proslavljati dan kada je stotine ljudi mučki pobijeno u svojim kućama, u logorima, u svojim dvorištima. Pripadnici muslimanske "Armije BiH" su oslobodili tih dana majke od svoje dece, decu od roditelja, unuke od svojih baka i deka, braću od sestara, sestre od braće, grad od pravoslavnih crkvi, biblioteka, kulturnih i istorijskih spomenika. Oslobodili su grad od ljudi! Oslobodili su grad od dece i omladine koji bi danas bili uspešni, poslovni i obrazovani ljudi i kojima bi se dičio ne samo Bosanski Petrovac, već možda i čitava Bosna i Hercegovina.

Jadna je i crna duša onih koji misle da su silovanjem nešto oslobađali ili branili. Jadan je onaj ko misli da se  razapinjanjem na krstove, odsecanjem glava, mučenjem, streljanjem, sadističkim iživljavanjem dokazuje odanost bilo kom narodu ili veri. Takve stvari nijedna religija ne prihvata!  

Nije to nikakvo junaštvo, već kukavičluk i sramota kojom su bošnjački ratni veterani obeležili svoje buduće generacije za vek vekova a sebi doživotno prilepeli etikete zločinaca i masovnih ubica. Tužna je činjenica da Bosanski Petrovac niko u svetu ne prepoznaje po uspešnim i obrazovanim mladim ljudima, po arhitektama, lekarima, profesorima ili pak po bibliotekama, muzejima, kulturnim znamenitostima, turističkim destinacijama koliko po ratniom zločinima, logorima, masovnim grobnicama !

 14. septembar treba proglasiti Danom žalosti i sećanja na sve ubijene i nestale i šokantno je da nekome uopšte pada na pamet da slavi datum kada je neko streljan, zaklan, proteran, silovan...14. septembra svako treba da se opredeli da li će prisustvovati komemoraciji nedužnim žrtvama i ljudski se pokloniti ubijenim civilima ili će uz pesmu slaviti zločine i veličati najokorilije zločince. 14. septembar je dan kada svaki građanin Bosanskog Petrovca treba da se opredeli da li je čovek ili je zver! 

BRANOVIĆ: "SANJA 95" IMALA ZA CILJ ETNIČKO ČIŠĆENJE I MASOVNA UBISTVA

Profesor istorije na banjalučkom Filozofskom fakultetu Boško Branković rekao je za “Glas Srpske” da operacija “Sana 95” za rezultat nije imala oslobođenje, već etničko čišćenje i masovna ubistva Srba.

- U Drvaru, Bihaću, Bosanskom Petrovcu, Ključu, Bosanskoj Krupi, Novom Gradu, Sanskom Mostu i Prijedoru, u toj akciji ubijeno je stotine civila. Najmlađa žrtva bila je devetogodišnja Bobana Zorić, a najstarija Mika Grubiša (99). Ubijani su i zarobljeni pripadnici Vojske RS - rekao je Branković.

Dodao je da su srpska sela spaljena, a hramovi uništeni. On je istakao da Srbi povratnici danas imaju veoma mala politička prava.