Istina i Pravda - portal srpskog naroda

Na području Bihaća od 1992. do 1995. ubijeno je 580 Srba, od čega više od tri stotine civila zarobljenika. Crna brojka ubijene, ranjene, zlostavljane, mučene i zatočene srpske dece iznosi 88. Srbi su u Bihaću preživeli pravi genocid a prve žrtve "pale" su još u aprilu 1992. kada su ljudi izvođeni iz svojih kuća i stanova te ubijani u okrilju noći. Mnogi se i danas vode kao nestali. Najmlađa žrtva rata bila je šestogodišnja devojčica, dok je najstarija bila Boja Kenjalo, starica od 106 godina koja je bila zatočena u muslimanskom logoru gde je mučena i zlostavljana a u tom kazamatu je i podlegla torturama. Na spisku bihaćkih mučenika je i devojčica Dragana Brkljač koja je imala samo 14 godina kada je doživela užasnu sudbinu. Ubijena je u svome selu, nedaleko od svoje porodične kuće na vrlo svirep i okrutan način. Od oružja je imala samo olovke i sveske a opet je u očima muslimanskih vojnika predstavljala "pretnju" koju je trebalo ukloniti. Jedno od prvih mesta koje se...

  Na spomen obiljležju postavljenom u osnovnoj školi "Sveti Sava" u Istočnom Sarajevu uklesana su imena šestoro đaka koji su pohađali ovu obrazovnu ustanovu a koji su svirepo ubijeni tokom trajanja muslimanske agresije u periodu od 1992. do 1995. godine. Na tom memorijalu tuge nalazi se i ime malene Zorice Divčić, sedmogodišnje djevojčice srpske nacionalnosti koja je ubijena 24. maja 1995. u svojoj porodičnoj kući na Vracama. OŠ "Sveti Sava" od 2018. godine je postala "bogatija" za još jedno spomen obeležje koje je izgrađeno u dvorištu ove škole a koje je posvećeno svoj ubijenoj deci sa prostora Srpskog Sarajeva. Do danas su utvrđeni podaci za 123-oje stradalih mališana, a pojedini podaci govore da je ukupno ubijeno više od sto pedeset djevojčica i dečaka.  Provere imena i utvrđivanje identiteta stradalih je i dalje u toku. Zorica Divčić  rođena je 15.07.1988. u Sarajevu a sa porodicom je živjela u Ozrenskoj ulici na Vracama. Uživala je u bezbrižnom djetin...

Prve žrtve u rejonu Višegrada, baš kao i u svim drugim opštinama širom Bosne i Hercegovine bili su Srbi. U poslepodnevnim časovima, 12. januara 1992. onda kada rat u Bosni i Hercegovini još zvanično nije ni počeo, u selu Bijela, u opštini Višegrad je počinjen stravičan zločin koji je najavio sve predstojeće ratne užase i strahote. Bošnjak Hasan Šabanija iz Gornje Crnče, ubio je Srbina  Ranka Baranca , penzionera, u njegovoj porodičnoj kući, i to hicem iz pištolja iz neposredne blizine, bez ikakvog povoda, samo zato što je Srbin. Zločin je bio etnički motivisan a nad Podrinjem se tada nadvila tamna senka očaja i straha. Čitavo proleće i leto 1992. bili su obeleženi krvavim zločinima nad Srbima. Muslimanske snage spalile su veliki broj sela i zaselaka, a svaki upad u neko selo obavezno je bio praćen monstroznim zločinima - silovanjem, masakriranjem, sadističkim mučenjem. Ubijana su deca dok su se igrala, zatirane su čitave porodice, niko nije bio pošteđen.  Najjeziviji oblik ubi...

Prošlo je tačno trideset godina  od stravičnog pokolja muslimanskih snaga nad srpskim civilima u selu Žuberin u opštini Nevesinje.  Mitrovdan je u Nevesinju najsvetiji dan. Dva puta se Nevesinje uspješno branilo od višestruko brojnijeg neprijatelja. U dve Mitrovdanske ofanzive 1992. i 1994. poginula su 64 hrabra borca.  Svetom arhijerejskom liturgijom, lomljenjem slavskog kolača, pomenom i polaganjem cvijeća na spomen obilježja u Nevesinju su obilježene Mitrovdanske bitke, Dan opštine Nevesinje i krsna slava Opštinske boračke organizacije. Sveti Dimitrije se sa posebnim poštovanjem obilježava u Nevesinju, a 8. novembar je datum za koji su vezane najsvetlije stranice istorije ovog kraja. Nevesinjcima su ostale u sjećanju mitrovdanske ofanzive iz 1992. i 1994. godine kada su pripadnici Nevesinjske brigade pokazali nesvakidašnje junaštvo i hrabrost i odbranili narod i teritoriju. Hrabri srpski borci obesmislili su planove muslimanskih agresora i spriječili genocid koje su ne...

Muslimanski ekstremisti, pripadnici  zločinačke Alijine tzv. Armije BiH, počinili su za vrijeme posljednjeg rata najteže ratne zločine i to najčešće na velike pravoslavne praznike. U istoriji srpskog naroda najpoznatiji je ostao svakako krvavi Božić 1993. u selu Kravica gdje je masakrirano 49 a ranjeno 80 srpskih civila, od male djece do nepokretnih starica u desetoj deceniji života. Međutim, treba reći da je svaki praznik, svaka krsna slava obilježena nekim pokoljem nevinog srpskog življa.  Muslimanske formacije su činile zločine i na Nikoljdan, Petrovdan, Ilindan, Trojčindan, Mitrovdan, Vidovdan, na Vaskrs, na Badnji Dan, na Ognjenu Mariju, na svetog Jovana, na svetog Stefana...svako crveno slovo obilježeno je stradanje srpskih civila, a podaci nam pokazuju kako je na isti datum - na neku krsnu slavu, znalo biti i više zločina i to u različitim krajevima Bosne i Hercegovine.  Najteža zlodjela su počinjena u rejonu Srednjeg i Gornjeg Podrinja a među crnim datumima treba ...

Sa brojnim pritiscima suočeni su Srbi povratnici u Sanski Most. Njima su odavno uskraćena brojna osnovna ljudska prava a najnovija provokacija šokirala je meštane sela Tomina. Naime u ovom srpskom selu započela je izgradnja spomenika poginulim Bošnjacima što je dodatno uznemirilo povratnike. Selo Tomina je inače veliko stratište srpskog naroda gde su muslimanski vojnici 1992-1995 počinili veoma teške ratne zločine nad srpskim civilima. Ovde su ubijani i masakrirani nemoćni civili, žene i starci...žrtvama su odsecane glave i ekstremiteti, žene su silovane, mnogi civili, od kojih su neki bili slepi, nepokretni i paralizovani su nakon tortura zapaljeni po kućama a drugi su nađeni u masovnim i pojedinačnim grobnicama. Za porodice srpskih žrtava najava podizanja spomenika je novi zločin kojim se pokušavaju isprovocirati novi sukobi i dodati so na nikad zaceljene rane. To je spomenik zločinu i nastavak etničkog čišćenja.  Mještani povratnici kažu da žrtve kojima se gradi spomenik nisu bi...

Prema još uvek nepotpunim podacima na području Sarajeva je ubijeno, nestalo i stradalo  156 dece srpske (i drugih nacionalnosti), od čega su za 121-o dete prikupljeni i utvrđeni svi podaci i okolnosti njihovog stradanja. Za ostalu decu se još uvek vrše provere budući da se na popisima nalaze deca sa drugih područja BiH, čak i ona iz hrvatskih sela i gradova, koja su podlegla povredama u bolnicama Istočnog Sarajeva ili su izgubila živote tokom trajanja rata pod nekim drugim okolnostima. Na području čitave sarajevsko-romanijske regije ubijeno je 181-o srpsko dete. Deca su mahom ubijana od snajpera, granata, bombi i metaka koje je neprijateljska muslimanska strana danonoćno ispaljivala na civilne objekte: zgrade, kuće, bolnice, vrtiće, dečija igrališta, škole, parkove širom opština i naselja Istočnog Srpskog Sarajeva. U znak sećanja na ubijenu i stradalu decu Istočnog Sarajeva  13. septembra 2018. je svečano otkriven spomenik stradaloj deci Srpskog Sarajeva od 1992. do 1995. Na t...

Na području Bihaća od 1992. do 1995. ubijeno je 580 Srba, od čega su tri stotine osamdeset i petoro lica bili civili i zarobljenici koji su skončali u svojim kućama ili po zloglasnim muslimanskim logorima. Srpski civili ubijani su na najsvirepije načine: - odsjecanjem glava, masakriranjem, spaljivanjem, strijeljanjem. Tragični bilans agresije jeste jedanaestoro ubijene djece kao i  osamdeset i jedno dijete koje je ranjeno, zlostavljano, mučeno ili je bilo zatočeno u nekim od mnogobrojnih muslimanskih mučilišta. Svima je poznato da su krajem jula i početkom avgusta 1941. godine, muslimanski fašisti u mjestu Garavice izvršili masovni pokolj Srba i Јevreja. Ekstremisti vođeni suludim idejama na ovom lokalitetu, inače jednom od najvećih stratišta za vrijeme Drugog svjetskog rata, ubili su više od 12.000 srpskih civila, a među žrtvama je bio i veliki broj djece. Pedeset godina kasnije desio se isti scenario!! Srbi su u Bihaću ponovo su postali žrtve genocida a prvi zločini počinjeni su ...

Tokom posljednjeg odbrambeno-otadžbinskog rata i agresije na srpski narod u periodu od 1991. do 1996.  godine život je izgubilo najmanje 883 djece srpske nacionalnosti. Ovaj podatak nažalost nije potpun a informacije o stradaloj djeci se aktivno prikupljaju i dopunjuju iz dana u dan. Nedužna djeca ubijana su uglavnom vatrenim i automatskim oružjem - pištoljima, snajperima, lovačkim puškama (npr. tokom napada muslimanske armije na srpska sela), zatim prilikom granatiranja civilnih ciljeva ali i u muslimanskim logorima i kazamatima. Ipak, možda i najtraumatičnije od svega jeste podatak da su brojna djeca ubijena masakriranjem tj. hladnim oružjem. Reč je o ritualnim mučenjima i ubistvima koje je muslimanska tzv. Armija BIH redovno sprovodila tokom posljednjeg rata tokom kampanje etničkog čišćenja i stvaranje "čiste muslimanske države". Za monstruozno ubistvo dvanaestogodišnjeg dječaka Slobodana Stojanovića iz Drinjače kod Zvornika, kojeg su u ljeto 1992. zarobili i ubili vojnici...

Muslimanski teroristi - pripadnici zločinačke 28. divizije tzv. "Armije BiH" predvođeni Naserom Orićem, izvršili su 5. oktobra napad na Fakoviće kod Bratunca  i masakrirali 25 civila, uglavnom  žena i staraca a teško ranili veći broj meštana srpske nacionalnosti. Nedužnim civilima su odsecane glave, vađene oči, sečene ruke; neki su vezani pa živi zapaljeni, drugi su streljani pa bacani u Drinu, žene su zlostavljane pa masakrirane  U napadu na Fakoviće ubijena su 52 srpska civila, od čega je njih dvadeset i petoro mučki okončalo svoje živote u samo jednom oktobarskom danu.  Prema popisu iz 1991. u Fakovićima, malom podrinjskom mestu u opštini Bratunac, više od 98% stanovništva činili su Srbi. Okolna sela Boljevići, Radijevići, Divovići oduvek su bila naseljena samo Srbima.  Fakovići su posebno tešku sudbinu doživeli tokom Drugog svetskog rata kada su muslimani integrisani u fašističke jedinice tokom 1942- razorili ovo selo a pobili više od stotinu srpskih civila....